EBTEKAR NEWSPAPER
دوشنبه, 06 خرداد 1398   Monday 27 May 2019

سرمقاله

اپیدمی فقر

جهانبخش‌محبی نیا

جان اف کندی رئیس جمهوری وقت آمریکا 17 آوریل سال 1961، کمتر از سه ماه از آغاز زمامداری اش با شکست یک تعرض نظامی به کوبا رو به رو شد. نقشه این تعرض در دوران حکومت آیزنهاور که 20 ژانویه آن سال پایان یافته بود طرح شده و در نیمه اپریل با حمایت سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) به اجرا در آمده بود.
طبق این طرح، صدها تن از فراریان کوبایی که توسط آمریکا مسلح شده بودند و شماری دیگر، در منطقه خلیج خوک ها به خاک کوبا حمله بُردند که این تعرض شکست خورد و 743 تن از حمله کنندگان اسیر شدند که بعدا فیدل کاسترو هرکدام از آنان را با یک تراکتور معاوضه و آزاد کرد.
دشمنی دولت آیزنهاور با دولت کاسترو در کوبا از زمانی آغاز شد که کاسترو اعلام کرد یک سوسیالیست است و نظام کوبا سوسیالیستی خواهد بود و سپس دست به ملّی کردن شرکت‏ها و کسب و کار آمریکاییان در کوبا زد. قدمت فعالیت بازرگانی بعضی از موسسات آمریکایی در کوبا به اوایل قرن 20 و اندکی پس از پیروزی آمریکا در جنگ با اسپانیا در سال 1898 می رسید.
حزب سوسیالیست کوبا (پیرو مارکسیسم ــ لنینیسم) در سال 1925 تاسیس شده بود. این حزب پس از پیروزی انقلاب کاسترو در 1959 به تدریج زمام امور این کشور را به دست گرفته بود. فیدل کاسترو که مبارزه اساسی خود را از 1953 آغاز کرده بود پس از یک شکست، در سال 1959 از تبعید به کوبا بازگشت و با 9 هزار انقلابی مسلح به دیکتاتوری باتیستا پایان داد. دولت واشنگتن در آغاز کار گمان نمی کرد که کاسترو کمونیست باشد و چپگرایی را خصلت هر انقلابی می دانست.
24 آوریل 1961 کندی مسئولیت شکست حمله به خلیج خوک‏ها را که طرح آن در زمان او به اجرا در آمده بود پذیرفت و از آن زمان بود که روابط آمریکا با کوبا تیره تر و دولت کوبا هم به کشورهای سوسیالیستی نزدیکتر شد.
کریستف کلمب در نخستین سفر دریایی خود به سوی غرب، در 1492 به کوبا رسید و این جزیره را از مستملکات اسپانیا اعلام داشت که این سلطه تا پایان قرن 19 ادامه داشت و پدر کاسترو از مهاجران اسپانیایی بود.


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام