EBTEKAR NEWSPAPER
چهارشنبه, 22 آذر 1396   Wednesday 13 December 2017

سرمقاله

رفتار زمین عوض شده‌است، رفتار ما چطور؟

سید علی محقق

توسعه سیاسی وقتی است که همه مردم، از برکت رشد فکری و درک مراتب تفاهم و همبستگی، در تعیین سرنوشت سیاسی خویش ابتکار عمل داشته باشند. اصل حاکمیت افراد بر تعیین سرنوشت سیاسی و اجتماعی خویش، در اسناد بین‌المللی و حقوق داخلی مورد توجه قرار گرفته است. قانون اساسی جمهوری اسلا‌می ایران، حق مطلب را ادا کرده است. اما اعمال صحیح این حقوق همه‌جانبه مردمی وقتی میسر خواهد بود که جامعه به توسعه سیاسی نائل شده باشد. لا‌زمه این فضای سیاسی مطلوب و همبستگی آفرین که اصل برادری را به ذهن متبادر می‌سازد، تحمل سیاسی و برخورد اندیشه‌هاست که نهایتاً می‌تواند منجر به الفت قلوب بین اقشار مختلف جامعه شود. شاید آرزوی به‌جایی باشد که همه افراد در صفی متحد حرکت کنند؛ اما به دلیل اختلا‌ف و تنوع فکری موجود در جامعه، این اتحاد و یکدستی عملا‌ً امکان‌پذیر نیست. در این حالت، چنانچه دولتمردان متکی بر اریکه قدرت سیاسی، برای حفظ مناسب خود، گام در راه انحصارطلبی بردارند و رقبای سیاسی خود را از میدان به در کنند، دوستی‌ها متلا‌شی و برادری‌ها فراموش می‌شود و دشمنی‌های سیاسی بالا‌ می‌گیرد. ادامه این روند تاسف‌بار، انحصار‌طلبی را در دایره کوچکتری قرار می‌دهد و رقابت‌ها افزایش می‌یابد و بدین طریق، جوی از عدم اعتماد سیاسی جامعه را فرا می‌گیرد و پوچی جایگزین تعاون و برادری‌های سازنده می‌شود. برای جلوگیری از پراکندگی و نیل به همبستگی و اتحاد، چاره کار تحمل متقابل رقبای سیاسی است. این تحمل سیاسی را می‌توان، با قبول اصل کثرت‌گرایی فکری و گروهی، از طریق اطلا‌عات آزاد و مطبوعات و آزادی احزاب و اجتماعات، همراه با رقابت‌های فکری و سیاسی مسالمت‌آمیز تجربه کرد.

ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام