EBTEKAR NEWSPAPER
پنج شنبه, 26 مهر 1397   Thursday 18 October 2018

سرمقاله

اقتصاد، اقتصاددانان و دو رئیس جمهوری

محمدصادق جنان صفت

مجله معتبر فارن پالیسی در گزارشی به قلم جیمز تراب با بررسی دیدار دونالد ترامپ و کیم جونگ اون در سنگاپور، با مطرح کردن پرسشی مبنی بر اینکه آیا کره‌شمالی مسیر صدام را پیش‌ می‌گیرد و آمریکا نیز همان استراتژی سابق در قبال عراق را برای پیونگ‌یانگ نیز دنبال می‌کند، نوشت: حدود دو دهه قبل کوفی عنان دبیرکل اسبق سازمان ملل به عراق سفر کرد تا صدام را برای امکان بازرسی مراکز تولید تسلیحات این کشور توسط بازرسان بین‌الملل متقاعد سازد. این سفر برای جلوگیری از درگیری بود که دبیرکل وقت سازمان ملل در نهایت در آن ناکام ماند.
در ابتدا مذاکرات پیچیده بود، اما در نهایت صدام خواسته واشنگتن و بسیاری از دیگر کشورها را برای سرکشی بازرسان پذیرفت، اما در مرحله عمل تغییر رویه داد و مانع بازرسی از سایت‌های حساس شد. در نهایت توافق فروپاشید و 10 ماه پس از سفر عنان، ایالات متحده و بریتانیا اهداف مورد نظر در عراق را بمباران کردند.
اکنون درباره دیدار رهبر کره شمالی و ترامپ به نظر می‌رسد، وی حتی یک گام هم از کوفی عنان عقب‌تر است، زیرا رئیس جمهوری آمریکا و تیمش در حالی به واشنگتن باز می‌گردند که هیچ توافقی برای بازرسی تاسیسات مورد نظر بدست نیامده و این در حالی است که دیکتاتور کره‌شمالی برخلاف صدام، جنگ افزارهای کشتار جمعی فراوانی دارد. پرسش دیگر اینکه آیا جمهوری‌خواهان پشت سر ترامپ با خروج وی از برجام که به گفته بسیاری از کارشناسان راه دسترسی بازرسان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی را به تاسیسات مورد نظر ایران باز گذاشته بود سکوت کردند، حال که کاخ سفید تقریبا هیچ چیزی در کره‌شمالی بدست نیاورده چه واکنشی نشان خواهند داد؟
از سوی دیگر با نگاهی به ماموریت عنان در بغداد، در می یابیم چنین ماموریت‌هایی و متقاعد کردن دیکتاتورها برای پذیرش چیزی که آن را نقض عمیق حاکمیت خود می دانند، بسیار دشوار است. سندی که صدام امضا کرد، به بازرسان اجازه دسترسی نامحدود می‌داد تا از سایت‌های مختلف گوشه و کنار عراق بازدید کنند، اما صبر نکرد و خواست بازرسان یک پرونده از بازرسی‌ها را به وی بدهند و پس از آن بود که شورای امنیت تحریم‌ها را بازگرداند. بنابراین وی با توقف همکاری، بحران دیگری ساخت و در نهایت خود مسبب بمباران در دسامبر 1998 میلادی شد.
لحظه‌ای در نظر بگیریم که مذاکره‌کنندگان آمریکایی و کره‌شمالی به نوعی به درک متقابل در مورد خلع سلاح هسته‌ای دست می‌یابند. همچنین تصور کنیم سازمان ملل به نحوی هزاران بازرس واجد شرایط را برای نظارت و تایید این توافق گسیل کند، اما اگر اون ناگهان همانند صدام تغییر رویه دهد چه می‌شود؟ یا اینکه پیش از اعمال بازرسی‌های لازم خواهان حذف تحریم‌ها شود، چه روی می‌دهد؟
اگر بخواهیم چنین وضعیتی را با ایران مقایسه کنیم، وضعیت کره شمالی هیچ شباهتی با موقعیت ایران ندارد. زیرا این کشور تاکنون به تمام تعهدات خود نسبت به برجام عمل کرده و به مفاد آن احترام گذاشته است. از سوی دیگر اگر آمریکا بخواهد کره شمالی را مانند عراق بمباران کند، پیامدهای بسیار خطرناکی خواهد داشت. در واقع ما باید سپاسگزار باشیم ترامپ وارد چنین مسیری شده، زیرا احتمال تلاش این چنینی و رسیدن به موفقیت از شکست گفت وگوها خوشایندتر است که می‌تواند در نهایت جنگ را در پی داشته باشد.
اما می‌توان سناریوی کاملا متفاوتی را هم پیشبینی کرد. رهبر کره‌شمالی که قطعا نادان نیست و امکان دارد دریابد ترامپ روی تخیلات خود سرمایه‌گذاری بسیاری کرده و برای نجات جهان از هرگونه غفلتی چشم‌پوشی خواهد کرد و تنها هدفش رسیدن به یک توافق است.
بنابراین رهبر کره‌شمالی می‌تواند چنین محاسبه کند تا اندازه‌ای به همکاری‌ها ادامه دهد و خلع سلاح هسته‌ای تا حدودی پیش رود. در این حالت دولت ترامپ برای حفظ پیروزی دیپلماتیک، امکان دارد از برخی موارد مانند دوران دولت بیل کلینتون سرسری بگذرد که بدترین نتیجه ممکن بدست خواهد آمد، زیرا اون مشروعیت جهانی را که می‌خواهد، بدون اینکه تمام توان تهدیدآمیز پیونگ یانگ را تسلیم کند، بدست می‌آورد.


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام