EBTEKAR NEWSPAPER
شنبه, 27 مهر 1398   Saturday 19 October 2019

سرمقاله

سرنوشت محتوم ارتش ترکیه

جلال خوش‌چهره

در کشورهای جهان سوم و در حال توسعه روی واژه «فرهنگسازی» تاکید بسیاری می‌شود. در ایران نیز به مرور فرهنگ‌ها از پایه در حال ساختن است. یکی از مهمترین فرهنگسازی‌ها مربوط به قوانین راهنمایی و رانندگی می‌شود. با نگاهی جزئی‌تر فارغ از نوع رانندگی ایرانیان و احترام آن‌ها به قوانین که در سال‌های اخیر بهبود یافته، برای عابران هم قوانینی تعیین شده که باید رعایت شود. حال این‌که در کشورمان بسیاری از بستر ها برای اجرایی شدن قوانین وجود ندارد.
پیادگان موظفند که ...
براساس قوانین راهنمایی و رانندگی جمهوری اسلامی ایران پیادگان موظف هستند که «در محل‌هایی که پیاده‌رو وجود دارد از سطح سواره‌رو استفاده نکنند.»، «در محل‌هایی که پیاده‌رو وجود ندارد یا در صورت وجود به دلایلی غیر قابل تردد باشد باید از
منتهی الیه سمت چپ سواره‌رو و عکس جهت حرکت وسایل نقلیه عبور نمایند.»، «برای گذشتن از عرض راه، تنها از گذرگاه‌های پیاده، پل‌های هوایی و گذرگاه‌های زیرزمینی مجاز عبور نمایند»، «از دویدن، پریدن و ورود ناگهانی به سطح سواره‌رو خودداری کرده و مراقب حرکت وسایل نقلیه باشند.»، «از حصار آزادراه‌ها نگذرند و در بزرگراه‌ها و خیابان‌ها از لابه لای درختان و گل بوته‌های حاشیه و میانه راه عبور نکنند.»، «در تقاطع‌ها با روشن شدن چراغ سبز مقابل خود(چراغ عابر) حرکت نمایند و هنگامی که چراغ عابر قرمز بود عبور نکنند.»، « از موانع و خط‌کشی خطوط ویژه، سواره‌رو خیابان‌ها و میدان‌ها عبور نکنند.»، «در بزرگراه‌ها و خیابان‌ها اصلی، از خارج از گذرگاه‌های تعیین شده عبور نکنند.» و «در سواره‌رو خیابان برای سوار شدن به وسیله نقلیه و همچنین صحبت کردن یا خرید و فروش با راننده یا سرنشینان وسایل نقلیه، توقف نکنند.»
بسیاری از ما این قوانین را نخوانده‌ایم اما تک تک موارد آن را بارها در خیابان‌ها به چشم دیده‌ایم. مواردی که براساس قانون راهنمایی و رانندگی تخلف است و باید در تمام کشور اجرایی شود اما حتی خوانده نشده است.
امکان اجرا وجود ندارد
رئیس پلیس راهور تهران در اظهار نظری گفته بود: «در حال حاضر سازوکار اعمال قانون برای عابران پیاده متخلف فراهم نیست.»
محمدرضا مهماندار با اشاره به اینکه بخش اعظمی از بی نظمی‎‌های ترافیکی را عابران پیاده از طریق عدم توجه به خط‌کشی عابر و عدم رعایت حق تقدم خودروها در تقاطع‌ها پس از سبز شدن چراغ راهنمایی به وجود می‌آورند، گفت: «عابران پیاده در رعایت قوانین و مقررات مستثنی نیستند اما در اجرای قانون و برخورد با تخلفات آن‌ها با مسائل و مشکلات مختلفی مواجه هستیم.»
وی با بیان اینکه به هیچ عنوان ساز و کار اجرای این طرح فراهم نیست، گفت: «به عنوان مثال برای جریمه کردن عابران پیاده باید کارت ملی افراد اخذ و بر اساس کد ملی جریمه اعمال شود در حالی که بسیاری از شهروندان، کارت ملی همراه ندارند و نمی‌توان بر اساس اعلام لفظی کد ملی، عابری را جریمه کرد چرا که ممکن است کد ملی متعلق به آن فرد نباشد.»
رئیس پلیس راهور تهران بزرگ با تاکید بر اینکه برخورد با تخلفات عابران پیاده و جلوگیری از بی نظمی‌های ترافیکی و رعایت قوانین و مقررات از سوی عابران، نیازمند مجموعه‌ای از اقدامات فرهنگی است، خاطرنشان کرد: «به واقع معتقدم در این بخش، کم کار شده و باید با استفاده از ظرفیت های فرهنگی موجود در جامعه از جمله به کمک رسانه ها در جهت ارتقای فرهنگ ترافیک عابران پیاده اقدام کنیم.»
تا زمینه ها فراهم نباشد، مردم هم زیر بار نمی‌روند
قوانین موجود است، امکان اجرایی شدن از نظر پلیس وجود ندارد، حال باید پرسید مگر شرایط در شهر ها برای اجرا شدن فراهم است؟ اگر این قوانین بخواهد اجرایی شود نیز با اعتراض مردم مواجه خواهد شد. به طور مثال در ماده 218 راهنمایی و رانندگی قید شده است که ﺷﻬﺮداری‌ﻫﺎ ﻣﻮﻇﻔﻨﺪ ﭘﯿﺎده‌روﻫﺎی اﺳﺘﺎﻧﺪارد، ﻫﻤﻮار و اﯾﻤـﻦ ﺑـﺎ در ﻧﻈـﺮ ﮔـﺮﻓﺘﻦ ﻋﺒـﻮر ﺳﺎﻟﺨﻮردﮔﺎن و ﻣﻌﻠﻮﻻن ﺑﺎ ﺻﻨﺪﻟﯽ ﭼﺮخ، دار و ﯾﺎ ﺑﺪون آن، در ﺣﺎﺷﯿﻪ ﻣﻌﺎﺑﺮ ﺷﻬﺮی اﯾﺠﺎد ﮐﻨﻨﺪ و ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑـﻪ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﺟﻐﺮاﻓﯿﺎﯾﯽ ﺷﻬﺮ، در ﻣﺤﻞ ﻫﺎی ﻣﻨﺎﺳﺐ ﻧﯿﺰ ﻣﺴﯿﺮ ﻋﺒﻮر دوﭼﺮﺧـﻪ ﺳـﻮاران را ﺗـﺎ ﺣـﺪ اﻣﮑـﺎن و ﺑـﻪ ﺻﻮرت ﺟﺪاﮔﺎﻧﻪ اﯾﺠﺎد ﻧﻤﺎﯾﻨﺪ. حال اینکه حتی این موارد نیز به خوبی برای عموم مردم موجود نیست و در زمینه قوانین مربوط به رانندگی حداقل در خصوص قوانین مربوط به عابران هیچ ضمانت اجرایی وجود ندارد.
گفت‌وگویی با چند جوان در گوشه و کنار دنیا
بخشی از رعایت قوانین در دست حکومت ها نیست و مردم باید آن ها را رعایت کنند. اینکه در کشورمان بسیاری از قوانین وضع شده است که اجرایی نمی‌شود یک بحث است اما اینکه مردم نیز می توانند با رعایت این قوانین به خواست خود در مسیر تعالی شهری پیش روند و نمی روند، یک بحث دیگر! در ادامه با چند ایرانی مهاجر و همچنین سفر کرده به کشورهای دیگر گفت‌وگو کرده ایم و نظر آن‌ها را درباره رفتارهای عابران در کشوری که به آن سفر کرده اند، جویا شدیم.
مهدی که سال گذشته به آمریکا و شهر نیویورک سفر کرده بود در ارتباط با رفتار عابرین در این شهر می‌گوید: «شهر شلوغی است و عابرین بسیار در نیویورک اولین چیزی است که توجه آدم را جلب می‌کند.» او ادامه می‌دهد: «خیابان‌هایی که با آسمان خراش‌ها محاصره شده است و همیشه مملو از عابرین پیاده است اما با وجود این شلوغی پیاده‌‌روهای منظمی دارد و می‌توان به چشم دید که مردم به تمام قوانین احترام می‌‌گذارند.» ترانه یکی از مهاجرین ایرانی کشور کانادا است و چندین سال است که در شهر تورنتو زندگی می کند. از او درباره قوانینی که در این شهر برای عابرین پیاده وضع شده است، پرسیدیم؛ او می‌گوید: «حق تقدم تقریبا همیشه با عابر پیاده است. تقریبا همه زمان رد شدن از خیابان از چراغ راهنمایی و خط عابر پیاده استفاده می‌کنند.» ترانه ادامه داد: «سر چهارراه‌ها که رانندگان تا مطمئن نشوند که هیچ عابرى در حال رد شدن نیست، نمی‌پیچند.» گفتنی است در بسیاری از کشورها برای مهاجرین کلاس هایی به عنوان آموزش قوانین شهری در نظر گرفته می شود. مهشیدکه اخیرا از مسکو بازگشته در پاسخ به این سوال که قوانین برای عبور و مرور عابران در مسکو چگونه است؟
می‌گوید: «قوانین راهنمایی و رانندگی در مسکو بسیار سختگیرانه است و برای عابرین پیاده نیز قوانینی وضع کرده‌اند. به این شرح که عابر پیاده حق ندارد از جایی به جز خط عابر پیاده و یا پل‌های عابر عبور کنند.» وی در ادامه می‌گوید: «زمانی که چراغ برای عابر قرمز است، حق عبور ندارد و اگر این کار را انجام دهد با جریمه پلیس مواجه خواهد شد.» او می گوید: «در بیشتر چهارراه های شهر مسکو پلیس حضور دارد و مردم نیز در صورت نبود پلیس از قوانین تبعیت می کنند.» از جمله نکاتی که مهشید به آن اشاره کرد نبود هیج دوچرخه، موتورسیکلت و یا خودرو بود، موضوعی که اگر در ایران ببینیم تعجب نخواهیم کرد. آنچه مشخص است برای رسیدن به یک آرمان‌شهر باید ذهنی آرمانی داشت؛ قوانینی آرمانی که آرمانی نیز اجرا شوند.


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام