EBTEKAR NEWSPAPER
یکشنبه, 28 مهر 1398   Sunday 20 October 2019

سرمقاله

نگاه دوگانه تندروها به صندوق رای

علیرضا صدقی

علی امینی- پدر در برابر دیدگانِ کودک کتک می‌خورد؛ مادر توسط چند نیروی امنیتی برهنه می‌شود و مورد تجاوز قرار می‌گیرد و دست آخر، مرد با چند گلوله به خاک می‌افتد و کودک، پیشِ چشم مادرِ هتکِ حرمت شده‌اش، زنده‌زنده می‌سوزد!
هرچند برای عمومِ مردمِ جهان، روایت چنین جنایاتِ هولناکی باورکردنی نیست؛ ولی امروز فجایع این‌چنینی در خاطر مردم مظلوم میانمار، دیگر به اتفاقی تکراری تبدیل شده است. به آتش کشیدن روستاهایشان آنچنان گسترده بود که در تصویربرداری‌های ماهواره‌ها بیرون از جو زمین واضح و مبرهن بود ولی اکثر رسانه‌ها آن را روایت نکردند و به یکی از وحشیانه‌ترین نسل‌کُشی‌های بشر واکنشی نشان نداند. آن‌چه بر مسلمانان میانمار می‌رود، به مراتب تلخ‌تر از هلوکاست است؛ اما اسپیلبرگ هرگز «فهرست شیندلر»ی برای آن نخواهد ساخت.
سکوت سردِ اکثر سیاستمدارن و رسانه‌های غربی، حاکی از آن است که حتی در عصر انفجار اطلاعات نیز می‌توان مردم جهان را از بحرانی به این شومی، بی‌خبر نگه داشت. تراژدی آن‌جا شروع می‌شود که اگر یک آمریکایی یا اروپایی، طبق قوانین پذیرفته شده در کشوری محکوم شود، فریاد وامصیبتای برخی از فعالان حقوق بشر به عرش می‌رسد؛ ولی‌ هیچ واکنش بازدارنده‌ای به یک دهه کشتار و تجاوزِ سازمان‌یافته علیه هزاران انسان در سطح جهانی داده نمی‌شود. خشونت‌های خونین علیه مردم در میانمار در ادامه محروم‌کردنِ آنان از حقوق ابتدایی زندگی‌شان است. به آنان هرگز حق تحصیل، مالکیت و حتی هویت شهروندی داده نمی‌شود؛ از این رو، اجازه سفر در وطن‌شان را ندارند، مگر آن‌که مبلغی به عنوان مالیات پرداخت کنند. تحصیل در دانشگاه و کار در ادارات برای بیش از یک میلیون مسلمانِ میانمار ممنوع است و بدون کسب مجوز، حق ازدواج نیز ندارند. افزون بر آموزش، خدمات بهداشتی نیز از آنان دریغ می‌شود. بیش از 20 سال است که مدرسه و مسجدی در سرزمین‌شان ساخته نشده است و80درصد مردم، بی‌سواد مانده‌اند.کسب و کارشان نیز از آزارهای دولتی بی‌نصیب نمانده است، اگر مسلمانی قصد تاسیس مغازه‌ای داشته باشد، لاجرم باید در سودش با یک بودایی شریک باشد! بیش از شش ماه از گزارش منتشرشده سازمان ملل که در آن نیروهای امنیتی دولتی به کشتار و تجاوز علیه مسلمانان محکوم شده‌اند، می‌گذرد؛ اما همچنان گزارش‌های مکرر از تجاوز گسترده و فجایع هولناک علیه مسلمانان میانمار ثبت می‌شود. هنوز هم کودکان مسلمان را در آنجا برهنه می‌کنند تا برای تفریح به نقاط متفاوت بدن آنان شوک الکتریکی وارد کنند. و شگفتا که فیلم شکنجه این کودکان معصوم را که میانِ قهقهه‌های شکنجه‌گران جان می‌دهند را منتشر می‌کنند. فریادهایی که شنیده نمی‌شوند جزء لاینفک زندگی مردمانی است که سا‌لهاست سر بریدن، سوختن و مُثله شدن عزیزانشان را شاهدند. «آنگ سان سو چی»، بعد از دریافت جایزه صلح نوبل و هزارن تایید و تحسین از سوی غرب، با این خشونت‌ها تلویحاً همراهی می‌کند؛ تا جایی که گزارشگر سازمان ملل، او را به عدم حمایت از مسلمانان محکوم کرد. به تازگی، ژنرال «مین آئونگ هالینگ» فرمانده ارتش کشور، کشتار مسلمانان را انجام «کارِ ناتمام» دولت پس از جنگ جهانی دوم تلقی کرده است. قرن‌ها پیش، پیامبر اسلام با صدای بلند گفت: «هر که صبح کند و دغدغه آلامِ مسلمانان را نداشته باشد، مسلمان نیست» و امیرمومنان درباره ناامنیِ یکی از شهرهای دور اسلام و بازکردن ظالمانه خلخال از پای دخترکی یهودی فرمود: «اگر مردِ مسلمان بعد از شنیدن این خبر از غصه بمیرد، بر او ملامتی نیست». امروز امت اسلام آن‌چنان خفته، متفرق و منفعل است که نیاز نمی‌بیند نسبت به پاک‌سازی نژادی مسلمانان در میانمار اقدامی جدی انجام دهد. سال‌هاست که قاطبه مسلمانان در مسخ فزاینده‌ای فرورفته‌اند و علی‌رغم همه تاکیدات پیشوایان‌شان، کوچک‌ترین حرکت منسجمی در قبال این همه کشتار نمی‌کنند. اکنون در سویی، مسلمانانِ سوریه، یمن، لیبی و میانمار مورد ظلم بی پایان‌اند و در سمتِ دیگر، برخی دیگر از مسلمانان در شیخ‌نشین‌ها و حرمسراهای خلیج فارس، درگیرِ عیش و عشرت‌اند. و در این میان، مسئولیت حکومت و مردم ایران به عنوان قدرتی موثر، معتدل و مسلمان، بسیار سنگین است . در این راستا، اعلام آمادگی رئیس‌جمهوری در جلسه هیات دولت برای ارائه هرگونه کمک سیاسی و انسانی و درخواست دستگاه دیپلماسی کشور از سازمان ملل متحد برای پیگیری جدی وضعیت مسلمانان میانمار نشانی از بیداری ایران است. اکنون به شهادت سازمان ملل متحد، اقلیت میانمار از ستم‌دیده‌ترین اقلیت‌های جهان است و بیش از 20 هزار مسلمانِ آزاردیده، در مرزهای بنگلادش، بی‌خانمان، بدون آب کافی و هرگونه هویت حقوقی‌اند وسوال این است که آیا امتِ امروزیِ مصرفی مسلمان، برای دفاع از برادران مسلمانش - حتی در حد اعلام محکومیت- قیام می‌کند؟


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام