EBTEKAR NEWSPAPER
جمعه, 22 آذر 1398   Friday 13 December 2019

سرمقاله

یک فاجعه با طرح «ما» و «آن‌ها»

علیرضا صدقی

فاطمه امین‌الرعایا
روزهای پایانی هفته، روزهای مناسبی برای فعالیت‌ها و تفریح‌های فرهنگی است. بنابر رسم همیشگی این هفته هم مروری خواهیم داشت بر برخی از گالری‌های هنری تهران در پایان این هفته.
در هفته پیش رو بیش از 30 نمایشگاه هنری در تهران دایر است. نمایشگاه نقاشی علیرضا چلیپا با عنوان «بی‌زادگاه» از 19 مهر ماه در گالری «اُ» کار خود را آغاز کرده است. چلیپا درباره این نمایشگاه نوشته است: «می‌نشیند روی لبه‌ کندِ زنگاربسته‌ سایه‌های بلند و تماشا می‌کند؛ همچنان که خانه‌هایی که از ساکنانش خالی‌ست ما را فراموش می‌کنند... و این اتفاقی نیست که هر روز از پس این خاکستری‌های پستِ ته‌نشین، به گذر زمان که همیشگی‌ترین فرسودگیِ خاموش است، نگاه می‌کنم و همه ‌چیز را فراموش می‌کنم». این نمایشگاه تا 30 مهر ماه هر روز به جز شنبه‌ها و یکشنبه‌ها از ساعت 12 تا 20 در گالری مذکور به نشانی خیابان سنایی، خیابان شاهین (خدری)، پلاک ۱۸، طبقه اول به تماشا خواهد بود.
همچنین در گالری «شیرین» نمایشگاه نقاشی گروهی با عنوان «منتخب نسل نو» از 19 مهرماه کار خود را آغاز کرده است. منتخب نسل نو اولین مسابقه نقاشی هنرمندان زیر ۳۵ سال است که بیش از یک دهه از عمر آن می‌گذرد و تاکنون چهره‌های شاخصی از هنرهای معاصر به فضای هنری معرفی کرده است. داوری این دوره توسط رزیتا شرف‌جهان، فرهاد فزونی و مهدی فرهادیان انجام شده است. با توجه به کیفیت آثار این دوره، ۴۵ هنرمند به بخش نهایی راه یافته‌اند. هدف برگزارکنندگان از این رخداد نمایش ظرفیت‌ها و دستاوردهای نقاشانه در هنر معاصر ایران است. این نمایشگاه تا 4 آبان هر روز به جز دوشنبه‌ها از ساعت 11 تا 19 در خیابان کریم‌خان، خیابان استاد نجات‌اللهی (ویلا)، کوچه خسرو، پلاک 51 منتظر علاقه‌مندان خواهد بود.
گالری «سیحون» از جمعه 19 مهرماه میزبان آثاری از یزدان سعدی است. در این نمایشگاه ۲۳ اثر از آثار این هنرمند به نمایش درآمده که دومین نمایشگاه او در گالری سیحون است. هنرمند، این آثار را روی روزنامه ایران به تصویر درآورده و موفق شده با خلاقیت خاصی روزنامه‌های باطله را به آثار با ارزشی تبدیل کند که مخاطبان بسیاری را به خود جذب کرده است. استفاده از حداقل امکانات جهت ساخت اثر هنری و حتی المان‌های بصری‌ای که روزنامه به خودی خود دارد کمک به ترکیب‌بندی و ارزش بیشتر آثار کرده است. در استیتمنت نمایشگاه هنرمند به این موضوع اشاره دارد که «هانری کُربن: سُنت اساس زایش دوباره است و هر زایش دوباره‌ای به فعلیت درآمدن یک سُنت نو در زمان حال است. در این نمایشگاه کوشیده‌ام از ماهیت خبر فاصله بگیرم، تا به جهانی عاری از خبر برسم. (چون ذات خبر بد است) شاید خلق زیبایی، تنها راه رهایی از این جهان پر ازدحام باشد؛ جهانی که حالا به سمت حذف رسانه‌های کاغذی پیش می‌رود. اخبار روزنامه‌های من، نه کهنه‌اند، نه بد». این نمایشگاه در گالری «سیحون» واقع در خیابان وزرا، کوچه چهارم، شماره ۱۱ هر روز به جز دوشنبه‌ها از ساعت 15 تا 20 برپا خواهد بود.
«جا» عنوان نمایشگاه حجمی است که محمدحسن عماد آن را گردآوری کرده و از 19 مهرماه در تالار «این/جا» برپا است. در بیانیه این نمایشگاه آمده است: « «جا» تجربه‌ای است در تعامل با مکان: «مکان» نمایشی فضایی مدرن و یکپارچه، عرصه‌ای خالی برای نمایش‌گذاری و لوح سفیدی برای نوشتن نیست؛ بلکه فضایی است آکنده با تاریخ و خاطره، ساختارمند، واجد کاربرد، زیسته و تجربه‌شده و به فعلیت انسانی درآمده؛ لوحی که بارها بر آن نگاشته‌اند و پاک شده است و اینک در زمانی دیگر، محمل آزمونگری هنرمندان جوان می‌شود. «اینجا»، آب‌انبار پیشین، با اتاقک‌های متعدد و تودرتویش، همچون خانه‌ها و حجره‌های هم‌کنار، بستری می‌سازد پر ردّ و حافظه تا هر اثری در گوشه‌ای از جغرافیا و تاریخ آن خانه کند و حکایت و فعلیتش را با آن گره بزند. مکان‌ها از یاد نمی‌برند، شاهدند و حامل‌ و این رخداد را نیز صورتی می‌بینند نقش بسته بر طرح‌های پیشین، در طلب به یادآوردن و در یاد سپردن». این نمایشگاه تا 10 آبان هر روز به جز شنبه‌ها، از ساعت 14 تا 20 در خیابان نوفل‌لوشاتوى شرقى، کوچه پدرام، جنب شماره ۴، نماى آجرى، در کوچک برپا خواهد بود.
همچنین نمایشگاه «منهای دیروز» که از جمعه ۱۹ مهر در گالری «آس» کار خود را آغاز کرده است. در بیانیه این نمایشگاه چنین آمده: «انسان امروز، حاصل ضرب انبوهی از اطلاعات، اکتشافات و اختراعات پیچیده‌ای است که از او موجودی متوهم، مجازی و شتاب‌زده ساخته است. حال این موجود دچار واکنش به موقعیتی است که مشکل بتوان او را مسلط به شرایط حاکم دانست. نسبی شدن ارزش‌ها و دگرگونی سنت، انسان را مبدل به مفهومی جدید از پدیده‌ای به نام «انسان» ساخته است. نمایشگاه گردآوری شده حاصل نگاه هنرمندانی است که به انسان با هندسه تاریخی از گذشته تا کنون می‌نگرند و اساس این نگاه، خود هنرمند را وارد عرصه دریافت و ارائه می‌کند و واکنش به این موقعیت است که این نمایش را می‌سازد». نمایشگاه «منهای دیروز» از 6 آبان هر روز در گالری «آس» بر پا است. علاقه‌مندان می‎توانند جهت بازدید از نمایشگاه همه روزه از ساعت 16 تا 24 به این گالری واقع در خیابان شریعتی، بالاتر از پل رومی، جنب بانک پارسیان، پلاک 1831 مراجعه کنند.
پایان‌بخش مرور بر نمایشگاه‌های هنری این هفته نمایشگاه عکسی است از ساسان ابری با عنوان «روزگرد». این نمایشگاه در قالب سه مجموعه می‌گنجد: «یکشنبه‌ها»، «روزگرد» و «سیاحت اکتشافی». ساسانی در هر سه مجموعه، روزها را برای دیدن می‌سازد، گل‌ها و آدم‌ها را هم‌زمان واجد و عاری از کالبد می‌بیند و مفهوم نسبی امید را بداهه‌سراییِ تصویری می‌کند.
ابری در مجموعه‌ «یکشنبه‌ها» با کاربست تکنیک چاپ عکس خودش به روایتگری میرایی آدم‌ها و نامیرایی خاطرات می‌پردازد. «یکشنبه‌ها» با گل‌هایی پرشور و امپرسیونیستی‌ در عین عکاسانه بودن، روحی نقاشانه و سرکش دارد. کالبد جمعی گل‌های «یکشنبه‌ها» برای تکریم «لحظه» و در مقابلش «زوال»، در هر قاب نشسته‌اند. همنشینی پس‌زمینه‌ تیره با رنگ‌های سرد و گرم پیش‌زمینه تلویحا تضادها و ویژگی‌های فانی جریان سیال زندگی را تعریف می‌کنند؛ هر یکشنبه تمام می‌شود و درپی آن یکشنبه‌ای دیگر از راه خواهد رسید.
ابری در بیشتر آثارش به فضاهای شهری می‌پردازد؛ عکس‌های طراحی‌گونه‌ ابری در مجموعه‌ «روزگرد» حاصل بداهه‌گویی‌های روزانه و پرسه‌زنی‌های پیشامدی هنرمند است که در بستر شهر و با مردمانش ثبت شده‌اند. نه آدم‌ها مرکزیتی در تصویر دارند و نه کیفیت دوربین چندان از اهمیت خاصی برخوردار است؛ نه ارجاعات تاریخی درپی درشت‌نمایی است و نه اتفاقی جمعی؛ این عکس‌ها تکه‌هایی بی‌پیرایه و معمولی از گوشه‌و‌کنار شهرند که تلفیق ساختار کالبدی شهر و تعامل انسان‌ها را با این ساختار نشان می‌دهد. فضاسازی محو و تاری که او از گردش‌های روزانه‌اش کرده و نحوه‌ تبدیل این فضاها از تاریکی فیلم دوربین به روشنی کاغذ، شبیه به نظم‌دادن خرده‌ای کوچک از یک کل بزرگ است، همچون تلاش برای تجمیع و یادآوری خاطرات پراکنده و تجسد آنها.
«سیاحت اکتشافی» نیز درباره‌ شهر است اما تفاوت این مجموعه با مجموعه‌های پیشین مثل «در معرض» یا «زرد خفته» در آدم‌های پرسه‌زنش است. آدم‌هایی که به دوربین پشت‌کرده‌اند و بی‌تفاوت به حضور آن‌اند. روایت این پولاروید‌ها لحظه‌ای است و نوعی از بداهه‌سرایی تصویری دارند. به موجب تکنیک و دوربین تصاویر محو و تار است: دو برش از یک صحنه، از یک روز و از عبور یک آدم که در لحظه اتفاق می‌افتد. هر قاب شامل دو تصویر است که در عین انفصال اما به هم متصل‌اند و بر پس‌زمینه‌ای ناصاف، از ریخت‌افتاده و پاره مثل شهر و محله‌ای که از ریخت افتاده باشد قرار گرفته‌اند. برای ساسان ابری داستان پولاروید و روندی که در این مجموعه پیش گرفته شبیه یک بازی است که نتیجه‌ برد و باختش در جزئیاتی‌ است که بعد از ظهور عکس پیدا می‌شوند.


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام