EBTEKAR NEWSPAPER
جمعه, 29 شهریور 1398   Friday 20 September 2019

سرمقاله

تحقق مطالبه تامین امنیت زنان در قوه قضاییه

سیده‏فاطمه ذوالقدر

موضوع آن چنان از اهمیت و حساسیت برخوردار است که بعضی از مراجع، دبیر شورای نگهبان قانون اساسی و بعضی از اعضای آن شورا و برگزیدگانی از چپ و راست و حتی خارج‏نشینان پیرامون آن بحث‏های داغ و مفصلی ارائه کردند. تحلیل‏ها کردند و خلق‏ها صورت بخشیدند. بدون تعارف، دعوا جدی است و از آن سنخ تقابلی است که در اوایل انقلاب بارها در جامعه تجلی پیدا می‏کرد. با سرپوش گذاشتن و نفی هم نمی‏شد مانع صورت‏بندی، بسط و گسترش آن شد. کاروان به دو راهی رسیده بود و انتخاب یک راه اجتناب‏ناپذیر بود. همان زمان طیفی از نیروهای موسوم به لیبرالیسم و در تقابل با آنان، پیروان خط امام نقاشی مواجهه و مقابله را در کتاب سیاست عملی، ترسیم کردند. در آن آوردگاه هرچند تلاش شد میانبری با پنهان‏کاری و دفن مسائل عینی داشته باشند، اما واقعیت عریان شد و خود را در معرض دید عموم قرار داد و با شروع تصفیه‏ها معرکه به پا شد، هر‏چند عده‏ای در انکار ماندند.
ماجرای روحانیت مبارز و مجمع روحانیون روایتگری و انعکاس‏دهنده صدای بازار مسگران بود. بوق وحدت آنچنان رسا و بلند نواخته می‏شد تا اختلاف سلیقه‏ها در آن گم شود اما تضاد عمیق‏تر و گسل گشادتر از آن بود که بتوان بر آن سازه، یگانگی ساخت. بالاخره رحمتی که توقع می‏رفت به زحمت افتاد. در فرا روایت مربوط به آیت‏الله منتظری زمین و زمان به هم دوخته می‏شد تا ثابت شود شاگرد در خدمت استاد و استاد تمام‏قد دل به شاگرد بسته است اما سد وحدت به قدری وحشتناک شکست که هنوز هم صدای آن آزار‏دهنده است. رنج‏نامه‏ها نوشته شد تا گنج‏نامه‏ها به تالیف در‏آید. در انشعاب کارگزاران از بدنه راست خیلی تلاش شد که واقعه در غوغا گم شود و راست مدرن قدر مام خویش «راست سنتی» را بداند اما خصومت کارگزاران با مادر خویش از روحانیون مبارز هم بیشتر قد کشید.
شاید مجمع روحانیون و جامعه روحانیت از سر اصرار و به ناچار روزگاری داستان وصل خویش بخوانند، اما این ترانه هرگز در کارت کارگزاران و اصولگرایان اجرا نخواهد شد.
در نشت گاز از مخزن آبادگران و اصولگرایان و خانه‏گزینی رئیس‏جمهوری وقت، خیلی از نخبگان و اعاظم قصیده سرودند و ماجرا را عادی، خستگی و بستگی نشان دادند اما حاصل کار تلخ، گزنده و وحدت‏سوز بود. همواره و شاید از سر دلسوزی و یا مصلحت بتوان مناقشه، مقابله و مرافعه را عادی جلوه داد اما جو زمان بی‏رحمانه قاعده را بر جامعه تحمیل می‏کند و آثار و پیامدهای انکارها بر فرهنگ، سیاست و تدین بسیار ناگوار می‏ماند. دریغا که نتوانسته‏ایم هزینه - فایده سرپوش گذاشتن را به مقدار مبدل کنیم تا ترازو، قضاوت‏گری کند.
هم اینک دعوای حضرات عمیق‏تر از آن است که بتوان در مباحث شورای نگهبان آن را گم کرد و با آرزوی ایجاد قرابت و ندیمی ختمی بر غائله داشت. عمق منازعه فراتر از طاق شورای نگهبان است و از بحث طلبگی عبور کرده است. بالاخره یکبار هم شده است در کمال آرامش و قبل از گر گرفتن ماجرا و فرا رسیدن ماجراهای دیگر، باید اذعان کرد دو رویکرد به هم تاخته‏اند و وارد کارزار شده‏اند و باید پذیرفت هر‏چند یک بار دوره‏ای از تفرق، دو‏گانگی و شاید دیالکتیک فرا می‏رسد و بخشی از نخبگان فقهی، سیاسی، فرهنگی و اداری را بر آن می‏دارد تا از پنج راه سیاست بگریزند و سیری نو بشکافند. شاید کنار رفتن پرده‏ها، آدابی را بنمایاند که مصلحت جامعه در آن است و شاید هُرم عذابی است که از راه می‏رسد.


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام