EBTEKAR NEWSPAPER
دوشنبه, 01 مرداد 1397   Monday 23 July 2018

سرمقاله

حیرت و حسرت نهادهای مدنی

محمد صادق جنان صفت

این روزها از صحن سبز خبر می‌رسد که امیدی‌ها توانسته‌اند در سومین سال حضورشان در مجلس نسبت به دو سال گذشته نقشی جدی‌تر و اثربخش‌تر ایفا کنند. نقشی که می‌تواند زمینه‌ساز برخی از مطالبات گروه‌های حامی آن‌ها در انتخابات 1394 باشد.
انتخاباتی که امیدی‌ها به پشتوانه رای اصلاح‌طلبان توانستند در کلان‌شهرها و به خصوص در تهران حائز اکثریت مطلق کرسی‌های مجلس باشند.
این نقش‌آفرینی بیش از هر چیز نمایان‌گر کارآزمودگی و کسب تجربه‌های ارزنده در مواجهه با رقیب کهنه‌کار اصولگرا می‌نماید. نمایندگانی که بسیاری از آن‌ها برای نخستین بار پای به صحن مجلس شورای اسلامی گذاشته بودند و در ابتدای فعالیت شناخت چندانی از معادلات پیچیده مجلس‌نشین‌ها نداشتند.
فراکسیون امید پس از دو سال حضور در مجلس حالا به مرز پختگی لازم رسیده و می‌تواند علاوه بر افزایش سهم خود در هیات رئیسه، ریاستش بر کمیسیون‌های استراتژیک و مهم مجلس را شاهد باشد. برخی از این کمیسیون‌ها مانند کمیسیون فرهنگی مجلس شورای اسلامی، بیش از 15 سال در اختیار اصولگرایان بود و اصلاح‌طلبان بعد از مجلس ششم هرگز نتوانستند در قامت رئیس این کمیسیون ظاهر شوند. کمیسیون آموزش نیز دیگر کمیسیونی بود که ریاستش به اصلاح‌طلبان حاضر در بهارستان رسید. ضمن اینکه آن‌ها توانستند کرسی‌های سابق‌شان را هم حفظ کنند و از هیچ یک حذف نشدند. حالا با این آرایش نیروها، شرایط به طور کلی دگرگون شده و امیدهای فراوانی برای هواداران «امید» در مجلس شورای اسلامی به وجود آمده است.
موضوعی که نمایانگر عزم جدی اصلاح‌طلبان بهارستان به منظور حفظ این جایگاه و برداشتن گام‌های تازه در ابعادی وسیع‌تر است. اما این فرصت‌ها همواره با تهدید‌هایی نیز همراه است. امیدی‌ها نباید فراموش کنند که تا پایان کار مجلس دهم فرصت چندانی ندارند و باید بتوانند در بستر اقدامات و عملکردهای تقنینی و نظارتی فضا را تغییر داده و مطالبات رای‌دهندگان‌شان را تا حد ممکن و بیش از گذشته پیگیری کنند.
فراکسیون امید با این روند تازه نشان داده است که می‌تواند و باید در مسیر خواسته‌هایی بحق، که همیشه از سوی رای‌دهندگان، هواداران و به طور کلی بدنه اجتماعی جریان اصلاح‌طلبی مطرح می‌شود، حرکت کنند. حالا فراکسیون امید در شرایطی است که می‌تواند در بستری منطقی و به دور از فرافکنی‌های جناحی دست به اقداماتی موثر در حوزه‌های مختلف سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی بزند. به طور یقین همین اکثریت نسبی موجود می‌تواند روحی تازه را در کالبد مجلس بدمد و بر قوام اقبال عمومی اصلاح‌طلبان به طور عام و فراکسیون امید به طور خاص بیفزاید.
در شرایط فعلی که فشار اقتصادی، تنگناهای زندگی روزمره، نگرانی و ترس از آینده بخش قابل توجهی از جامعه ایران را متاثر ساخته و می‌رود تا «امید» را در آن‌ها نابود کند، این فراکسیون امید است که باید در قامت یک جریان همراه و همگام با طبقه متوسط به میدان وارد شده و مطالبات و خواسته‌های آن‌ها را در بالاترین نهاد قانون‌گذاری کشور دنبال کند. طبیعی است جریان حامی «امید»ی‌ها در مجلس شورای اسلامی بیش از هر چیز بر ایجاد شرایط مناسب در جامعه اصرار داشته و از تکرار شعارها بیزار است. حالا که فراکسیون امید توانسته است در مجلس شورای اسلامی خودی نشان داده و رقبا را متوجه حضور یک رقیب سیاسی ریشه‌دار و قدرتمند با پشتوانه اجتماعی قابل تامل کند، نوبت به پیگیری مطالبات رای‌دهندگان رسیده است. رای‌دهندگانی که همیشه هر آن‌چه در توان داشته‌اند برای کاندیداهای خود گذاشته و با تمام وجود به میدان آمده است.
به هر روی، انتخابات اخیر هیات رئیسه و کمیسیون‌های تخصصی مجلس شورای اسلامی بیش از گذشته نشان داد که جریان اصلاح‌طلبی و فراکسیون امید توانمندی‌های بالقوه فراوانی دارد که می‌تواند در یک بستر مناسب به فعلیت برسد. این روند تازه روحی تازه در کالبد کم‌جان بدنه اجتماعی فراکسیون امید دمیده و در صورت عملکرد صحیح و منطقی امیدی‌ها می‌تواند تداوم پیدا کرده و بارور شود.


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام