بسیاری از کارشناسان آموزشی معتقدند صرف برگزاری کلاس آنلاین به معنای تحقق یادگیری نیست؛ به‌ویژه در دوره ابتدایی که آموزش بیش از هر مقطع دیگری بر تعامل انسانی و تجربه مستقیم استوار است.
به گزارش تجارت نیوز، در سال‌های اخیر، آموزش مجازی به بخشی جدایی‌ناپذیر از نظام آموزشی کشور تبدیل شده است؛ تجربه‌ای که اگرچه در دوران بحران توانست مانع توقف آموزش شود، اما همزمان چالش‌های جدی و عمیقی را نیز به‌ویژه در دوره ابتدایی آشکار کرد. کودکان دبستانی، به‌خصوص دانش‌آموزان پایه‌های اول و دوم، بیش از سایر گروه‌های آموزشی نیازمند ارتباط چهره‌به‌چهره، تعامل عاطفی، بازی، مشاهده مستقیم و همراهی مستمر معلم هستند. به همین دلیل، انتقال آموزش این گروه سنی به فضای مجازی، علاوه بر مشکلات فنی و زیرساختی، پرسش‌های مهمی درباره کیفیت یادگیری، عدالت آموزشی و سلامت روان کودکان ایجاد کرده است. اکنون مسئولان آموزشی بر این باورند که آموزش مجازی برای دانش‌آموزان ابتدایی نیازمند بازطراحی و استفاده از روش‌های نوین تدریس است تا بتوان از آسیب‌های احتمالی آن کاست.
به گفته معاون آموزش ابتدایی وزارت آموزش و پرورش، در ماه‌های گذشته مجموعه‌ای از اقدامات برای جلوگیری از وقفه آموزشی انجام شده است؛ از تولید محتوای آموزشی و فیلم‌های مبتنی بر کتاب‌های درسی گرفته تا تقسیم کار میان استان‌ها و استفاده از ظرفیت مدرسه تلویزیونی.
بسیاری از کارشناسان آموزشی معتقدند صرف برگزاری کلاس آنلاین به معنای تحقق یادگیری نیست؛ به‌ویژه در دوره ابتدایی که آموزش بیش از هر مقطع دیگری بر تعامل انسانی و تجربه مستقیم استوار است.
وقتی آموزش صرفاً به تصویر یک معلم روی صفحه نمایش محدود می‌شود، بخشی از فرایند یادگیری از بین می‌رود
نسترن مولایی، کارشناس آموزش در این باره به تجارت‌نیوز می‌گوید: کودک دبستانی هنوز به مرحله‌ای از رشد نرسیده که بتواند ساعت‌های طولانی پشت تلفن همراه یا تبلت تمرکز کند. در این سن، آموزش باید با بازی، تحرک، گفت‌وگو و ارتباط عاطفی همراه باشد. وقتی آموزش صرفاً به تصویر یک معلم روی صفحه نمایش محدود می‌شود، بخشی از فرایند یادگیری از بین می‌رود.
بسیاری از دانش‌آموزان ابتدایی در آموزش مجازی دچار یادگیری سطحی می‌شوند
او می افزاید: بسیاری از دانش‌آموزان ابتدایی در آموزش مجازی دچار یادگیری سطحی می‌شوند؛ یعنی ممکن است مطالب را حفظ کنند اما درک عمیقی از مفاهیم نداشته باشند.
کودکان دبستانی برای ورود به کلاس آنلاین، انجام تکالیف، ارسال فایل‌ها و حتی مدیریت زمان نیازمند حضور دائمی والدین هستند
این کارشناس آموزش در بخش دیگری از سخنان خود اظهار می‌دارد: یکی از مهم‌ترین پیامدهای آموزش مجازی در دوره ابتدایی، افزایش فشار بر خانواده‌ها بوده است. برخلاف دانش‌آموزان متوسطه که تا حدی استقلال بیشتری در یادگیری دارند، کودکان دبستانی برای ورود به کلاس آنلاین، انجام تکالیف، ارسال فایل‌ها و حتی مدیریت زمان نیازمند حضور دائمی والدین هستند.
مولایی ادامه می‌دهد: بسیاری از خانواده‌ها به‌ویژه مادران، در این سال‌ها عملاً نقش «کمک‌معلم» را برعهده گرفته‌اند؛ موضوعی که علاوه بر خستگی روانی، در برخی خانواده‌ها باعث تنش و فرسودگی شده است.
والدین مجبورند همزمان کارهای روزمره، شغل و آموزش فرزندان را مدیریت کنند
او با اشاره به دردسرهایی که آموزش مجازی به دنبال داشته می گوید: در بسیاری از خانه‌ها، آموزش مجازی باعث شد مرز میان مدرسه و زندگی خانوادگی از بین برود. والدین مجبورند همزمان کارهای روزمره، شغل و آموزش فرزندان را مدیریت کنند. این وضعیت برای خانواده‌های دارای چند فرزند یا والدین شاغل بسیار دشوارتر بود.
این کارشناس آموزش به مسایل اقتصادی نیز اشاره کرده و خاطر نشان می کند: نابرابری اقتصادی نیز در این میان نقش تعیین‌کننده‌ای داشته است. خانواده‌هایی که چند فرزند دانش‌آموز دارند اما تنها یک تلفن همراه در اختیارشان است، عملاً امکان مشارکت کامل در کلاس‌ها را ندارند.
افت یادگیری در پایه‌های نخست ممکن است آثار بلندمدتی داشته باشد
نسترن مولایی می‌گوید: هشدار می‌دهند که بزرگ‌ترین آسیب آموزش مجازی در دوره ابتدایی، تهدید سواد پایه دانش‌آموزان است؛ مهارتی که شامل خواندن، نوشتن و درک اولیه مفاهیم ریاضی می‌شود. در پایه اول ابتدایی، کودکان برای یادگیری حروف، نوشتن و خواندن نیازمند ارتباط نزدیک با معلم هستند. در آموزش حضوری، معلم می‌تواند نحوه در دست گرفتن مداد، شیوه نوشتن حروف و حتی حالات روحی دانش‌آموز را مشاهده و اصلاح کند؛ اما در فضای مجازی این ارتباط بسیار محدود می‌شود. او در این‌باره توضیح می‌دهد: افت یادگیری در پایه‌های نخست ممکن است آثار بلندمدتی داشته باشد. کودکی که در کلاس اول یا دوم سواد پایه را به‌خوبی یاد نگیرد، در سال‌های بعد نیز با مشکل مواجه می‌شود. به همین دلیل، آموزش ابتدایی حساس‌ترین بخش نظام آموزشی است.
این کارشناس آموزش اظهار می دارد: در برخی مناطق محروم، دانش‌آموزان عملاً از آموزش مؤثر بازمانده‌اند؛ زیرا یا دسترسی مناسبی به اینترنت نداشته‌اند یا خانواده‌ها امکان همراهی آموزشی با فرزندان را نداشته‌اند.
اگر آموزش مجازی قرار است ادامه پیدا کند، نمی‌توان همان الگوی کلاس حضوری را صرفاً به فضای آنلاین منتقل کرد
رضوان حکیم زاده، معاون آموزش ابتدایی وزارت آموزش و پرورش نیز معتقد است آموزش مجازی در دوره ابتدایی نیازمند طراحی متفاوت و متناسب با ویژگی‌های رشدی کودکان است. معلمان ابتدایی برای اثربخشی بیشتر آموزش آنلاین باید از روش‌های فعال تدریس، فعالیت‌های مکمل، مشارکت دادن دانش‌آموزان و الگوهایی مانند تدریس معکوس استفاده کنند. نسترن مولایی نیز استفاده از این روش‌ها را ضروری می‌داند و می‌گوید: اگر آموزش مجازی قرار است ادامه پیدا کند، نمی‌توان همان الگوی کلاس حضوری را صرفاً به فضای آنلاین منتقل کرد. کودک نیاز دارد در فرایند یادگیری فعال باشد، نه اینکه فقط شنونده باشد.
او تأکید می‌کند: زمان کلاس‌های آنلاین برای دانش‌آموزان ابتدایی باید کوتاه‌تر باشد و آموزش‌ها با تصویر، بازی، داستان و فعالیت‌های عملی همراه شود.
آموزش مجازی اگرچه در شرایط بحران یک ضرورت است، اما نمی‌تواند جایگزین کامل آموزش حضوری در دوره ابتدایی شود
اکنون یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های نظام آموزشی، جبران افت یادگیری دانش‌آموزان است. معاون آموزش ابتدایی وزارت آموزش و پرورش نیز بر ضرورت اجرای برنامه‌های حمایتی و جبرانی پس از ارزیابی‌های پایانی تأکید کرده است.
کارشناسان معتقدند این برنامه‌ها باید فراتر از برگزاری چند کلاس تقویتی باشد و بر مهارت‌های پایه، سلامت روان کودکان و بازگشت تدریجی آنان به فضای تعاملی مدرسه تمرکز کند. نسترن مولایی، کارشناس آموزشی در پایان می‌گوید: آموزش مجازی اگرچه در شرایط بحران یک ضرورت است، اما نمی‌تواند جایگزین کامل آموزش حضوری در دوره ابتدایی شود. کودکان دبستانی بیش از هر چیز به ارتباط انسانی، بازی، تجربه و حضور در جمع همسالان نیاز دارند. مهم این است که از تجربه این سال‌ها درس بگیریم و نظام آموزشی را برای شرایط آینده انعطاف‌پذیرتر و عادلانه‌تر کنیم.