EBTEKAR NEWSPAPER
شنبه, 26 مرداد 1398   Saturday 17 August 2019

سرمقاله

مردم می‏پرسند کی نوبت آواربرداری داخلی است؟

محمدعلی وکیلی

نسرین اسدی- «همزاد” بعد از “مردم فقیر” دومین رمان “داستایفسکی” محسوب می‌شود. و ما آن را در ایران ۲۰۰ سال بعد از انتشارش، به مدد ترجمه‌ی خوب و زنده ‌ی سروش حبیبی می‌خوانیم. رمان تا حدودی تحت تاثیر فضای داستان ‌های گوگول است؛ و این نقل قول از داستایوفسکی را به یادمان می ‌آورد که «ما همه از زیر شنل گوگول بیرون آمدیم». رمان کوتاه همزاد نسبت به زمان اش، بررسی شگفت انگیزی در باب روان ‌شناسی آدم ‌های نابهنجار است. قهرمان کتاب –گولیادکین-که کارمند یک اداره ‌ی دولتی ست، یک آدم خیلی معمولی ست که گرفتار بیماری توهم می ‌شود و یکی درست مانند خودش را می‌ بیند و گمان می‌کند که این فرد در حال توطئه ‌ای برای حذف او از صحنه است. گالیادکین متوهم مردی مبادی آداب و پایبند اصول اخلاقی و کارمندی منظم و.. توصیف می ‌شود در حالی که همزادش درست در نقطه‌ مقابلش یعنی در پایین ‌ترین و ضعیف‌ ترین طبقه‌ ی اخلاقی قرار دارد و همین امر موجب پیشرفت سریع وی می ‌شود. بنابراین کتاب در عین حال نقدی ظریف و زیرکانه در این زمینه که طی کردن پله ‌های ترقی و موفقیت در جامعه فقط در سایه ‌ی چاپلوسی و خالی کردن زیر پای دیگران و... امکان پذیر است و قهرمان ما به دلیل تن ندادن و هماهنگ نبودن با این سیستم فاسد، دیوانه پنداشته می‌ شود و سقوط می‌کند. شاید داستایوفسکی قصد داشته با خلق چنین قهرمانی به برجسته کردن عیوب آدم ‌ها و جامعه بپردازد. چنین داستانی با نشانه گرفتن مستقیم رفتار انسانی و جامعه‌ ی پیرامون شناخت ما را از عالم انسانی وسعت بخشیده و نابودی ارزش ‌ها را به تصویر می‌کشد. چینش اتفاقات در داستان به قدری هنرمندانه است که سقوط ذره ذره‌ ی قهرمان را با وجود پایبندی به اصول انسانی و عدم تخطی از آن ‌ها به خوبی نشان می ‌دهد. بنابراین ما بیشتر متوجه می ‌شویم که با داستانی از نوع روان ‌شناسی با تجزیه تحلیل دقیق از رفتار انسان‌ها رو به رو‌ایم.کتاب به اعتقاد من یکی از بهترین کارهای داستایوفسکی ست که خواندنش به دلیل چاپ ‌تر و تمیز و خالی از اشکال نشر ماهی لذت مضاعف است.این کتاب را نشر ماهی در 216 صفحه منتشر کرده است.

ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام