EBTEKAR NEWSPAPER
شنبه, 31 شهریور 1397   Saturday 22 September 2018

سرمقاله

چه می‌شود و چه باید کرد؟

محمدعلی وکیلی

آمریکای ترامپ امروز آشکارا عامل به رفتار و گفتاری در عرصه داخلی و خارجی است که سال‌های سال از یک سو خود را به عنوان منادی اصلی ضدیت و برخورد با آن معرفی کرده است و از سوی دیگر به عمل کردن خلاف آن افتخار می‌کند.
آزادی بیان و آزادی رسانه‌ها، شفافیت، ایفای تعهد و نقش‌های جهانی، حقوق بشر و قرار گرفتن در جایگاه کلانتر خیرخواه جهانی تنها بخشی از مواردی است که آمریکایی‌ها به عنوان جزیی از «رویای آمریکایی» در داخل و خارج از این کشور به آن فخر فروخته‌اند و در عین حال طلبکار آن از دیگر کشورها شده‌اند. شاید بارها پیش آمده باشد که رفتارهای دولتمردان آمریکایی چیزی خلاف این ارزش‌ها را نشان داده است، با این حال لااقل در قرائت رسمی همواره ادعای آن‌ها را داشته‌اند.
این روزها اما با آمریکایی طرف هستیم که رئیس دولتش در هنگامه انتخابات با شک و شبهه‌های فراوان مالی، اخلاقی و روابط پنهان با دشمن دیرینه آمریکا در جنگ سرد‌ - روسیه - به کاخ سفید می‌رسد و در راه تحقیقات شفاف‌ساز این ماجراها پیاپی سنگ می‌اندازد و پیاپی به رسانه‌های منتقدش می‌تازد و حتی برای آن‌ها دردسرهایی درست می‌کند. آمریکایی را می‌بینیم که از معاهدات محیط زیستی و تجاری حتی علی‌رغم اصرار متحدانش خارج می‌شود و حتی جنگی تجاری مبتنی بر خودخواهی اقتصادی را علیه متحدانش کلید می‌زند. برجامی را که حاصل سال‌ها مذاکره بود را باز هم علی‌رغم زنهارهای متحدانش کنار می‌گذارد و سپس به سوی گفت‌وگو با کشوری می‌رود که تنها چند هفته پیش از دیدار با رهبر آن، دیالوگی جز تهدید، تحقیر و ناسزا میان آن‌ها شکل نمی‌گرفت. تیر خلاص این روند اما خروج آمریکا از شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد بود که دیروز اتفاق افتاد، آن هم در شرایطی که آمریکا خود در حال حاضر به دلیل اجرای قانون «تحمل صفر» و جدا کردن کودکان مهاجران غیرقانونی از والدین‌شان به شدت زیر انتقاد نهادهای حقوق بشری است. آمریکا در عین حال دلیل خروج خود را مواضع شورای حقوق بشر ملل متحد علیه اسرائیلی می‌داند که این روزها با انتقال سفارت آمریکا به بیت‌المقدس، در تقابل با فلسطینیان معترض، شعله جنگ و خشونت را بالا کشیده است و البته در لبنان و سوریه هم بر طبل جنگ می‌کوبد و گاه به گاه ایران را هم تهدید می‌کند.
هر چند رفتارهای ضد تعهد، ضد حقوق بشر و ضد مصالح جهانی آمریکایی‌ها در طول تاریخ پر شمارند، اما این رفتارها تاکنون همواره پشت چهره مصلحانه آمریکایی‌ها و ژست کلانتری که برای خیر و صلاح جهان لازم است گاهی از مسیر خشونت، جنگ و رفتارهای ضد انسانی بگذرد، پنهان یا حداقل توجیه شده‌اند. از بمباران اتمی هیروشیما و ناکازاکی تا فجایع گوانتانامو، همگی همیشه زیر ماسکی از این ژست قرار گرفته‌اند. امروز اما دولتمردان آمریکا بی پروا و آشکارا کل بشریت را نادیده می‌گیرند و می‌کنند آن چه خود دلشان می‌خواهند بکنند. ترامپ و یارانش خودخواهی‌شان را پنهان نمی‌کنند و عملا این پیام را به جهان می‌دهند که حاضرند همه چیز را به پای مصالح ادعایی کشورشان قربانی کنند.
این روند آمریکایی‌ها دو نتیجه اساسی را به دنبال دارد. اول، نمی‌توان قدرت اثرگذاری آمریکا در عرصه‌های سیاسی و اقتصادی جهان را نادیده گرفت. آمریکا با داشتن رتبه اول در عرصه‌های گوناگونی از نفوذ در کشورهای دیگر و توان لابی‌گری دیپلماتیک گرفته تا ارتش قدرتمند و توان اقتصادی بالا، بر همه عرصه‌های جهانی اثرگذار است. طبیعتا این رفتار بی پروا و خودخواهانه نیز تاثیر شدیدی بر جهان خواهد گذاشت. فارغ از قضاوت‌های دیپلماتیک و سیاسی، حالا باید بیش از پیش نگران مردمی باشیم که زندگیشان تحت تاثیر این روندها قرار می‌گیرد. از سوی دیگر، ادعای آمریکا در نقش کلانتر جهان بودن فارغ از درست یا غلط بودن عملکردش، با کنار گذاشتن ستاره کلانتری و رفتار رسمی به عنوان یک کابوی آشوبگر خشن، این جسارت را در دیگران هم ایجاد می‌کند که می‌توان با رفتاری مشابه با جهان رفتار کرد. در نتیجه از این رفتار دیوانه‌وار آمریکا بیم تکثیر شدن می‌رود و اگر دنیا الان با یک دیوانه دردسر دارد، با چند دیوانه می‌تواند رو به نابودی رود. در این میان وای به حال بشر و حقوق بشری که در هیاهوی دیوانگان و دیوانگی‌شان گم می‌شود. شاید وقت آن رسیده است که جهان و از جمله متحدان سنتی آمریکا، به گونه‌ای علیه آن متحد شوند و این غول دیوانه را لااقل به زنجیرهای پیشین بکشند، وگرنه چه بسا که همه جهان و حتی خود آمریکا در آتش این دیوانگی‌ها بسوزند.


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام