EBTEKAR NEWSPAPER
جمعه, 24 آذر 1396   Friday 15 December 2017

سرمقاله

آزمون دشوار صداقت

علیرضا صدقی

اسفندیارعبدالهی*- حجم زیادی مطلب درخصوص 16آذر موضوع نوشته وگفته می‌شود. نویسندگان و روزنامه جنبه های مختلف این روز را واکاوی می کنند. شریف رضوی،بزرگ نیا و قندچی درراهی کشته شدند که به نظرمی‌رسدهنوز هم راه پرهزینه ای است. لکن احساس می‌شود سالگرد 16آذر را باید از زاویه ای متفاوت نگاه کرد. همکلاسی های شهیدما، آمریکا ستیزو کلا ستیزه گرنبودند. بلکه معترض مجموعه ای از دست‌هایی بودند که سبب شدند دولت قانونی ایران که دولتی دموکراسی خواه و مردم سالار بود. دولت قانونی کشورکه نسبتا خروجی اراده ملت بود. اراده ملت، چکیده تمام دغدغه مندی همه ما است. حال پس ازسال‌ها ما طبق عادت در هر16 آذر راگرامی می‌داریم، که البته باید گرامی بداریم. ولی آیا اکنون در دوره مناسبی هستیم؟ تقریبا همه جناح‌های داخل نظام این ایام سالگرد16 آذر را گرامی می دارند.درحالی که به واقع آن فلسفه ای که عزیزان دانشجوی ما برای آن جان دادند محقق نشده. هنوز دانشجویان ما دغدغه آزادی دارند. هنوز اراده مردم به طور کامل حاکم نیست. جنبش دموکراسی خواهی مردم ایران هم پای خیلی از کشورهای اروپای غربی است، حقوق اساسی ومدنی درکشورما از بعد مشروطه رسمیت یافت. حقوق مدنی زنان،اقلیت ها دینی وقومی، حق آزادی بیان وعقیده موضوعاتی هستند که به اندازه تاریخ مشروطه خواهی مردم ایران سابقه دارد.با این وجود در طول این تاریخ دموکراسی خواهی همیشه در حال هزینه دادن بوده ایم.
قبرتاریخ معاصرایران را اگر بشکافیم هزینه های اجتماعی دیده میشود که از همه اصناف در آن سهم دارند. در این ایام مضمون شعر «هرکه از ظن خود شد یارمن»، به وضوح خودنمایی می‌کند.گویی گروه‌های سیاسی - تشکیلاتی داخل نظام در طول این سال‌ها آموخته شده اند که چگونه با مناسبت های ملی هم زادپنداری کرده و تفسیر دلخواهی از دلایل وقوع 16 آذر به جامعه بدهند. ولی لازم است که یادآوری شود، اصلی ترین دلیل جان دادن یاران دبستانی ما، دفاع از «حق اعمال ارده خالص مردم در حکومت بود ولاغیر» هرچه می‌توانند مرگ برآمریکا و مرگ های کلیشه ای دیگر را فریاد بزنند،در اصل قضیه که همانا اعتراض همیشگی جنبش های مختلف دموکراسی خواهی در ایران است تغییری نمی کند. البته آمریکا وانگلستان برای همیشه بدهکار مردم ایران هستند و هیج ایرانی اهل مطالعه وتاریخ کودتای ننگین آمریکایی را فراموش نمی کند. اما قطعا قرار نیست در هر 16 آذر آمریکا را سبیل کنیم و از بررسی و واکاوی درست وبه دور از هیجان جنبش دانشجویی مردم ایران غافل شویم. پر واضح است که در پس از آن 16 آذر بارها وبارها مطالبات دانشجویی با سرکوب و نامهری مواجه شده است. پس ضمن اینکه ظاهرا آنگونه که باید از هیچ دولتی نمی‌شود انتظار داشت، دغدغه های تاریخی ومدنی دانشجویان را ببینند. لکن درپایان این یادداشت اگر بگوییم، جنبش دانشجویی هنوز آرامش واقعی به دست نیاورده و ظاهرا باید منتظرهزینه های بعدی باشیم.
*کارشناس علوم سیاسی، فعال مطبوعاتی


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام