EBTEKAR NEWSPAPER
یکشنبه, 28 مرداد 1397   Sunday 19 August 2018

سرمقاله

رابطه دوگانه قدرت و ملت

جهانبخش محبی نیا

عادل فتح اللهی- سرعت- پیچیدگی را می‌توان یکی از شاخصه‌‌های اساسی عصر مدرن دانست. این ویژگی اثر عمیقی بر الگوسازی رفت‌وآمد در زندگی‌ اجتماعی ما داشته و استفاده از خودرو را تبدیل به ضرورتی گریزناپذیر کرده است. این ضرورت روزافزون پیامدهایی همچون افزایش تصادفات و مرگ‌و‌میر ناشی از آن را به دنبال داشته است.
وضعیت رانندگی درجهان
شواهد نشان می‌دهد که حدودا در هر پنج ثانیه یک تصادف رانندگی اتفاق می‌افتد و سالانه در سراسر جهان رانندگی پرخطر منجر به مرگ حدود 2/1 میلیون نفر و مصدومیت و معلولیت بیست تا پنجاه میلیون نفر می‌شود. پیش‌بینی‌های محققان در مورد آینده وضعیت رانندگی در جهان حاکی از آن است که تا سال 2020 میلادی سوانح جاده‌ای و رانندگی از بیماری سرطان سبقت گرفته و فقط بعد از بیماری‌های قلبی و افسردگی، به دومین علت اصلی از دست دادن زندگی، بدل خواهد شد.
رانندگی در ایران
در کشور ما خودرو برای اولین بار، در دوره قاجار توسط سعدالدوله، فرستاده ایران در بلژیک وارد کشور شد. خودرو در ابتدا در تهران و چندی بعد در شهرهای بزرگ مورد استفاده قرار گرفت و گسترش آن و معضلات متعاقبش به شکلی سرسام آور ادامه دارد. در حال حاضر در کشور ما وضعیت رانندگی بحرانی‌تر از سایر کشور‌هاست، به بیانی واضح‌تر نرخ سوانح جاده‌ای در ایران بیست برابر میانگین جهانی است، به شکلی که در هر نوزده دقیقه یک نفر در جاده‌های کشور جان می‌سپارد و در هر دو دقیقه خبر مصدومیت جدی و یا معلولیت مادام‌العمر یک نفر بر اثر حوادث جاده‌ای به اعضای خانواده‌اش می‌رسد. درست است که تصادفات و مشکلات ترافیکی تحت تاثیر سه عامل خودرو، جاده و راننده است. اما به نظر می‌رسد که رانندگان نقش بسزایی در برخوردهای ترافیکی برعهده دارند، از این‌رو محققان علوم اجتماعی توجه بیشتری به رانندگان به عنوان کنش‌گران فعال دارند. پرداختن به چرایی تخطی افراد از قوانین رانندگی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است چراکه شناخت آن به راحتی می‌تواند به پیشگیری از وقوع آن منجر شود.
فاکتورهای اثرگذار در رفتار پرخطر
بسیاری از محققان حوزه علوم اجتماعی کنش‌های پرخطر در رانندگی را بازتابی از بافت اجتماعی و سبک‌ زندگی افراد می‌دانند، به عبارت دیگر راننده متخلف را محصول شرایط و آموزش بافت اجتماعی‌اش می‌دانند. برخی از آنان اشاره می‌کنند که رانندگان عمل پرخطر را به مثابه اعتقادات و باورهای اجتماعی خود به صورتی آگاهانه دنبال می‌کنند، یعنی قانون‌شکنی به عنوان راه‌حلی ذهنی برای پاسخ به وضعیت اجتماعی- ذهنی انتخاب و عمل می‌شود.
بحث و بررسی‌های جامعه‌شناختی در حوزه رانندگی پرخطر فاکتورهای اساسی همچون احتمال مجازات، کنترل اجتماعی، هویت اجتماعی، احساس آنومی، سبک زندگی افراد را به میان می‌آورند که اغلب محققان وضعیت این عوامل را در بهبود کنش‌های پرخطر رانندگی مهم می‌دانند.
کنش‌های پرخطر رانندگان قابل پیش‌بینی و پیشگیری هستند. بسیاری از کشورها با بررسی مسائل فوق، به موفقیت‌های چشمگیری در کاهش رانندگی پرخطر و شدت آسیب‌های ناشی از آن دست یافته‌اند. بررسی‌ها عموما روش‌های ذیل را درتوصیه می‌کنند:
•تعریف و رفتار پرخطر (و عواقب اجتماعی‌اش) و انتقال آن از طریق رسانه‌های عمومی
•قانون‌گذاری در حوزه رانندگی پرخطر
•ساخت محیط‌هایی مهیج به منظور مرتفع ساختن هیجانات
•آموزش‌های فرهنگی مدارس در قبال مسئولیت‌پذیری


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام