EBTEKAR NEWSPAPER
سه شنبه, 30 آبان 1396   Tuesday 21 November 2017

سرمقاله

سعودی‌ها به در بسته می‌زنند

جلال خوشچهره

زندگی در دنیای پرسرعت کنونی و هماهنگ ساختن خود در این روند سبب می‌شود همه افراد گاهی دچار اضطراب شوند. به عنوان مثال، زمانی که قرار است در جمعی سخنرانی کنید یا با مشکلات مالی روبه‌رو هستید، مسلم است که اندکی اضطراب داشته باشید که البته این اندازه اضطراب از دیدگاه پزشکی کاملا طبیعی است. اما زمانی که اضطراب در شما بیش از اندازه طبیعی باشد، کنترل زندگی را در دست گرفته و مشکلات عدیده‌ای را برای‌تان به وجود خواهد آورد.
اما چگونه می‌توان مرز میان اضطراب طبیعی و اختلال اضطرابی را از هم تشخیص داد؟ این کار چندان هم آسان نیست چرا‌که اضطراب در شکل‌های مختلف مثل حملات اضطرابی، ترس‌های شدید و اضطراب‌های اجتماعی نمایان می‌شود و به همین دلیل تشخیص آن از اضطراب‌های معمولی و نرمال دشوار می‌شود.
در «اختلال اضطراب فراگیر» فرد همواره و در مورد هر اتفاق کوچک و بزرگی، اضطراب را تجربه می‌کند. اگر بیشتر روزهای هفته و یا شش ماه در سال با چنین وضعیتی مواجه هستید، ممکن است از «اختلال اضطراب فراگیر» رنج ببرید. از نشانه‌های این نوع اضطراب احساس خستگی فراوان است که عملکردهای روزمره زندگی شما را نیز تحت تاثیر قرار می‌دهد.
مشکلات جسمی و روحی هر دو می‌توانند در وضعیت خوابیدن اختلالاتی به وجود آوردند. اگر شب قبل از یک سخنرانی مهم و یا یک آزمون حیاتی، نمی‌توانید به خوبی بخوابید، کاملا طبیعی است اما اگر به طور مداوم این وضعیت را تجربه می‌کنید احتمال دارد به اختلال اضطرابی مبتلا باشید. تحقیقات نشان داده که تقریبا نیمی از افرادی که به این اختلال مبتلا هستند، بی‌خوابی را نیز تجربه می‌کنند.
برخی از اضطراب‌ها به تمام وضعیت‌ها مربوط نمی‌شوند بلکه وابسته به برخی از عوامل مانند ترس از مسافرت هوایی، ترس از حیوانات یا جمعیت هستند. اگر چنین ترس‌هایی بیش از اندازه نرمال باشند، تبدیل به «فوبیا» می‌شوند که خود نوعی اختلال اضطرابی به شمار می‌رود. اگرچه انواع «فوبیا»، مشکلاتی را در روند زندگی به وجود می‌آورند اما همیشگی نیستند و در واقع با قرار گرفتن در موقعیت‌های خاصی نمایان می‌شوند.
اضطراب بیش از اندازه به برخی از اختلالات گوارشی همچون «سندرم روده تحریک‌پذیر» می‌انجامد. فرد مبتلا، درد در ناحیه شکم، انقباضات شکمی، نفخ، گاز شکم، یبوست و یا شکم روش را در ارتباط با این بیماری تجربه می‌کند.
بیشتر افراد پیش از قرار گرفتن در جمع دیگران، دچار اندکی اضطراب می‌شوند اما اگر این امر به وحشتی برای فرد تبدیل شده باشد، به نوعی ترس به نام «فوبیای اجتماعی» می‌انجامد. افراد مبتلا به این نوع از اضطراب، روزها و هفته‌ها پیش از مواجه شدن با یک گردهمایی دسته جمعی، نگرانی فراوانی را تجربه می‌کنند و از قضاوت شدن از سمت دیگر بسیار واهمه دارند. در برخی مواقع ترس از جمعیت به تعداد افراد مربوط نمی‌شود و حتی یک دورهمی دوستانه مختصر هم در فرد ایجاد اضطراب می کند. افراد مبتلا نشانه‌هایی چون سرخ شدن، لرزش اندام‌ها، حالت تهوع، تعرق فراوان و مشکلاتی در صحبت کردن را تجربه می‌کنند که گاه در محل کار، تحصیل و یا روابط مشکلاتی را برای او به وجود می‌‌آورد.
حمله اضطرابی که دقایقی نیز بیشتر به طول نمی‌انجامد، با تپش شدید قلب، مشکلاتی در تنفس، تعرق شدید، احساس ضعف و گیجی، دردهای شکمی و گرم و سرد شدن همراه است. این بدان معنا نیست که تمام افرادی که حملات اضطرابی را تجربه می‌کنند مبتلا به اختلالات اضطرابی هستند اما در بسیاری از مبتلایان، حملات اضطرابی دیده شده. این افراد دائم واهمه دارند که حمله اضطرابی دیگری برای‌شان اتفاق بیافتد و حالات گذشته را تجربه کنند.
برخی از اتفاقات دردآور در زندگی همچون از دست دادن یکی از افراد نزدیک، سبب عارضه‌ای به نام «اختلال استرسی پس از ضایعه روانی» می‌شوند که نشانه‌های مشترکی با اختلال اضطرابی دارد. بر اساس تحقیقات انجام شده، افرادی که به این نوع از اضطراب مبتلا هستند، احتمال دارد از یادآوری نشانه‌هایی که آن حادثه را تداعی می‌کند، پرهیز کنند.
یکی از نشانه‌های اختلال اضطرابی، که در «اختلال وسواس فکری عملی» و «اختلال اضطراب فراگیر» نیز دیده می‌شود، عدم اعتماد به نفس و تردید است. به عنوان مثال فرد مبتلا گاه دچار تردید می‌شود و از خود سوال‌های عجیبی می ‌رسد. سوالاتی مثل «آیا همان اندازه که همسرم مرا دوست دارد، من نیز به او علاقه دارم؟» در واقع افراد مبتلا آنقدر چنین سوالاتی را از خود می‌پرسند که دچار وسواس ذهنی می‌شوند.
منبع: روزیاتو


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام