EBTEKAR NEWSPAPER
جمعه, 27 مرداد 1396   Friday 18 August 2017

سرمقاله

ایده‌آل قانون، رئال مصلحت

رضا دهکی

گروه اقتصادی: اقتصاد ایران روزهای پر نوسانی را طی
دهه های اخیر سپری کرده است. در حالی که قیمت نفت به بالاترین حد خود در تاریخ رسید(دولت های نهم و دهم) اما فلش های نمودارها از رشد اقتصادی چشمگیری خبر نمی داد. حتی در سال های آخر دولت دهم این شاخص به سمت منفی حرکت کرد. دولت یازدهم توانست با به نتیجه رساندن توافق هسته ای و البته سیاست‌هایی جهت رشد اقتصادی در بخش صنعت و کشاورزی این شاخص را به سمت مثبت حرکت دهد. اعلام رشد 8 درصدی اما با اما و اگرهای بسیاری همراه شد. منتقدان و مخالفان دولت اما این آمار را زیر سوال می بردند و رشد اقتصادی را وابسته به درآمدهای نفتی عنوان می کردند. از طرف دیگر بی اثر بودن رشد اقتصادی در معیشت مردم را از دلایل دیگر بی ارزش دانستن رشد اقتصادی عنوان می کردند. با این حال روز گذشته مرکز آمار ایران رشد اقتصادی سال 95 بر پایه سال 90 را بدون احتساب نفت 4/6 درصد اعلام شد. جزئیات این آمار نشان می دهد که رشته فعالیت‌های گروه کشاورزی 2 ،گروه صنعت (شامل: معدن، صنعت، انرژی وساختمان) 18.1 و فعالیت‌های گروه خدمات 5.8 درصد رشد داشته است. تنها بخشی که رشد آن منفی است بخش ساختمان است که همچنان منفی 11.3 درصد است. با این حال اما آمارها نشان می دهد ادعای رشد نفتی در اقتصاد چندان پایه واساسی نداشته است. از طرف دیگر کارشناسان معتقدند رشد اقتصادی زمانی بر معیشت مردم به طور مستقیم اثرگذار خواهد بود که بتواند به صورت مداوم و در سال‌های پیاپی ادامه داشته باشد. مشکلات متعدد اقتصادی کشور به طور قطع
گره های در هم تنیده ای هستند که نمی توان انتظار داشت به یک باره حل شود.
فرصت رشد 15 درصدی که از دست رفت
طی سال هایی که قیمت نفت به بالاترین حد خود رسید و درآمد نفتی کشور در اوج خود بود، سال هایی که می توانست به عنوان یک فرصت طلایی برای جذب سرمایه ها در تولید شود به واردات اختصاص یافت.
مرتضی عزتی استاد دانشگاه تربیت مدرس در گفت و گو با «ابتکار » گفته بود: ما از نظر منابع انسانی، سرمایه اجتماعی و منابع مالی به دلیل دارا بودن منابع طبیعی قابل فروش ظرفیت های مناسبی در کشور داریم.
وی ادامه داده بود: قبل از شدت گرفتن تحریم ها سالانه حدود 100 میلیارد دلار درآمد فروش نفت داشتیم که این درآمد بسیار بالایی بود و اگر صرف سرمایه گذاری اقتصادی در تولید می شد ما با یک جهش بسیار بزرگ تا حدود 15 درصدی مواجه
می شدیم.
این کارشناس اقتصادی گفته بود: موانع اقتصادی که نمی گذارند ظرفیت های اقتصادی به شکوفایی برسند متعدد هستند.یکی از این موانع مشکل فکری مدیریت در کشور ماست که درک درستی از علم اقتصاد و ضرورت های آن ندارند، نقص بزرگ غیر علمی نگاه کردن در بسیاری از تصمیم گیری های مدیران دیده می شود. متاسفانه افراد نابلد نیز حاضر نیستند از متخصصین امر کمک بگیرند و این موضوع سال هاست در بخش های مختلف کشور از جمله اقتصاد نمود پیدا کرده است.
دست اندازهای رشد در سال‌های آینده
طبق قانون برنامه ششم توسعه ایران، که از سال آینده لازم‌الاجراست اقتصاد ایران باید بتواند سالانه رشد اقتصادی هشت درصدی را تجربه کند. و برای این میزان رشد اقتصادی به میزان سرمایه­ گذاری سالانه به قیمت جاری، حدود ۸۰۵ هزار میلیارد تومان نیاز خواهد داشت. این در حالی است که بر اساس برآوردهای مراکز پژوهشی اقتصادی، اقتصاد ایران بر اساس منابع موجود فقط می­ تواند ۵۸۰ تا حداکثر ۶۳۰ هزار میلیارد تومان منابع تجهیز کند، در نتیجه فاصله قابل ملاحظه‌ای بین منابع مورد نیاز و منابعی که کشور در حال حاضر می­‌تواند تجهیز کند وجود دارد که کاهش این فاصله مستلزم سرمایه‌گذاری خارجی است.
نگاهی به وضعیت سرمایه‌گذاری خارجی نشان می‌دهد که طی سال گذشته و در اولین سال پسابرجام ایران فقط توانست در حدود ۱.۵ میلیارد دلار معادل تقریبا ۶ هزار و ۵۰۰ میلیارد تومان سرمایه خارجی جذب کند، علی رغم اینکه در پسابرجام
هیئت های اقتصادی متعددی از کشورهای مختلف به ویژه کشورهای اروپایی برای سرمایه‌گذاری به ایران اقدام کردند. با این حال عوامل متعدد عمدتا سیاسی مثل رئیس جمهور شدن ترامپ و تردید نسبت به پابرجا بودن قرار داد برجام و نزدیکی به انتخابات ریاست جمهوری پیش رو و تردید نسبت به رویکرد دولت بعد همچنان سرمایه‌گذاران را دست به عصا نگه داشته است.
برای سرمایه گذاری خارجی تبلیغ کنیم
پیش از این مجید رضا حریری در گفت و گو با «ابتکار» با توجه به موانع سرمایه گذاری در کشور گفته بود: اگر قرار است نرخ رشد 8 درصدی پایدار برای یک دهه داشته باشیم حتماً به یک سرمایه‌گذاری بیش از 100 میلیارد دلاری در سال نیاز داریم و اگر این نیاز را احساس می کنیم باید به مقوله سرمایه‌گذاری خارجی توجه کنیم. عضو اتاق بازرگانی با بیان اینکه برای سرمایه‌گذار خارجی نه رنگ پرچم، نه مذهب و نه تاریخ ملی ما برایش اهمیت دارد، افزوده بود: باید بپذیریم که ما نیاز به سرمایه‌گذار خارجی داریم و نه او نیاز به ما؛ چرا که می تواند سرمایه‌اش را در جای دیگر خرج و بهره برداری کند. همه این واقعیت‌ها را که در نظر بگیریم می بینیم ما موظف هستیم که برای سرمایه د‌اری خارجی تبلیغ کنیم و حتما در همه زمینه‌ها این اقدام صورت بگیرد.
وی ادامه داده بود: نگاه به اینکه هر که صاحب منبع است و باید همه سود را ببرد نگاه غلطی است. این دعواهای داخلی به طور قطع منجر به فرار خارجی ها برای سرمایه‌گذاری خواهد شد. در شرایط فعلی حتی اگر سود بیشتری به سرمایه‌گذاران خارجی نسبت به متوسط دنیا پرداخت کنیم، هزینه ای است برای تبلیغات حضور سرمایه‌گذار خارجی است. شما برای انجام هرکاری نیاز دارید تا هزینه ای بابت تبلیغات بپردازید، برای جذب سرمایه‌گذاری نیاز به تبلیغات داریم. اگر منابع با شرکت‌های خارجی گره بخورد در برابر آسیب های سیاسی نیز از مصونیت بیشتری برخورداریم.


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام