سرمقاله

رفتار خوارج‫گونه برخی مدعیان!

محمدعلی وکیلی

علی آهنگر- برجام با تمام تمام کش‏وقوس‏ها و سوابقی که داشت فقط زمانی در کشور قابلیت اجرا یافت که از تصویب مجلس گذشت.
در 21 مهر‏ماه 1394 بود که طرح اجرای برجام با 161 رای موافق، 59 رای مخالف و 13 رای ممتنع به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید. با تایید قاطع طرح مزبور در جلسه روز بعد شورای نگهبان، رئیس مجلس فرصت یافت تا در روز 23 مهرماه قانون اجرای برجام را به دولت ابلاغ کند.
اکنون آنچه که بر سر برجام از این‏سوی و آن‏سوی آمده سرانجام آن را به محاق افکنده است.
روز دوشنبه 27 خرداد 98، بهروز کمالوندی سخنگوی سازمان انرژی اتمی ایران در مجتمع آب سنگین اراک به خبرنگاران اعلام کرد ایران از ششم تیرماه از سقف تعیین‏شده 300 کیلوگرم ذخیره اورانیوم غنی شده عبور خواهد کرد.
او همچنین اعلام کرد افزایش سطح غنی‏سازی می‏تواند از 3.67 درصد تا هر سطح بالاتری افرایش یابد.
تعبیرات و توضیحاتی که پبش از این عباس عراقچی از آن به عنوان «خروج از برجام» یاد کرده بود. معاون وزیر امورخارجه پس از دیداری که در روز شنبه 25 خرداد با هلگا اشمید، معاون مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا در تهران داشت نکاتی را با صراحت بیان کرد. او گفت در صورتی که ایران از منافع رفع تحریم‏ها در مهلت تمدید‏نشدنی 60 روزه بهره‏مند نشود، خروج از برجام را در دستورکار قرار می‏دهد.
از سوی دیگر، افزایش سقف اورانیوم غنی‏شده از 300 کیلوگرم و عبور از سطح غنی‏سازی 3.67 درصد، در باور طرف‏های اروپایی به عنوان خروج از برجام تلقی می‏شود. خروجی که اروپا را چنان که به صراحت اعلام کرده‏اند در کنار آمریکا قرار داده و منجر به افزایش و حتی بازگشت تحریم‏های پیشین خواهد شد.
چنان که هایکو ماس پس از دیداری که از تهران داشت، در ملاقات با همتای سوییسی خود در 24 خرداد اظهار کرد اگر ایران از برجام خارج شود همه تحریم‏ها باز‏می‏گردد. موضوعی که دولت بریتانیا هم پس از سخنان کمالوندی آن را روی میز قرار داد.
حال که ظاهرا همه قدم‏ها برای خروج از برجام برداشته می‏‏شود، یک سوال اساسی مطرح می‏شود و آن اینکه مجلس شورای اسلامی که با تصویبش برجام قابلیت اجرایی یافت، حالا در کجای خروج از برجام ایستاده است؟
موضوع حیاتی و اساسی خروج از برجام چیزی نیست که مجلس نسبت به آن بی‏تفاوتی و سکوت اختیار کند. این وظیفه‏ای است که اصل‏های 71، 77 و دیگر اصول قانون اساسی به نمایندگان ملت محول کرده است.
اکنون که در آستانه انتخابات دیگری از مجلس شورای اسلامی قرار داریم، آزمونی در حد و اندازه قضاوت سخت تاریخ در پیش‏روی مجلس قرار دارد. آزمونی که تفاوت بودن یا نبودن و هویت آن را مشخص می‏کند.
نمایندگان مجلس شورای اسلامی باید یک موضوع را برای موکلانشان روشن کنند که خروج از برجام چه نفعی برای ملت و کشور دارد؟
آیا مگر اصول سیاست‏ورزی و کشور‏داری و «تدبیر منزل و سیاست مدن» به قول خواجه نصیرالدین طوسی در کتاب اخلاق ناصری بر مبنای جذب منفعت و دفع مضرت بنا نشده است؟
خروج از برجام کدام منفعت را برای ایران به ارمغان می‏آورد و چه مضرتی را از کشور دور می‏کند؟
این سوالی است که نمایندگان مجلس باید پاسخگوی آن برای موکلان خود باشند.


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام