EBTEKAR NEWSPAPER
یکشنبه, 03 تیر 1397   Sunday 24 June 2018

سرمقاله

در مسیر پیروزی

علیرضا صدقی

علیرضا صدقی
در 24 دی ماه سال 1354 مردم ایران از اقدام یکی از خبرگزاری‌های عربی منطقه مبنی بر جعل نام خلیج‌فارس به خشم آمده و در مخالفت با آن راهپیمایی کردند. این خبرگزاری برای نخستین بار در تاریخ از واژه جعلی «خلیج‌عربی» استفاده کرد و بسیاری از مناسبات سیاسی و اجتماعی ایران با کشورهای عربی منطقه خلیج‌فارس را دچار تنش جدی کرد. این تنش‌ها کماکان و با گذشت بیش از 40 سال هنوز ادامه دارد و شیطنت‌هایی از سوی برخی کشورهای عربی حاشیه خلیج‌فارس صورت می‌گیرد.
خلیج‌فارس نامی است که از کهن‌ترین ادوار تاریخ برای نامیدن خلیجی که در بین ایران و شبه‌جزیره عربستان واقع است، مورد استفاده قرار گرفته است، از سده‌ها پیش از میلاد تا به امروز نام این خلیج ، خلیج‌فارس بوده است و در تمام کتاب‌های تاریخی، جغرافیایی و اسناد و نقشه‌ها و اطلس‌های جغرافیایی نام خلیج‌فارس وجود داشته است، درباره نام خلیج‌فارس تا دهه 1960 میلادی، هیچ‌گونه بحث و جدلی وجود نداشت، اما بعد از تسلط انگلیس بر منطقه خلیج‌فارس، انگلیسی‌ها برای گسترش نفوذ خود نام خلیج‌عربی را بر زبان‌ها راندند تا بتوانند بین کشورهای عربی خلیج‌فارس و ایران دشمنی بوجود بیاورند تا بتوانند خود در این منطقه حاکمیت داشته باشند.
خلیج‌فارس یکی از قدیمی‌ترین پهنه‌های آبی جهان است که از لحاظ سیاسی، اقتصادی، اجتماعی دارای اهمیت استراتژیک و منحصر به فرد است، قدمت نام خلیج‌فارس مربوط به هزاران سال پیش بوده و خلیج‌فارس در تمام ادوار تاریخ به همین نام بوده است. اما در قرن بیستم برخی از کشورها برای رسیدن به اهداف سیاسی خود نام جعلی خلیج‌عرب را به جای خلیج‌فارس به کار بردند و باعث کشمکش‌هایی بین کشورهای حوزه خلیج‌فارس شدند. در این مجال سعی شده است تا زمینه‌های تاریخی نامگذاری خلیج‌فارس و همچنین شکل‌گیری ادعای برخی کشورهای عربی درخصوص نامگذاری آن به خلیج‌عربی عنوان خواهد شد.
جغرافیای خلیج‌فارس
خلیج‌فارس یا دریای پارس آبراهی است که در امتداد دریای عمان و در میان ایران و شبه‌جزیره عربستان قرارگرفته است. مساحت آن ۲۳۳۰۰۰ کیلومتر مربع است و پس از خلیج مکزیک و خلیج هودسن سومین خلیج بزرگ جهان به شمار می‌آید. خلیج‌فارس از شرق از طریق تنگه هرمز و دریای عمان به اقیانوس هند و دریای عرب راه دارد و از غرب به دلتای رودخانه اروندرود، که حاصل پیوند دو رودخانه دجله و فرات و پیوستن رود کارون به آن است، ختم می‌شود. خلیج‌فارس با کشور باستانی ایران و کشورهای عربی عربستان، کویت، قطر، امارات، بحرین، عمان و عراق مرز آبی مشترک دارد. از آنجایی که از یک‌سو، ایران بیشترین مرز مشترک آبی را در دریای پارس دارد و از سوی دیگر در تشکیل تمدن باستانی این منطقه نقش اصلی را ایفا کرده است و همچنین در طول تاریخ کنترل و فرامانروایی دریای پارس نزد ایرانیان بوده است، ایران به عنوان میراث‌دار اصلی این منطقه محسوب می‌شود و بارزترین مشخصه آن نیز نام این پهنه آبی است که به نام ایرانیان در طول سه هزار سال گذشته ثبت شده است.
نام خلیج‌فارس در دوران باستان
آشوری‌ها پیش از دست یافتن ایرانیان بر فلات ایران، خلیج‌فارس را نارمرتو به معنی «رود تلخ» می‌گفتند و ظاهرا این قدیمی‌ترین نامی است که از خلیج‌فارس باقی مانده است.
پس از پیروزی پارسیان بر دولت‌های همسایه خود و تشکیل امپراطوری هخامنشی این آبراه به نام دریای پارس نامیده شد. از داریوش اول در کتیبه‌ای که در کنار کانال سوئز پیدا شد و متعلق به 500 سال پیش از میلاد است. از این دریا با عبارت، درایه تیه هجاپارسا آئی‌تی به معنی دریایی که از پارس می‌رود یا سر می‌گیرد نام برده شده است که منظور از دریای پارس همان خلیج‌فارس است.
یونانیان نخستین مردمانی بودند که به این دریا نام «پرس» و به سرزمین ایران «پارسه»، «پرسای» و پرسپولیس یعنی شهر یا کشور پارسیان داده‌اند. اکثر مورخان یونانی و رومی آن زمان از این دریا با نام خلیج‌فارس یاد کرده‌اند:
ـ فلاویس آریانوس که در سده دوم میلادی زندگی می‌کرد در کتاب خود آنابازیس یا سفرهای جنگی اسکندر نام این خلیج را پرسیکون کا‌ای‌تاس نوشته که ترجمه آن خلیج‌فارس است.
ـ استرابون جغرافی‌نگار یونانی در کتاب خود، دریای جنوب ایران را خلیج‌فارس نامیده و محل زندگی عرب‌ها را منطقه‌ای بین خلیج‌عرب (که همان دریای سرخ است) و خلیج‌فارس نوشته است.
ـ کلودیوس پتوله یا بطلمیوس ،جغرافی‌دان و ریاضی‌دان سده دوم میلادی، این دریا را «پرسیکوس سینوس» نامیده است،که ترجمه آن خلیج‌فارس است.
ـ در نخستین نقشه جهان که توسط آناکسی ماندر ترسیم شده است، خلیج‌فارس پرسیکوس سینوس نامیده شده که همان خلیج‌فارس است.
ـ اگاتانژ در تاریخی که به زبان ارمنی نوشته، دریای جنوبی ایران را دریای پارس خوانده است.
ـ کوین توس کورسیوس روفوس تاریخ‌نگار رومی خلیج‌فارس را«اکوارم پرسیکو» نامیده که به معنی آبگیر پارس است.
ـ هکاتیوس ملطی از دانشمندان یونانی و پدر علم جغرافیا در سال 475 قبل از میلاد در نقشه‌ای که از دنیای زمان خود ترسیم کرده است از خلیج‌فارس و خلیج‌عرب (دریای سرخ) یاد کرده است.
ـ هرودت مورخ یونانی، اقیانوسی را که در جنوب غربی آسیا است، از دریای سرخ تا دهانه هندوستان امتداد دارد را «آری تروس، یا اریتره» یعنی دریای قرمز، نامیده است، عده‌ای معتقداند که هرودت چون خلیج‌فارس را به درستی نمی‌شناخته است از این جهت از آن نامی نبرده است و به همان نام اریتره که اعم از اقیانوس هند، دریای عمان و خلیج‌فارس است اکتفا کرده است، اما عده‌ای دیگر معتقدند که منظور از دریای اریتره همان خلیج‌فارس است، زیرا هرودت اطلاعات دقیقی از نژاد اوکس یا اوژیان که در خوزستان زندگی می‌کرده‌اند داشته است و بنابراین نمی‌توان پذیرفت که خلیج‌فارس برای او ناشناخته بوده است.
ـ موسی خورن، جغرافی‌دان سده پنجم میلادی در کتاب خود، خلیج‌فارس را دریای پارس خوانده است.
نام خلیج‌فارس در دوران اسلامی
در آثار تاریخی و جغرافیایی دوران اسلامی از خلیج‌فارس با عنوان «بحر فارس»، «البحرالفارسی»، «الخلیج‌الفارسی» و خلیج‌فارس آمده است، نخستین تاریخ‌نگار اسلامی که از دریای فارس نام برده است، ابولقاسم عبیدالله ابن عبدالله ابن احمد بن خردادبه است که در کتاب خود المسالک و الممالک، نوشته است: «دریای فارس که دریای بزرگی است به هنگام طلوع ماه جذر و مد نمی‌باشد، مگر دوبار در سال» ابوبکر احمد بن محمد بن اسحاق مشهور به ابن‌فقیه در کتاب خود مختصر‌البلدان که در سال 279 هجری قمری آن را تالیف کرده است، ضمن اینکه از دریای پارس یاد می‌کند، می‌نویسد: «بدان که دریای پارس و هند از برای پیوستگی به یکدیگر هر دو یک دریا هستند»
ابوعلی احمد بن عمر بن رسته که کتاب تقویم‌البلدان خود را به نام الاعلاق‌النفسیه در 290 هجری تالیف کرده است، در مورد خلیج‌فارس نوشته است: «اما دریای هند: از آن خلیجی به سوی ناحیه پارس بیرون آید که خلیج‌فارس نام دارد و بین این دو خلیج یعنی خلیج احمر و پارس سرزمین حجاز و یمن و دیگر بلاد عرب واقع است.»
مسعودی در کتاب مروج‌الذهب و معادن‌الجوهر می‌نویسد: «از این‌که دریای هند یا حبشی باشد خلیج دیگر منشعب شود که دریای پارس است و آن منتهی به شهرهای ابله، خشاب و آبادان می‌شود.»
ابن حوقل‌ها در کتاب خود صوره‌الارض «خلیج‌فارس» را بحر فارس نامیده است.
در کتاب حدود العالم من المشرق الی المغرب که قدیمی‌ترین کتاب جغرافیا به زبان فارسی است، در مورد خلیج‌فارس نوشته «خلیج پارس از حد پارس برگیر و با پهنای اندک تا به حدود سند»
در نقشه جهان ابوریحان بیرونی خلیج‌فارس با نام بحر فارسی نشان داده است. در نقشه دیگری که در دوران خلفای عباسی در کتاب تاریخ عرب خلیج‌فارس را به نام بحر فارسی و خلیج عربی که در غرب شبه‌جزیره عربستان است به نام بحر قلزوم یا دریای سرخ خوانده است.
ابن بلخی در کتاب فارسنامه، ابن ادریس در کتاب
نزهه المشتاق، یاقوت بن عبدالله حموی، محمد بن نجیب بکیران، مسعودی در کتاب الشبیه و الاشراف و دیگر نویسندگان عرب در کتب خود از خلیج‌فارس با نام‌های بحر فارس، دریای پارس، الخلیج‌الفارس نام برده‌اند.
نویسنده کتاب حدود العالم من المشرق الی مغرب، اقیانوس هند را مجدالعظم (دریایی بزرگ) می‌نامد که این دریای بزرگ دارای پنج خلیج است، خلیج بربر از خلیج عدن، خلیج عربی یا خلیج قلزم از دریای سرخ، خلیج عراق از بالای خلیج‌فارس تا تنگه هرمز، خلیج‌فارس که از باریکه‌های حدود فارس تا کرانه‌های سند از خلیج عمان و دریای عربی وسعت دارد و خلیج هند یا بنگال.
ابن ماجد در کتاب خود الفوائد از خلیج‌فارس با نام‌های ساحل فارسی، دریایی از فارس و خلیجی از فارس که از هرمز تا بصره امتداد دارد یاد می‌کند.
دیگر نویسندگانی چون بزرگ بن شهریار ناخدا هرمزی، اصطخری، مسعودی، مقدسی، خوارزمی، محمد بن نجیب بکیران، یاقوت حموی، ابولفداء، مستوفی، در کتب خود از نام خلیج‌فارس استفاده کرده‌اند.
نام خلیج‌فارس در دوران معاصر
در قرن بیستم با توسعه معلومات جغرافیایی، همراه با چاپ نقشه‌های بسیار به زبان‌های مختلف، ترکیب خلیج‌فارس کاربرد جهانی پیدا کرده است و از این نظر قرن بیستم را قرن استفاده از ترکیب خلیج‌فارس می‌توان دانست. این آبراه در زبان فارسی خلیج‌فارس، در زبان عربی الخلیج‌الفارسی، در انگلیسی«PersianGulf» ، در فرانسه«GolFpersique» در ترکی «FarhorFarzi» و به همین نسبت با اندک تغییری در تقدم و تاخر اجزای ترکیب، در همه زبان‌های دنیا جای دارد.
آثار عرب‌زبان بهترین و غنی‌ترین منابعی هستند که می‌توان با آن حقانیت نام خلیج‌فارس را به اثبات رسانید. در آثار پراهمیتی که به زبان عربی تالیف شد. نام خلیج‌فارس مورد استفاده قرار گرفته است. از نویسندگان معاصر عرب جرجی زیدان و فیلیپ حتی در کتاب‌های خود بارها از نام خلیج‌فارس استفاده کرده‌اند. جرجی زیدان یازده بار و فیلیپ حتی هفده بار در صفحات کتاب خود نام خلیج‌فارس را به کار برده‌اند. دائره‌المعارف المنجد که یکی از معروف‌ترین دائره‌المعارف‌های دنیای عربی است. در تسمیه دریای جنوب ایران از ترکیب خلیج‌فارس استفاده می‌کند به عنوان مثال در صفحه 66 قسمت «الادب و العلوم» این کتاب چاپ نوزدهم، درباره بحرین آمده است: «البحرین: مجموعه جذر بالقرب منشاطی الغربی للخلیج الفارسی 000/115 اکبرها جزیده المنامه... یعنی: بحرین مجموعه جزایری است واقع در نزدیکی سواحل غربی خلیج‌فارس 000/115 و بزرگترین آن جزیره منامه نام دارد.
دکتر نوفل مصری کوشش‌هایی را که برای تغییر نام خلیج‌فارس صورت گرفته است، مورد نکوهش قرار داده است. وی در کتابی که در سال 1952میلادی درباره شیخ‌نشین‌های خلیج‌فارس نوشته، همه‌جا از عبارت خلیج‌فارس استفاده می‌کند، علی حمیدان که از نویسندگان معروف عرب است در کتاب سلاطین طلای سیاه، چاپ پاریس همه‌جا از عبارت خلیج‌فارس استفاده می‌کند. در ترجمه کتاب «المسوعه العربیه المیسره» نوشته «صبحی عبدالکریم»ترجمه به عربی محمد شفیق غربال چاپ قاهره 1965، نام خلیج‌فارس به کار رفته است، محمد عبدالکریم صبحی در کتاب پرارزش دانش کارتوگرافی «علم الخرائط» در نقشه‌هایی که به ترجمه عربی نقل کرده است دریای جنوب ایران را الخلیج‌الفارسی و بحرالفارسی نامیده است.
در سال 1892 میلادی لرد کرزن وزیر خارجه انگلستان در کتاب ایران و قضیه ایران بارها به نام خلیج‌فارس اشاره کرده است. ویلیام راجرز وزیر امور خارجه وقت ایالات متحده در گزارش مورخه 1971 میلادی خود در مورد سیاست خارجی این کشور از نام خلیج‌فارس استفاده کرده است.
برژیسنگی یکی از مشاوران رئیس ایالات متحده آمریکا در کتاب خود به نام Gamepla- نام خلیج‌فارس را به کار برده، کورت والدهایم دبیر کل اسبق سازمان ملل متحد، در کتاب خود به نام «کاخ شیشه‌ای سیاست»، ضمن بحث درباره جنگ تحمیلی نام خلیج‌فارس را به کار برده، نام خلیج‌فارس در مراکز معروف دنیا نیز به چشم می‌خورد در کتابخانه کنگره آمریکا و کتابخانه آرگوی نیویورک بیشتر از 300 نقشه تاریخی وجود دارد که نام خلیج‌فارس در آنها ثبت شده است. در کتابخانه‌های لندن، کتابخانه و اسناد وزارت امور هند، مرکز اسناد عمومی لندن و کتابخانه دانشکده مطالعات خاورشناسی لندن بیشتر از 300 نقشه در بردارنده نام خلیج‌فارس وجود دارد؛ در اداره آرشیو ملی پرتغال، ده‌ها سند هم تاریخی به زبان‌های پرتغالی، ترکی، فارسی و عربی در خصوص خلیج‌فارس وجود دارد.
در ضوابط بین‌المللی در کنفرانس ژنو به عنوان اولین کنفرانس حقوق دریاها که در سال 1958 در شهر ژنو برگزار شده است، تنها بیست منطقه در جهان مشمول تعریف حقوق بین‌المللی دریاها شده که یکی از آنها خلیج‌فارس بوده است. سازمان ملل متحد که تنها مرجع بین‌المللی است و در آن بیست و دو کشور عربی و حاشیه خلیج‌فارس عضویت دارند. در اسناد رسمی خود بارها از نام خلیج‌فارس استفاده کرده است.
در کنوانسیون سازمان ملل متحد برای حقوق دریاها مورخ 10 دسامبر 1982 مشخص شد که حاکمیت خلیج‌فارس با نظارت جمهوری اسلامی ایران است. دبیرخانه سازمان ملل متحد بر این است که در اسناد و نقشه‌های جغرافیایی منطقه آبی بین ایران از سمت شمال و شرق و تعدادی از کشورهای عربی از سمت جنوب و غرب به نام خلیج‌فارس نامیده شود و این عمل دبیرخانه سازمان ملل متحد موافق و مطابق با یک عرف قدیمی انتشار اطلس‌ها و فرهنگ‌های جغرافیایی است.
همچنین در دهم اوت 1984 سازمان ملل نام رسمی دریای جنوبی ایران و شرق عربستان را خلیج‌فارس اعلام کرد.
انحراف در نام خلیج‌فارس
چندین دهه از کوشش‌های برنامه‌ریزی‌شده اعراب برای تغییر آبراهی که براساس تمام اسناد تاریخی، جغرافیایی و نقشه‌های موجود از یونان باستان تا دوره معاصر خلیج‌فارس نام دارد، می‌گذرد. موضوع تغییر نام خلیج‌فارس از دهه سوم قرن بیستم در راستای جبهه‌گیری فرهنگی اعراب در مقابل ایران و ایجاد خصومت منطقه‌ای میان عرب و عجم و سیاست فارسی‌زدایی در منطقه خلیج‌فارس مطرح شد. اصطلاح «خلیج‌عربی» برای اولین بار از طرف یک دیپلمات انگلیسی در منطقه خلیج‌فارس مطرح شد.
سرچارلز بلگریو که بیش از سه دهه نماینده سیاسی دولت انگلیس در خلیج‌فارس بود در سال 1334 در مقاله‌ای در مجله عربی زبان بحرین، این جمله را نوشت «خلیج‌فارس که اعراب آن را خلیج‌عرب می‌گویند» و در سال 1345 در کتابی که درباره سواحل جنوبی خلیج‌فارس منتشر کرد ادعا کرد که اعراب علاقه‌مند هستند خلیج‌فارس را خلیج عربی بنامند و به این طریق بود که این سیاستمدار انگلیسی برای اولین‌بار بذر فتنه‌ای را کاشت که در سال‌های بعد مورد استفاده ناسیونالیست‌های عرب قرار گرفت.
دولت ایران در همان زمان اگرچه در قبال این عمل واکنش نشان داد و از قبول کالاهایی که نام «خلیج‌عربی» بر آنها زده شده بود خودداری کرد. اما سرچارلز بلگریو کار خود را کرده بود و اعراب با واژه تازه‌ای آشنا شده بودند که به جنگ لفظی عرب و عجم دامن می‌زد، هنگامی که سرچارلز بلگریو در خلیج‌فارس نام خلیج‌عربی را به کار برد. دولت‌های حاشیه‌ای خلیج‌فارس تبلیغات سیاسی، مکاتبات دیپلماتیک و محور برنامه‌های آموزشی‌شان را بر نام خلیج‌عربی متمرکز کردند.
در اقدامی دیگر از سوی انگلیسی‌ها در 1331 روزنامه تایمز لندن در یکی از مقالات خود خلیج‌فارس را خلیج‌عربی نامید و از آن زمان به بعد برخی از دولت‌ها و شیخ‌نشینان عرب با خریدن روزنامه‌نگاران و خبرنگاران خارجی و یا پرداخت مبالغ هنگفت به چاپ نقشه‌هایی که خلیج‌فارس را «خلیج‌عرب» نشان می‌داد، مبادرت کردند.
در سال 1958 سرهنگ عبدالکریم قاسم با کودتا در عراق به حکومت رسید و بعد از مدتی داعیه‌دار رهبری جهان عرب شد و دشمن‌تراشی برای تحریکات احساسات ناسیونالیست، را دستمایه مناسبی برای آرزوهای خود تلقی کرد. او نام خلیج‌عربی را بر زبان راند و امید داشت توجه و تمرکز اعراب را که تحت‌تاثیر افکار جمال عبدالناصر، مقابله با اسرائیل دغدغه ذهنی‌شان شده بود به سوی خلیج‌فارس و دشمن تازه‌ای به نام ایران جلب کند. اما عبدالکریم قاسم در رسیدن به رویاهای جاه‌طلبانه‌اش شکست خورد. به شهادت اسنادی که در همان دوران در عراق و حتی از سوی دانشگاه بغداد چاپ و منتشر شد عبدالکریم قاسم حتی نتوانست توجه مقامات رسمی دانشگاه‌های عراق را نیز به خود جلب کند و بی‌آنکه فراخوان او از مرزهای کشورش فراتر رود، در کودتای دیگری به قتل رسید.
در سال 1968 عبدالناصر در مصر و در اوج جنجال پان‌عربیستی خود نام خلیج‌فارس را خلیج‌عربی خواند او فراموش کرده بود که قبل از اقدام تحریف نام خلیج‌فارس، در مقدمه کتاب خود نقشه خلیج‌فارس را آورده بود و نام خلیج‌فارس را روی این نقشه ثبت کرده بود. جمال عبدالناصر در اثر اختلافاتی با محمدرضا شاه در رابطه با اسرائیل و اتهام دخالت محمدرضا شاه علیه ملی کردن کانال سوئز و همدستی با استعمارگران در سوم مرداد 1339 با ایران قطع رابطه کرد. به دستور او کمیسیون اتحادیه عرب در 23 مرداد 1339 اعلام کرد از این پس خلیج‌عربی به جای خلیج‌فارس به کار برده خواهد شد و از آن پس اتحادیه عرب تصمیم گرفت در کلیه مکاتبات رسمیشان از خلیج‌عربی به جای خلیج‌فارس استفاده کند.
اگرچه تلاش‌های جمال عبدالناصر برخی از سیاستمداران عرب را با خود همراه کرده بود اما در نهایت نتیجه دلخواهی در پی نداشت. زیرا رستاخیز عرب آن‌طور که جمال عبدالناصر در رویای خود منسجم کرده بود با واقعیت فاصله‌های زیادی داشت، علت اصلی آن نیز عدم انسجام و یکپارچگی دولت‌های عربی بود. تلاش‌های عبدالکریم قاسم و جمال عبدالناصر برای تحریف نام خلیج‌فارس در جهان عرب با قدرت یافتن صدام حسین در عراق بار دیگر توسط صدام حسین ادامه یافت. صدام حسین در وهله نخست صدها میلیون دلار هزینه کرده بود تا با کمک گروهی روزنامه‌نگار دانشگاهی و مراکز نقشه‌برداری نام خلیج‌فارس را تغییر دهد و با وقوع انقلاب اسلامی در ایران دست به تجاوز خاک ایران زد. هشت سال جنگ تحمیلی که با ادعاهای واهی صدام مبنی بر حاکمیت اروند رود و عربی خواندن خوزستان و شهرهای دیگر آغاز شده بود در نهایت با شکست عراق خاتمه یافت. در واقع نتیجه عملی این تجاوز، افزایش حساسیت ایرانیان به نام خلیج‌فارس بود که در پی آن ایرانیان استفاده از نام خلیج‌عربی را نوعی دشمنی با ایرانیت و تجاوز به تاریخ ایران قلمداد کردند.
در یازدهم شهریور 1371 نخست‌وزیر یمن «حیدرابوبکر العطاس» در اجلاس سران جنبش عدم تعهد که در جاکارتا برگزار شده بود از نام ساختگی خلیج‌عربی استفاده کرد. که با اعتراض شدید نمایندگان ایران روبرو شد. او سرانجام از نمایندگان ایران عذرخواهی کرد و این کار را غیرعمد خواند.
کشورهایی که کمتر از نیم قرن پیش بخشی از خاک ایران بودند امروز با کمک دلارهای نفتی خود به دنبال جعل و سرقت نام خلیج‌فارس هستند. کشورهای عربی در حال حاضر در مکاتبات و پژوهش‌های تاریخی و جغرافیایی خود با یکدیگر واژه خلیج را به تنهایی و در مواقعی خلیج‌عربی به کار می‌برند. اما واقعیت مطلب این است که خلیج‌فارس یک نام کهن تاریخی است که از بدو تاریخ بر روی این خلیج گذاشته شده است و انگیزه حساب‌شده‌ای که برای تغییر این نام به عمل می‌آید. باعث ایجاد فتنه و اختلاف بین کشورهای این منطقه می‌شود. خلیج‌فارس نام دوم ندارد و در تمام سازمان‌های بین‌المللی و اجلاس‌های جهانی همواره نام خلیج‌فارس به کار می‌رود و نام خلیج‌فارس نامی ابدی و جاودانه است. همچنان که ژان ژاک پرینی نویسنده کتاب خلیج‌فارس اعتراف می‌کند «ملت‌ها و قوم‌های بسیاری بر کرانه‌های خلیج‌فارس استیلا یافته و فرمانروایی کرده‌اند ولی روزگارشان سپری شده و منقرض شدند تنها قوم پارس است که با هوش و درایت خود همچنان پابرجا زیسته و میراث حاکمیت خود را تاکنون نگهداری کرده است.»
با مطالعه و بررسی اسناد و منابع متعدد می‌توان به هویت چند هزار ساله نام خلیج‌فارس پی برد، در تمام منابع کهن و منابع معتبر عصر حاضر و در تمام زبان‌های رایج دنیا نام خلیج‌فارس کاربرد دارد. اما در چند دهه اخیر، اعراب با تکیه بر تضاد موجود میان خود و ایرانیان، نام خلیج‌فارس را تحریف کرده‌اند و کاربرد نام جعلی خلیج‌عربی را در کشورهایشان رایج کرده‌اند، با این وجود نام خلیج‌فارس همیشه خلیج‌فارس باقی می‌ماند و هیچ کشوری نمی‌تواند حقانیت این نام را از بین ببرد.


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام