EBTEKAR NEWSPAPER
چهارشنبه, 21 آذر 1397   Wednesday 12 December 2018

سرمقاله

زمان پرسش از مخالفان

جلال خوش چهره

محمود فاضلی بیرجندی- هر کس شاه نامه خوانده باشد، نام شهر تمیشه برایش خوب آشناست و با خاطراتی از فریدون، پادشاه عهد باستان، درآمیخته است.
این از ممیزات بر و بوم ایران است که از شهرها و دیگر داشته های قدیم خود چیزی جز خاطره یا خرابه ندارد. تمیشه یکی از آن شهرهای باستانی است که باید امروز بر جا می بود و کانون هزار کار و کوشش دیرینه و نمایانگر هزار جور فکر و فرهنگ می بود.
تمیشه در فرهنگ دهخدا معنای تمشک دارد. این شهر در شاه نامه نشستگاه فریدون است. در عصر تاریخی، انوشیروان به تمیشه رفت و دستور داد دیوار معروف را آن جا بسازند که امروز به اسم دیوار گرگان است. تمیشه را ابن رسته نخستین شهر تبرستان از جانب خاوری گفته و باید که به حساب امروز جایی در پیرامون گرگان بوده باشد. ابن فقیه تمیشه را در 16 فرسنگی ساری معرفی کرده است.
می دانیم که ایران پس از افتادن حکومت ساسانی هدف حمله های مستمر تازیان شد. تبرستان البته در آن حمله ها به سبب استقرار در پشت کوهستان البرز بیش از دیگر جاها ایستاد. به گزارش ابن اسفندیار، اسلامیان تمیشه را در سال های خلافت معاویه به قهر بستدند. تمیشه در عهد معتصم عباسی محل کشمکش مازیار با خلافت بود. پس از آن هم بارها محل زدوخوردها شد، بارها مقاومت کرد و بارها سقوط کرد. در عهد مغولان هم از آسیب ها مامون نماند. بعدتر، تیمور به تمیشه تاخت و برخی چون رابینو معتقدند تمیشه در لشکرکشی تیمور به کلی نابود شد.
من در سفر به گرگان از مردم محل جویای تمیشه و نیز دیوار گرگان شدم. آن کسان که طرف گفت و گوی من بودند نشانی درستی نداشتند. خانمی که در جذب مسافر به هتل خود ورزیده بود، هم وقتی با پرسش من در باره تمیشه و دیوار گرگان روبه رو شد از چرب زبانی بازماند و گفت که چیزی نمی داند.
تمیشه 16 سال پیش، در 23 بهمن ماه سال 1380 به شماره 4754 در فهرست آثار ملی ایران ثبت شده است. اما این شهر باستانی جز گزارش هایی در متن های قدیم و عکس هایی از خرابه هایش واقعیتی ندارد.


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام