سرمقاله

توسعه به مثابه دو امدادی

پیمان مولوی

گروه فرهنگ و هنر - چند روزی است که حامد زمانی به یکی از موضوعات داغ در فضای مجازی تبدیل شده است. اول خبر درگیری او با ماموران نیروی انتظامی منتشر شد و بعد از آن هم اینستاگرام پر شد از پست‌هایی با عنوان‌هایی شبیه «گریه حامد زمانی در بازسازی صحنه درگیری» بعد هم تکذیبیه پشت تکذیبیه! اما چرا باید حواشی پیرامون درگیری یک خواننده تا این اندازه جامعه را درگیر خود کند؟ یا به صورت کلی‌تر چرا خواننده‌ای که عنوان خواننده مذهبی - سیاسی را یدک می‌کشد باید تا این اندازه درگیر حواشی شود؟
شنبه خبری منتشر شد مبنی بر بازداشت حامد زمانی، خواننده اصطلاحا انقلابی پاپ ایرانی و درگیری او با ماموران نیروی انتظامی، همزمان هم فیلمی که توسط خود او ضبط شده بود و نشان از درگیری او با ماموران نیروی انتظامی داشت، در شبکه‌های اجتماعی پخش شد. حتی شایعاتی هم مبنی بر حمل مواد مخدر توسط او ساخته شد. اما کمی پس از این جنجال مجازی، حسین پیرعلی، مدیر برنامه حامد زمانی در گفت‌وگو با میزان اتفاقات را مربوط به پنجشنبه دانست و گفت: در حال حاضر حامد زمانی در دفتر خود مشغول به کار است، مشکلات به وجود آمده صرفاً برای روز پنجشنبه هفته گذشته بود و تا عصر برطرف شد و روند پیگیری موضوع هم توسط وکیل حامد زمانی ادامه دارد. این اتفاق برای پنجشنبه هفته گذشته است و اینکه این ویدئو به عنوان اتفاقی که امروز افتاده پخش می‌شود به هیچ عنوان درست نیست.
او درباره دلیل بازداشت حامد زمانی گفت: درگیری به وجود آمده به این دلیل رخ داد که یکی از دوستان ما مورد تفتیش قرار گرفت و حامد زمانی دلیل این اتفاق را جویا شد، بعد از آن کمی جر و بحث رخ داد که در انتها به درگیری انجامید. بحثی مطرح است که نیروهای ناجا اعلام کرده‌اند که حامد زمانی به آنها ناسزا گفته است.
سردار حسن مهری، رئیس پلیس فرودگاه‌های کشور اما در توضیحاتی با اشاره به حواشی منتشر شده پیرامون دستگیری خواننده‌ای به نام حامد زمانی، گفت: ساعت ۷:۴۵ روز پنجشنبه سوم مردادماه، فردی به نام حامد زمانی به همراه فرد دیگری برای پرواز به مقصد کرمان، وارد فرودگاه مهرآباد شدند که ماموران گیت ورود پس از بازرسی کیف فرد همراه این خواننده متوجه وجود ادوات ممنوعه شده و آن را متوقف کردند.
وی با بیان اینکه در این حین این خواننده به علت توجیه نبودن ضمن حمایت بی‌مورد از فرد مجرم، در انجام وظایف پلیس نیز دخالت کرد، گفت: این خواننده حتی اقدام به فیلمبرداری غیرقانونی از اقدامات پلیس فرودگاه کرد که ماموران پلیس که متوجه این موضوع شده و گوشی تلفن همراه وی را ضبط کردند.
مهری با بیان اینکه برای این خواننده و فرد همراهش پرونده‌ای تشکیل شد، گفت: این پرونده به مقام قضائی ارجاع شده و با قرار التزام به حضور نامبرده، وی آزاد شد.
رئیس پلیس فرودگاه‌های کشور با بیان اینکه این خواننده هنگام اخذ گوشی مقاومت کرده، گفت: هیچ‌گونه درگیری میان پلیس با «حامد زمانی» رخ نداده است و مدارک و مستندات تصویری این حادثه نیز نزد پلیس فرودگاه وجود دارد.
پس از این، زمانی مصاحبه‌ای با شبکه اینترنتی تی‌وی پلاس داشت و در طی آن در حالی که بغض کرده بود، مدعی شد که به او شوکر متصل شده و مورد ضرب و شتم قرار گرفته است. اما سردار احمد نوریان، سخنگوی نیروی انتظامی در گفت‌وگو با ایسنا ضمن رد این ادعا، درباره برخورد پلیس با این خواننده در فرودگاه مهرآباد گفت: توضیحات در این زمینه از سوی رئیس پلیس فرودگاه‌های کشور ارائه و مشخص شد که فرد همراه این خواننده اقلام ممنوعه همراه داشته است که اقدامات قانونی در این زمینه انجام شد. چنین مسئله‌ای نبوده و شوکر و ضرب و شتم نبوده است. در فیلم‌هایی هم که وجود دارد ایشان در حال داد و فریاد با ماموران پلیس است، در حالی که ماموران در حال انجام وظیفه خود بر اساس قانون بودند.
او افزود: در این موضوع نیز فرد همراه این خواننده اقلام ممنوعه داشته و به همین دلیل ماموران برای بررسی بیشتر او را به بخشی دیگر انتقال داده‌اند که متاسفانه این خواننده رفتار نامناسبی از خود نشان داده است. با این وجود من از پلیس فرودگاه خواستم تا فیلم‌های خود را به ما بدهند تا بررسی‌های بیشتری در این زمینه انجام شود، اما بحث شوکر و ضرب و شتم مطرح نبوده است.
اما فارغ از همه این اتفاقات باید به این پرسش مهم پاسخ داد که چرا خواننده‌ای که به عنوان یک خواننده سیاسی ـ مذهبی شناخته می‌شود، باید درگیر چنین حواشی باشد؟ شاید برای پیدا کردن پاسخی برای این سوال نیاز باشد مروری کوتاه بر کارنامه این خواننده و روند ورود او به صحنه موسیقی داشته باشیم.
زمانی، در فروردین سال 67 در میمه اصفهان به دنیا آمد. پدر او معلم بازنشسته و مادرش خانه‌دار است. در کودکی شروع به قرائت قرآن کرد و با شرکت در دوره‌های موسیقی سنتی، آوازخوانی سنتی را فراگرفت. او کم‌کم به سمت خوانندگی در شاخه پاپ روی آورد. شاید بتوان قطعه مذهبی «زینت آسمون» را که در سال 1384 منتشر شد اولین قطعه‌ای دانست که زمانی توانست با آن به خوبی دیده و شنیده شود و این آغاز راه متفاوت او از دیگر خواننده‌های پاپ بود.
او در این سال‌ها با خواندن قطعات با موضوعات سیاسی، مثل «مرگ بر آمریکا» وارد بخشی از موسیقی پاپ شد که بعضی از آن با عنوان پاپ سیاسی یاد می‌کنند. پس از این اتفاق بارها و بارها از او با عنوان یک خواننده ارزشی برای شرکت در برنامه‌های مختلف و اجرای قطعاتش دعوت شد و مخاطبان این برنامه‌ها هم معمولا جوانان و نوجوانای از طیف مذهبی بودند. حالا اما مدتی است که او بسیار کمرنگ‌تر از گذشته دیده می‌شود و کمتر خبری از او می‌شنویم و البته دلایلش هم چندان مشخص نیست.
شاید با مرور این روند 14 ساله و کنار هم گذاشتن حواشی اخیر بد نباشد این پرسش را مطرح کنیم که چرا صحنه موسیقی ارزشی باید آنچنان از نیروهای قدیمی و کارکشته خالی شود که فردی برای هدایت جوان‌ترهایی که به این عرصه ورود می‌کنند، وجود نداشته باشد و در غیاب یک مرشد این‌چنین دچار حاشیه شوند؟ چرا باید به جای شخصیت‌سازی گام به گام و صحیح، کار به جایی برسد که شخصیت‌هایی کاذب که از قضا نمونه‌هایشان هم کم نیستند و با یک حرکت نسنجیده و بعد هم ماستمالی کردن آنچه رخ‌داده به جای یک عذرخواهی ساده همه شعارهایی که می‌دادند را در کسری از ثانیه زیر سوال ببرند؟


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام