EBTEKAR NEWSPAPER
سه شنبه, 30 مرداد 1397   Tuesday 21 August 2018

سرمقاله

نهادِ جدیدِ «پاسخگویی»!

حامد وکیلی

مسعود خوشابى - در ابرازات اخیر رئیس‌جمهوری (15/5/97)، فترت طولانى ایشان در مقام پاسخگویى به مردم، یکى از توجیهاتى مى‌تواند باشدکه باعث شد نامبرده به هیچ پرسشى به گونه‌اى کامل پاسخ ندهد .
اساساً این همه سوال را نمى‌توان در یک جلسه جواب داد، وقتى مساله‌اى بدون رسیدن به نتیجه قطعى‌- اصطلاحاً زخمى شده - رها شود، دست مصحح در ارزیابى کاملاً باز مى‌ماند، عملاً همین هم شد .
ایشان یکى از علل بهم ریختگى نرخ ارز را وقایع 5/10/96، که با «اعتراضاتى از شهرى در ایران آغاز شد» ارزیابى کردند .
حقیقت این است که مشهد، نه آن قدر بزرگ است که خوف‌انگیز باشد و از جمله موارد اسمش را نیار و نه آن قدر کوچک که در تمثیل شهرى در ایران همچون سایر شهرها باشد.
مشهد، پایگاه روحانیت خودکفا است .
زمانى درسنامه‌هاى دکتر سروش از صدا و سیما پخش مى‌شد، به ناگاه بنا به دستور امام راحل قطع شد، دکتر سروش دست به دامن آیت‌الله خامنه‌اى شد که علت چیست، بعد از مدتى جواب آمد، فشار از مشهد بود .
بعد از انقلاب آیت‌الله خامنه‌اى با اصرار بسیار امام راحل از مشهد به تهران عزیمت کردند، ایشان تاکید داشتند جو مشهد به گونه‌اى است که وجودم در این شهر مثمرثمرتر است، اما اولویت تشخیص امام راحل را بر خود تکلیف دانستند و رحل سفر را پذیرفتند .
آیا در لوا و لواف اعتراضات پنجم دى ماه سال گذشته مشهد - ملک طلق روحانیت خودکفا - غیر از خودجوشى عوامل دیگرى دخیل بوده‌اند؟
اگر آرى، باید آن عوامل حتى اگر خودى باشند، شناسایى و به مردم معرفى شوند .
اگر خبر، علت در ایما و اشاره لب به سخن گشودن چیست؟
گو این‌که جاى پاسخ به این پرسش باقى مى‌ماند که «ارزى که امروز در واقع آبروى ملى ما شده است»، چرا چون بید با هر بادى مى‌لرزد؟
رئیس‌جمهوری امکان اثرگذارى و ایفاى نقشى از جانب منافقین را «بسیار کودکانه» و محال ارزیابى کرد و آن‌ها را گروهک تروریستى‌اى خواند که مردم از عمق جان نسبت به آن‌ها نفرت دارند و منفورترین گروهک در تاریخ ایران است .
زمانى آیت‌الله بهشتى که وقتى جناب روحانى به مکتب مى‌رفته معلمش بوده، سه عامل را زمینه‌ساز پیدایش جمهورى اسلامى بر شمردند، اول وجود امام، دوم انعکاس اندیشه‌هاى دکتر شریعتى و سوم سازمان مجاهدین خلق ایران!
اگر سازمانى که تا این حد جاى ستایش داشت به درستى از انظار افتاد، ناشى از کاردانى و لیاقت جمهورى اسلامى نبود، ناشى از عملکردهاى به غایت نکبت‌زایى بود و هست که در مناسبات بین‌الدولی پیشه کرد.
هر چند جلب نظر جهانیان بدون داشتن پایگاه مردمى در داخل کشور، براى یک سازمان تبلیغى بى‌محتوا است، ولى براى طرفداران نظام پیشین مى‌تواند افاده معنى کند .
طیف طرفداران نظام پیشین که به نظر مى‌آمد با انقلاب سیاسى بهمن ١٣۵٧ در به در شدند، ملاحظه مى‌شود که هر از چندى از پنجره سرکى مى‌کشند؟
راستى چرا؟
چه شد که محبوبان، منفور و منفوران جرات سربلند کردن پیدا کردند؟
این سوال جدى‌تر از آن است که رئیس‌الوزراء به تنهایى بتواند به آن جواب بدهد، پاسخ را از اندیشمندان نظام باید شنید .


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام