EBTEKAR NEWSPAPER
سه شنبه, 01 خرداد 1397   Tuesday 22 May 2018

سرمقاله

در کارنامه شکست روحانی نام دیگران هم ثبت می شود

محمدصادق جنان صفت

چندسالی است که وضعیت موسیقی در کشور ما از تربیت هنرجویان گرفته تا وضعیت معیشتی هنرمندان دچار نابسامانی شده است. تعطیلی فرهنگسراها، لغو کنسرت‌ها و سنگ‌اندازی برخی در این زمینه بی‌اثر نبوده است. کیوان ساکت، آهنگساز و نوازنده تار و سه‌تار معتقد است در حوزه آموزش، کتاب‌ها و.... پریشانی وجود دارد و بسیاری از افرادی که موسیقی تدریس می‌کنند، صلاحیت کافی ندارند.
به گزارش هنرآنلاین، کیوان ساکت در سال 1340 در خانواده‌ای فرهنگی در شهر مشهد به دنیا آمد. او از همان کودکی با تشویق پدر و مادر خویش به موسیقی و نقاشی پرداخت و در نقاشی شاگرد اساتیدی همچون استاد صادق پور، استاد پیراسته و.... بود. اولین درس‌های موسیقی را از دایی خود منوچهر زمانیان در کارگاه موسیقی کودکان و نوجوانان که در آن زمان از سوی صداوسیمای وقت به مدیریت مرتضی دلشب در مشهد تاسیس شده بود، فرا گرفت. پس از مدت کوتاهی معلم او به دلیل ادامه تحصیل از مشهد رفت و مدتی کلاس بدون معلم بود تا اینکه زیر نظر همشهری و دوست دایی خود حمید متبسم آموزش دید.
ساکت در سال 1369 به دعوت پرویز مشکاتیان به عنوان مسئول به گروه عارف دعوت شد. او در سال 1375 گروه وزیری را تاسیس کرد و آثار زیادی را با این گروه در داخل و خارج از کشور اجرا کرده است. همچنین آهنگسازی و ساخت و اجرای ده برنامه به سبک گل‌های جاویدان به نام «نغمه‌های جاویدان» به سفارش واحد موسیقی صداوسیما در کارنامه کاری او است. ساکت کوشیده است نگرش علمی‌تر به موسیقی و نوازندگی ایرانی داشته باشد و در نواختن تار و ابداع تکنیک‌های نو پس از استاد وزیری ابداعات و تغییراتی ایجاد کند که امروزه علاقه‌مندان بسیاری یافته است. این آهنگساز و نوازنده تار و سه‌تار درباره علت ماندگار نشدن آثار امروزی گفت: آثاری که ماندگار می‌شود از دل می‌آید و بر دل می‌نشیند. بیشتر آثار امروزی، مناسبتی شده و فقط برای سفارش تهیه و تولید می‌شوند. به نظر من اگر کپی‌رایت رعایت شود تا حدود زیادی کیفیت آثار هنری تضمین می‌شود. آثاری که در گذشته ساخته می‌شد با عشق و احساس همراه بود ولی امروزه این دو رکن اساسی فراموش شده است در حالی که اگر یک اثر همراه با عشق باشد بر دل مخاطبان می‌نشیند و در ذهن‌ها ماندگار می‌شود.
او با بحرانی خواندن وضعیت موسیقی در کشور افزود: موسیقی ما از شاکله اصلی خود که موسیقی ایرانی است دور شده، در موسیقی ما یک روحیه خشونت‌طلبی ظاهر شده که تمام فضایش را احاطه کرده است. مسئولان و نهادهای دولتی باید دست‌به‌دست هم دهند و موسیقی را از وضعیت بحرانی خارج کنند. زیرا موسیقی هنری است که با روح انسان در ارتباط است و می‌تواند انسان را به آرامش برساند. موسیقی باید مورد توجه و حمایت قرار گیرد و اساتید موسیقی نباید دست روی دست بگذارند بلکه باید با تلاش این هنر والا را از سردرگمی نجات دهند.
ساکت، نبود عرصه‌ای برای فعالیت نوازندگان را مهم‌ترین مشکل‌ آنان دانست و در مورد مشکلات این قشر ادامه داد: نوازندگان صدها مشکل دارند که هیچ‌کس هم به این مشکلات اهمیتی نمی‌دهد. مهم‌ترین مشکل نوازندگان این است که عرصه‌ای برای فعالیت آن‌ها وجود ندارد. آن‌ها چندین سال زحمت می‌کشند ولی زمانی که باید به اجرای برنامه بپردازند و به صحنه رود این امکان برای‌شان وجود ندارد در نتیجه دلگیر و دل‌زده می‌شوند و از این عرصه کناره‌گیری می‌کنند. همچنین نوازندگان امنیت شغلی ندارند. با تعطیلی فرهنگسراها بسیاری از نوازندگان بی‌کار شدند در حالی که مسئولان باید زمینه‌های فعالیت این هنرمندان را فراهم کنند. همچنین ارکستری وجود ندارد تا نوازندگان بتوانند فعالیت کنند پس موسیقی ما به چندین ارکستر احتیاج دارد تا از وجود نوازندگان برجسته بهره‌مند شود. نوازندگان امروزی از نظر تکنیک بسیار خوب هستند و حیف است که این هنرمندان در عرصه‌های هنری فعالیت نکنند. این مشکلات سبب شده فقط تعداد محدودی از هنرمندان فعالیت کنند که این به ضرر هنر موسیقی است. هنرمندان باید هوای یک دیگر را داشته باشند. به نظر من مسئولان باید کمک کنند تا نوازندگان بیشتر بتوانند فعالیت کنند و حضور پررنگ‌تری داشته باشند.
این نوازنده تار و مدرس موسیقی درباره وضعیت آموزش تار در کشور گفت: خوشبختانه هنرجویان به موسیقی و ساز تار علاقه فراوان دارند ولی یک پریشانی در حوزه آموزش، کتاب‌هاو.... وجود دارد. بسیاری از افرادی که تدریس می‌کنند، صلاحیت کافی ندارند و این موضوع واقعاً نگران‌کننده است. خیلی‌ها نباید تدریس کنند. در گذشته رسم بود اگر کسی می‌خواست به مرحله استادی برسد بعضی از اساتید گواهی می‌دادند که این فرد می‌تواند تدریس کند. امروزه خیلی‌ها دوره آموزش خود را تکمیل نکرده‌اند ولی می‌بینیم که تدریس می‌کنند. این موضوع سبب شده است شاگردان راه خطا را بروند و زمانی که شاگردان مراجعه می‌کنند متوجه می‌شویم که بعد از هشت سال تدریس هنوز نمی‌توانند به درستی ساز را در دست بگیرند. این موضوع سبب می‌شود استعدادها بعد از مدتی ناامید شوند. مقوله آموزش زیربنایی است که سبب می‌شود نسل‌های آینده از راه اصلی گمراه نشوند. ما باید نگاهی داشته باشیم که شایسته و مورد قبول اهل فن باشد.
ساکت با بیان علاقه بیشتر هنرجویان گذشته نسبت به هنرجویان امروزی افزود: من 15 سال است که در دانشگاه تدریس می‌کنم و در هر دوره می‌بینم که دانشجویان نسبت به دوره‌های قبل ضعیف‌تر می‌شوند. این هنرجویان آینده مبهمی دارند زیرا فرهنگسراهای زیادی تعطیل شده است و به راحتی نمی‌توانند مجوز بگیرند در نتیجه آینده آن‌ها نامعلوم است. همچنین بسیاری از مدرسان موسیقی بی‌کار هستند و این موضوع سبب شده است امنیت شغلی نداشته باشند. بهتر است جوانان به فراگیری هنر ملی بپردازند ولی جلوگیری از آموزش موسیقی و ناامنی در این حوزه سبب می‌شود عواقب نافرجامی در انتظار حوزه موسیقی باشد.


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام