EBTEKAR NEWSPAPER
چهارشنبه, 05 تیر 1398   Wednesday 26 June 2019

سرمقاله

بازی دوگانه ترامپ

جلال خوش‌چهره

علی آهنگر- دونالد ترامپ هر که و هر چه باشد انتخاب روزهاى نمادین و سمبلیکش حرف ندارد. به عنوان مثال به همین اعمال مجدد تحریم‌ها نگاه کنیم. روز ١٣ آبان را برگزید؛ روزى که زخمى بر دل آمریکاست. حالا براى برگزارى یک کنفرانس ضد ایرانى، لهستان و ورشو را برگزیده اند. زمان برگزارى کنفرانس، روز ٢۵ بهمن یا همان روزى است که در اروپاى مدرن به روز عشق یا عشاق یا ولنتاین معروف است. در این روز عشاق براى یکدیگر علامت قلب ترسیم مى‌کنند، شکلات‌هاى با نماد قلب مى‌خرند و شاخه‌هاى گل رز به یکدیگر هدیه مى‌کنند.
سران اعراب و رژیم اشغالگر قدس و سرزمین‌هاى فلسطینى بعد از سال‌ها خشم و جنگ و مبارزه، حالا قرار است با دست‌های‌شان علامت قلب براى یکدیگر ترسیم کنند. روزى براى نخستین‌بار پس از شکل‌گیرى رژیم صهیونیستى رهبران و سران عبرى و عربى زیر یک سقف گرد هم مى‌آیند تا دشمنى‌ها را به یک سو نهاده، دست دوستى به یکدیگر دهند. آن روز، روز ولنتاین سیاسى و بزرگترین روز معامله قرن است.
لهستان به عنوان مکان برگزارى این ولنتاین سیاسى قرن، در واقع از نظر ژئوپولتیکى مرکز و قلب اروپا است. لهستان از یک سو با آلمان در غرب همسایه است و از سوى دیگر در شرق با روسیه و اوکراین همسایگى دارد. ورشو اوج جنگ جهانى دوم را به یاد مى‌آورد. این شهر از‌جمله شهرهاى اروپاى شرقى بود که بیشترین اقلیت یهودى را در خود داشت و شاید به همین خاطر آماج بیشترین حملات هوایی و زمینى هیتلر قرار گرفت.
جمع کردن سران و رهبران کشورهاى عرب زیر یک سقف براى برگزارى جشن عشاق با نتانیاهو به یک انگیزه و محرک بسیار قوى نیاز داشت و آن دشمنى با ایران بود.
دور نیک‌نامى براى رهبران عرب چندى است که سپرى شده است. آن روزها و سال‌هایى که رهبران عرب جنگ‌هایی سهمگین را علیه اشغالگرى اسرائیل تدارک مى‌دیدند‌ و نیز آن دوران که همین رهبران به تحریم نفتى آمریکا و اسرائیل برمى‌خاستند حالا دیرى است که گذشته است. براى رهبران حال حاضر عرب، دور نیک نامى رفته است و نوبت عاشقى است یک چندى. این نوبت عاشقى قرار است در روز ولنتاین و در قلب اروپا با حضور سران و نمایندگان حدود هفتاد کشور به سرکردگى آمریکا برگزار شود.
اما این همه ماجرا نیست. صورت دیگر قضیه، آنگونه که مایک پمپئو سراینده آن است، تشکیل یک ائتلاف جهانى علیه ایران است. یک ائتلاف پر سر و صداى جهانى علیه ایران!! در عالم واقع کشور ما براى همان هفتاد کشور دعوت شده براى شرکت در کنفرانس چقدر شناخته شده و داراى اهمیت است؟! چند کشور از این هفتاد کشور داراى روابط سیاسى، اقتصادى، تجارى و تاریخى با ما بوده و هستند؟! کشور ما براى بسیارى از این هفتاد کشور دعوت شده براى شرکت در یک کنفرانس ضد ایرانى چقدر داراى اهمیت سیاسى، اقتصادى و نظامى است؟ در واقع بسیارى از این کشورها ممکن است با کشور ما داراى سطح چندانى از مراودات معمول هم نباشند ولى مجتمع‌سازى آنها در کنفرانسى که به هر حال نام و محتواى ائتلاف جهانى علیه ایران را یدک مى‌کشد، به یقین براى کشور سابقه‌اى خوب و ملایم نخواهد بود. در واقع‌ بزرگنمایی ایران تا حد تشکیل یک ائتلاف جهانی علیه آن، همچنان که دور از واقعیت است، به همان سان می‌تواند خطرناک هم باشد.
حضور چند روز پیش مایک پمپئو در بغداد و ملاقات با نخست‌وزیر عراق و سفر غیر مترقبه زنگنه به عراق بلافاصله پس از این مسافرت و دیدار با نخست وزیر عراق‌ و نیز سفر روز یکشنبه محمد جواد ظریف به بغداد درست چهار روز پس از سفر مایک پمپئو شاید بتواند زمینه‌ساز حرکتى رو به جلو براى کاهش خصومت‌ها تلقى شود.
آنچه ایران در پیش رو دارد تشکیل یک ائتلاف جهانى علیه کشور در ١۴ فوریه و قطع جریان نفت در ماه مه سال جارى است. آنچنان که برایان هوک نماینده ویژه وزیر خارجه در امور ایران در روز شنبه ٢٢ دی ماه گفت‌ معافیت‌هاى نفتى براى هشت کشور دیگر تمدید نخواهد شد. در این شرایط، فروش نفت با تنگناهاى بیشترى مواجه خواهد شد. درست در چنین شرایطى است که سیاست و اندیشه مى‌تواند به کمک سرافرازى و پیروزى در آینده بشتابد.


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام