EBTEKAR NEWSPAPER
پنج شنبه, 23 آبان 1398   Thursday 14 November 2019

سرمقاله

مردابِ غوغاسالاری

ژوبین صفاری

اسفندیار عبداللهی*- هر اصلاح‏طلب واقعی، پیروزی اصلاحات را می‏خواهد که اگر غیر از این باشد یک جای کارش می‏لنگد. ما با این عنوان بیست‏و‏سه سال تمام زیست کرده‏ایم و بابتش هزینه کرده و مورد عتاب و خطاب رقبای سیاسی و قلدرهای پر‏زور قرار داشته‏ایم. لذا حتما هر جا بحثی پیرامون اصلاح و اصلاح‏طلب به میان باشد در آن شریک و دغدغه‏مند آنیم.
بعد از انتخابات ریاست جمهوری و شوراهای سال 96 و اعتراضات دی‏ماه همان سال، به مرور و - نه البته بی‏دلیل- میل و اقبال مردم نسبت به اصلاح‏طلبان کم و کمتر شد.
یکی از دلایلی که «لایه‏هایی از مردم» اصلاح‏طلبان را صادق نیافتند و احساس کردند نمی‏شود به این جریان دل خوش کرد و خوشبین بود، اتخاذ رویکرد انفعالی و تا حدودی ناصحانه در خصوص اتفاقات و اعتراقات سراسری سال 96 بود. اصلاح‏طلبان ریشه اعتراضات را در مشهد و شخص علم‏‏الهدی می‏‏دیدند در حالی که ادامه اعتراضات هیچ ربطی به علم‏الهدی و تندروهای اینچنینی نداشت. بلکه صدایی بود که گویی سال‏ها خفه شده بود و فرصتی طلب می‏کرد برای فریاد و آن فرصت دست داده بود.
دومین موضوعی که اصلاح‏طلبان را چوب دو سر طلا کرد حمایت از آقای روحانی و مسئولیتی است که باید تا انتها می‏پذیرفتند. این «آش کشک خاله»، موضوع کوچکی نیست و با توجه به اینکه رقبا به خوبی توانستند مانع ادامه موفقیت‏‏های دولت در عرصه بین‏المللی شوند، مشکلات داخلی ناشی از آن، گریبانگیر اصلاحات و حامیان روحانی شد. چون اساسا اصولگرایان طرف دیگری جز اصلاح‏طلبان را به رسمیت نمی‏شناسند و درست هم می‏گویند، زیرا روحانی محصول تدبیر حزب اعتدال و توسعه نیست؛ بلکه خروجی اجماع اصلاح‏طلبان و حمایت شخص آقای رئیس دولت اصلاحات است.
اصولا چرا نگارنده به این موضوعات می‏‏پردازد؟
همه این عوامل به اضافه اینکه اصلاح‏طلبان وقتی صاحب کرسی و منصب می‏شوند نسبت به بدنه و حامیان خود بی‏توجه می‏شوند و جوانان اصلاح‏طلب ستادی را در حد پیاده‏نظام‏هایی ‏‏می‏دانند که باید پیاده‏نظام باقی بمانند.
ترسی که وجود دارد عدم استقبال مردم از لیست انتخاباتی اصلاح‏طلبان درانتخابات اسفند 98 است. برای برون‏رفت از این حالت احزاب و افراد اصلاح‏طلب تلاش زیادی صورت داده و می‏دهند که به مردم بگویند «ما خوبیم».
آخرین پنل از جنس اقناع عمومی طرح سامانه رای‏‏سنجی اصلاح‏‏طلبان (سرا) است که در شورای عالی سیاست‏گذاری اصلاح‏طلبان رای آورد و قرار است اجرایی شود. اینکه این طرح توسط جلایی‏پورها یا هر شخص دیگری آماده شده است مهم نیست، مهم جامع نبودن آن و احتمال خطایی است که ممکن است جبران آن قابل کنترل نباشد.
از روزی که (یکشنبه) این طرح تصویب شد با مخالفان و موافقان این طرح گفت‏وگوهای زیادی انجام گرفت. نگارنده و همکاران از جمله از احزابی چون اعتمادملی، کارگزاران، اتحاد ملت و اشخاص حقیقی شورا نظرخواهی کردیم.
با مطالعه همه جوانب این طرح و اظهارات طرفین به نظر می‏رسد طرح سامانه «سرا» به سراب بیشتر شبیه است. هرچند تلاش‏های اینچنینی در راستای جذب و جلب افکار عمومی را باید به فال نیک گرفت ولی ترکیب حقیقی- حقوقی شورای عالی و هم‏وزن نبودن احزاب عضو شورا؛ هر مصوبه‏ای را از حیز انتفاع خارج می‏‏کند. بنابراین ثواب این است که هر تصمیمی در قالب شورای هماهنگی احزاب جبهه اصلاحات باید اتخاذ شود.
*عضو شورای مرکزی حزب جمهوریت و روزنامه‏نگار


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام