EBTEKAR NEWSPAPER
جمعه, 31 شهریور 1396   Friday 22 September 2017

سرمقاله

به عمل کار برآید، به «سخنرانی» نیست!

رضا دهکی

کیومرث پوراحمد با حضور در برنامه اینترنتی «سی‌و‌پنج» با اجرای فریدون جیرانی به موضوع‌های بسیاری چون همکاری با خسرو شکیبایی اشاره کرد.
فریدون جیرانی در ابتدای برنامه با اشاره به تاریخ درگذشت خسرو شکیبایی در 28 تیر 87 از پوراحمد درخواست کرد تا با توجه با همکاری با این بازیگر فقید در فیلم‌های «خواهران غریب» و «اتوبوس شب»، درموردش صحبت کند.
پوراحمد می‌گوید: «دو مورد از «اتوبوس شب» می‌گویم. شنیده بودم اذیت می‌کند. نمی‌خواستم با شکیبایی کار کنم چون کار سختی بود و خیلی سعی کردم از بازیگر دیگری استفاده کنم اما پیدا نکردم. به او زنگ زدم و گفتم «می‌خواهم ببینمت.» آمد خانه ما. گفتم «خسرو، کارگردان فیلم قبلی‌ات می‌گوید دیر می‌آیی و وسط کار می‌روی. اما ما با هم یک فیلم کار کردیم و تو خیلی منضبط بودی.» گفت «کارگردان خودش نمی‌فهمد و بلد نیست چه کاری انجام می‌دهد. من را پنج صبح می‌برد سر صحنه و گریم می‌کند و ساعت‌ها می‌نشیند و پلان نمی‌گیرد؛ برای چه باید سر وقت بروم؟» گفتم «حق داری.» سناریو را به او دادم. رفت و یازده شب زنگ زد و گفت «خیلی سناریوی خوبی است و من در این فیلم بازی می‌کنم.» گفتم «در همه‌ی صحنه‌های فیلم باید حضور داشته باشی. اگر شصت جلسه هم باشد همه را باید باشی.» گفت «می‌دانم.» شصت جلسه روز و شب کار کردیم. پنج صبح و پنج عصر. آقای خراسانی، راننده‌ای که دنبال خسرو می‌رفت، می‌گفت «من هرگز زنگ خانه خسرو شکیبایی را نزدم. هر وقت می‌رسیدم جلوی خانه‌اش، او قدم می‌زد و سیگار می‌کشید.
مثال دیگر: صبح خیلی زود از آبادان به سمت نخل‌های سوخته رفتیم که خیلی دور بود کار کردیم و تا به هتل برگردیم ساعت نه‌ونیم شب شد. شب هم می‌خواستیم دو تا صحنه در یک نخلستان بگیریم. خسرو در آن صحنه حضور نداشت. شام خوردیم، گفتم «خسرو برو بخواب. ما فقط عبور اتوبوس داریم و فقط چراغ‌های اتوبوس دیده می‌شود.» گفت «نه! خودم باید پشت اتوبوس بنشینم.» گفتم «بچه‌ها را فرستاده‌ام برای کابل‌کشی، تو برو بخواب، من برای صحنه‌ی اتوبوس بیدارت می‌کنم.» گفت «نه، وقتی می‌گویی فقط چراغ‌ها مشخص می‌شوند پس من را بیدار نمی‌کنی.» با آن خستگی سر صحنه آمد و پنج‌شش ساعت نشست که ما یک پلان عبور اتوبوس بگیریم. شکیبایی در «اتوبوس شب» نقش دوم داشت اما همه‌جا خودبه‌خود نقش اول حساب می‌شد. خودش خودش را نقش اول کرد. «عمو رحیم» فیلمنامه من با «عمو رحیم» روی پرده سینما بسیار متفاوت است و این تفاوت حاصل خلاقیت خسرو و هماهنگی‌اش با من و عشقی بود که به همدیگر داشتیم.»


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام