EBTEKAR NEWSPAPER
چهارشنبه, 05 تیر 1398   Wednesday 26 June 2019

سرمقاله

بازی دوگانه ترامپ

جلال خوش‌چهره

تهاجم وحشتناک و غیرقابل باور فقر به مردم، یکی از وجوه نامیمون و زشتی است که در سالیان اخیر فروپاشی بنیان خانواده، فرهنگ، اخلاق و دیانت مردم را هدف قرار داده است. در دهه‏های قبل یکی از کانون‏های سکونت اژدهای فقر، حاشیه تهران و مراکز استان‏ها از قبیل مشهد، تبریز، اصفهان، اهواز و شیراز بود. اما هم اینک این عفونت و آلودگی به تمامی مراکز استان‏ها و شهرستان‏ها سرایت کرده است و بخش اعظمی از کمربندی شهرها را از کنترل مدیریت شهری خارج نموده است و نه‏تنها کوچکترین امکانات رفاهی، آموزشی و بهداشتی موجود نیست بلکه آثار سوءتغذیه، نامناسب بودن مسکن، شدت بیکاری و حتی پوشاک نامربوط در چهره ساکنان به‏طور کامل معلوم و آشکار است اما هرچه دلتان بخواهد دیش ماهواره نصب است.
نیازی به پویش برای اثبات ادعای مذکور نیست. جای تعجب در این است که بیشتر از ۹۰٪ ساکنان از روستاها و شهرهای مجاور و همسایه، مهاجرت کرده‏اند. دلیل جمعیت‏شناختی و روان‏شناختی و جامعه‏شناختی موضوع هم معلوم نیست.
اگر مشاهده میدانی از حوالی شهرهایی چون زابل در سیستان و بلوچستان؛ شاهرود در سمنان؛ ورامین، شهریار و رباط کریم در تهران؛ بوکان، میاندوآب، مهاباد، خوی در آذربایجان غربی؛ مراغه و مرند در آذربایجان شرقی و همینطور شهرهای دیگر داشته باشید متوجه می‏شوید موضوع اثبات شده است. خطر تجمع بخش قابل توجهی از مردمی که گرفتاری‏ها و دردهای اجتماعی و اقتصادی مشترکی دارند و رشته وصل آنها فقر، درد و زندگی در دریای تبعی و لکیت است خدای ناکرده این است که به این باور برسند:
1- کسی به فکر آنها نیست و فراموش شدگانند.
2- فاصله طبقاتی مرکز - پیرامون در شهرها به حل غیرقابل برگشت رسیده است.
3- ما بر شانه فقیران و خرابه‏های آنان ایستاده‏ایم و دیگران به نان و نوا می‏رسند.
4- بر چهره اشراف و بیگانگان لبخند می‏زنیم و مستمندان را با قهر و غضب می‏رانیم.
آنگاه که انفجار اجتماعی فرا می‏رسد و بزرگترین دستاورد اجتماعی جامعه یعنی امنیت در مخاطره قرار می‏گیرد و با محاق رفتن خشونت اسرائیل و عربستان، انفجار موشک‏های ناشی از تبانی و بی‏اعتنایی به فقرا خواب را از ما خواهد گرفت.
واقعیتی دیگر اینکه امدادهای حمایتی در قالب کمک‏های بهزیستی و کمیته امداد به هیچ وجه جوابگوی مهار و مقابله با فقر به هم پیوسته حاشیه شهرها نیست. در این گیر و دار خیر برای تصدی پست‏هایی چون هیئت رئیسه مجلس، ابقاء در دولت و قوه قضائیه، آیا کسی سنگینی مسئولیت‏پذیری را در این پست‏ها مقابله با فقر، تبعیض و ناکارآمدی بداند و با عقلانیت، شجاعت و تدبیر مار سمی بیدار در خانه هموطنان را مسموم کند و یا نه؟! پست‏ها و مسئولیت‏ها خود مار سمی فقرایند.


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام