کد خبر: 59310 | صفحه ۱ | تاریخ: 15 فروردین 1405
آمادگی برای پوشیدن یونیفرم دفاع ازوطن! / محمدعلی وکیلی
این روزها حس وحال شخصی ام عینا حس وحال نوجوانی ام درسال شصت میباشد. سال شصت درحالی که ۱۵سال بودم وقانونا مجاز به حضور درجنگ نبودم ولی با سماجت وترفندهای بسیار توانستم از سد مخالفت ها بگذرم وجواز حضور پیداکنم.
چندروز پیش تصمیم گرفتم برخی از مناطق بمباران شده تهران را حضوری ببینم. وقتی حجم تخریب و ویرانی خانه های مسکونی مردم را میدیدم تصویرخانه های خراب شده خرمشهر درآن سالهای آتش ودود برایم تداعی میشد. غمی به بزرگی غربت ایران گلویم را میفشارد ورگ های گردنم فشرده میشد وبا خود میگفتم یکباردیگر درنقطه تاریخ ساز هستیم.
نوهای دارم که هم باهوش است وهم ویژگی نسلz را دارد .همچون بسیاری از جوانان ونوجوانان نسبت به راه طی شده در۴۷سال گذشته ذهن پرمسئله ای دارد. حوصلهاش برای دفاع کلیشهای کم است ولی بارها وبارها با اشتیاق وعطش خواهان شنیدن خاطرات حضورم درجنگ هشت ساله میباشد.
هیچکدام از تاریخ زندگی ام برایش به اندازه آن خاطرات شعف انگیز وغرور آفرین نیست .میتوان گفت این ویژگی تمام ایرانیان است.
مادرجنگ هشت ساله تاریخ ساختیم وشجاعت و وطن پرستیمان برای نسلهای بعدی غرورآفرین شد.
امروز که موجودیت ایران به شکل عریان توسط بزرگترین قدرتهای جهان مورد تهدید است وصراحت کلام رئیس جمهورآمریکا مبنی بر گرفتن نفت ایران وبغض نخست وزیر کودک کش اسرائیل نسبت به جغرافیای ایران وتخریب زیرساختهای کشور ،جای تردید نگذاشته است که عمل یکایک ایرانیان را برای آیندگان درس آموز نموده است.
تخریب فولاد مبارکه وپلها وانیستیتوی پاستور و……یعنی شلیک به تاریخ، شلیک به آینده نسلها و انتقام از ایران وایرانیان. بنابراین هرکس درهرموقعیت عقیدتی نسبت به جمهوری اسلامی قرار دارد ،اگر ذره ای عرق ملی وغرور ایرانی داشته باشد نمیتواند بی تفاوت بماند .باید باچنگ ودندان ایران را حفظ کنیم.
الان جنگ برسر ایران است .دعوای اصلاح طلب واصولگر ،دعوای پادشاهی خواهی وجمهوری خواه وهزاران دعوای دیگر «درایران »است. باید ایرانی بماند تاجا برای دعواهای درون آن معنا داشته باشد آنچه این روزها درجریان است دعوا بر سر اصل ایران است.
براین اساس بافتخار برای دفاع ازایران (خواه جزایر یا بنادر یاشهرها) نام نوشته ام وآمادگی تقدیم جان ناقابل خود را دارم.
چندروز قبل از شهادت دکترلاریجانی ،بمناسبتی خدمتش بودم تفاوت نگاه ولحنش باعث شد که عرض کنم شما کت دیپلمات را به یونیفرم چریکی تغییرداده ای وزبان عرفانی را جایگزین زبان فلسفی کردهای! فرمودند چند روز دیگر خودت هم همینطور میشوی! واکنون باافتخار آماده پوشیدن یونیفرم دفاع از وطن هستم وشک ندارم آیندگان از تنگسیری وتنگسیریها بعنوان آریوبرزنهای زمانه یاد خواهند کرد و بر ایشان تا ابد درود میفرستند.
پایان شب سیه سفیداست