EBTEKAR NEWSPAPER
پنج شنبه, 24 آبان 1397   Thursday 15 November 2018

سرمقاله

«سکوت» بهتر از «خب»

ژوبین صفاری

افزایش سطح آب دریای خزر، آلودگی محیط زیست، ظهور گونه‌های بیگانه، کم شدن گونه‌های جانوری و یوتروفیکاسیون چالش‌های اصلی زیست محیطی دریای خزر هستند.
به گزارش ایسنا، داود هرمیداس باوند، استاد حقوق بین‌الملل و روابط بین‌الملل و همکارانش در پژوهشی که در فصل‌نامه‌ «علوم محیطی خزر» به چاپ رسیده است چالش‌های زیست محیطی و مسئولیت‌های بین‌المللی کشورهای ساحلی آن را مورد بررسی قرار داده‌اند. به گفته‌ این پژوهشگران افزایش سطح آب دریا، آلودگی‌های تولید شده توسط صنایع را به دریا انتقال می‌دهد و باعث کاهش غذای ماهی‌ها می‌شود. نزدیک شدن آب به زمین‌ها، ساختمان‌ها را از بین می‌برد و زباله‌ها و ویرانه‌ها به دریا وارد می‌شوند. همچنین زمین‌های کشاورزی تخریب شده و افزایش سطح آب شیب هیدرولیکی رودخانه‌ها را تغییر می‌دهد. همین پیش‌روی آب جنگل‌های جنوب و جنوب غربی دریای خزر را نابود کرده است. رودخانه‌ ولگا در روسیه، حدود۸۰ درصد از آب دریای خزر را تامین می‌کند. ۹۵ درصد آلودگی‌های شیمیایی دریای خزر توسط زباله‌های این رودخانه ایجاد شده است. تقریبا۹۰ درصد از هیدروکربن‌های نفتی که به دریا وارد می‌شوند از گل حفاری ناشی از فرایند استخراج نفت است. آلودگی دریا ممکن است منجر به تغییرات PH، کاهش شفافیت آب، آلودگی در بستر دریا، تغییر میزان گاز، مرگ و میر ماهی‌ها شود. کاهش میزان گوشت ماهی‌های خاویاری نیز ممکن است ناشی از آلودگی‌های نفتی باشد. کاهش گونه‌های جانوری یکی دیگر از مشکلات دریای خزر است. در بخش شمالی این دریا، تنوع از ۷۸ گونه به ۴۶ گونه کاهش یافته است و در بخش جنوبی و مرکزی به میزان یک سوم گونه‌ها کم شده‌اند. «یوتروفیکاسیون» یکی دیگر از مشکلاتی است که دریای خزر با آن مواجه است. این پدیده به دنبال افزایش بیش از حد مواد طبیعی یا مصنوعی (مثل نیترات و فسفات) در یک محیط آبی ایجاد می‌شود و باعث افزایش جلبک‌ها در آب و سبز رنگ شدن آب می‌شود.


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام