سرمقاله

فصل تازه درتنش روابط ایران و اروپا / جلال‌خو ‌شچهره

مشاهده کل سرمقاله ها

صفحات روزنامه

اخبار آنلاین

  • تقدیر همراه اول از نخبگان علمی کشور
  • عضو شورای فقهی بانک مرکزی مطرح کرد؛ "سککوک" پلتفرمی بازارساز برای کمک به تولیدکننده است
  • همایش هوش مصنوعی و دیپلماسی‌های نوین با حمایت همراه اول
  • مشاهده کل اخبار آنلاین

    کد خبر: 3460  |  صفحه ۲ | سیاست روز  |  تاریخ: 27 دی 1401
    نماینده مردم تبریز مطرح کرد
    مردم در قهر اجتماعی به سر می‌برند
    احمد علیرضابیگی نماینده مجلس در گفت و گویی تصریح کرد: تا زمانی ما نوع نگرشمان را به نقش مردم در حوزه‌های مختلف تغییر ندهیم، طبیعتا اتفاق خاصی نخواهد افتاد و شرایط بغرنج‌تر خواهد شد.
    نماینده تبریز ادامه داد: به طور مثال در حوزه خودرو این را در نظر بگیرید که مردم ناچارند پراید بخرند، تازه همین پراید را هم با حسرت و منت باید خریداری کنند، در صورتی که مردم می‌فهمند در کشور همسایه با پولی که برای پراید پرداخت می‌کنند، می‌توانند ماشین به مراتب بهتری داشته باشند اما هیچ راهی ندارند اگر پراید نخرند در دکان چه کسی بروند؟ دکان دیگری وجود ندارد. وقتی حوزه اقتصاد ما چنین است و برای مردم نقشی تعریف نشده است، اگر هم نقشی تعریف شده، به مردم به عنوان یک منبع مالی بی‌اختیار نگاه می‌شود. 
    به گزارش ایلنا، وی بیان کرد: در حوزه سیاست هم همین است نقشی به مردم سپرده نشده است، در انتخابات ریاست‌جمهوری و مجلس شورای اسلامی تصور برخی این است که مردم عقل‌شان نمی‌رسد و ما باید به جای آنها تصمیم بگیریم، عین برخوردی که در حوزه اقتصاد داریم در حوزه سیاست هم همین برخورد را داریم، نمی‌خواهیم بپذیریم مردم آگاه هستند و دسترسی‌های بالا دارند.
    علیرضابیگی یادآور شد: از همین مردم افرادی در کشورهای دیگر مسئولیت‌های بزرگی را بر عهده دارند. نمی‌خواهیم این واقعیت‌ها را بپذیریم که مردم می‌فهمند و دارای قوه درک بالایی هستند و هوشمند هستند و اگر اقتصاد را به آن‌ها بسپاریم، می‌توانند کار بزرگی را انجام دهند . اما وقتی کورسوی امید از آن‌ها گرفته شود علیرغم میل باطی‌شان کار می‌کنند.
    وی ادامه داد: شما مشاهده می‌کنید آمارهای وحشتناکی از خروج سرمایه وجود دارد. همان سرمایه‌ای که تک تک دلارهایش می‌تواند نجات‌بخش و گره‌گشا باشد و برای جوانان ما سبب اشتغال شود و امیدآفرین باشد. تا هنگامی که این نگرش اصلاح نشود، ما مدام راننده ماشینی را که خراب است، عوض می‌کنیم. در صورتی که ماشین خراب است و ما باید درستش کنیم.
    وی در بخش دیگری از سخنانش افزود: بسیار عجیب است چه در حوزه اقتصاد و سیاست چه در حوزه اجتماع نمی‌پذیریم مردم سمت دیگر رودخانه هستند ما هم سمت دیگر رودخانه. در صورتی که قدرت و توانایی مردم می‌تواند مصون‌ساز باشد چراکه همراهی مردم زبان بیگانه را کوتاه می‌کند، امنیت‌آفرین است‌، نشاط جامعه را فراهم می‌کند و حرکت ایجاد می‌کند ولی ترجیح می‌دهیم به همین وضعیت که مردم در قهر اجتماعی به سر می‌برند روزها را بگذارانیم و انتظار داریم گندمی که کاشتیم نتیجه‌اش گلابی شود که این امکان‌پذیر نیست.
    نماینده مردم تبریز درباره این‌که پس از گرانی‌های اخیر افکار عمومی به نقش نظارتی مجلس پرداخت و از نمایندگان درخواست ورود به عرصه داشت، آیا مجلس می‌تواند از ابزارهای نظارتی خودش استفاده کند، گفت: مجلس می‌تواند ریل‌گذار باشد و مسیر را عوض کند. مجلس می‌تواند تحول ایجاد کند، اما آیا این مجلس می‌تواند این کار را انجام دهد؟ قطعا این مجلس نمی‌تواند که آن هم بازمی‌گردد به این‌که ما با بحران جامعیت و بحران نمایندگی قاطبه مردم مواجه هستیم. وقتی که این مجلس حرفی جدا از خواست، مطالبه و منفعت مردم می‌زند و در مقابل شفافیت آرا مقاومت می‌کند، نمی‌تواند تحول‌آفرین باشد و ریل را عوض کند.
    وی خاطرنشان کرد: در آرای مجلس به وزیر صمت این به خوبی هویدا بود، یعنی با وجود ایرادات اساسی که به عمکلرد حوزه تولید وجود داشت و مردم با گوشت و پوست خودشان تورم، گرانی و بیکاری را حس می‌کنند که بخشی از آن به وزارت صمت ما بازمی‌گردد، یعنی به جز وزارت کشاورزی وزارت صمت هم وزارت تولید است، اما وزیر صمت همان رأیی را می‌آورد که چه بسا در ابتدای مسئولیت خودش آورده است. مجلس نظاره‌گر اجحافی است که در حق مردم در حوزه خودرو سازی صورت می‌گیرد و صدایی هم در نمی‌آید. 
    وی در پاسخ به سوالی مبنی بر این‌که اگر وزیری کارآیی ندارد چرا نمایندگان همان زمان مسئولیت طبق آیین‌نامه داخلی مجلس پرونده‌اش را به قوه قضائیه ارجاع نمی‌دهند و می‌گذارند بعد از پایان مسئولیتش که عملا فایده‌ای برای مردم ندارد، گفت: این اتفاق به خاطر قبیله‌گرایی سیاسی است. این قبیله‌گرایی سیاسی سبب می‌شود از خطاها چشم‌پوشی شود. شما را به حرف‌های وزیر راه شهرسازی در مجلس دهم ارجاع می‌دهم، بخشی از مجلس اراده می‌کند برخورد شود و حتی خود رئیس‌جمهور، اما عملا قبیله‌گرایی سیاسی مانع می‌شود.