سرمقاله

در مسیر تجربه‌های شکست خورده؟

نیما غلامرضایی

پژوهشگران آمریکایی در بررسی جدید خود، نانوساختارهایی ارائه داده‌اند که می‌توانند با تقویت سیستم ایمنی بدن، به مقابله با التهاب کمک کنند.
به گزارش ایسنا و به نقل از نانومگزین، درمان با پادتن مونوکلونال، مزایای قابل توجهی را برای افراد مبتلا به طیف گسترده‌ای از اختلالات خودایمنی ایجاد می‌کند، اما عوارضی را نیز به همراه دارد. مهندسان در حال حاضر به ابداع درمان‌های مبتنی بر نانوالیاف مشغول هستند که بدن را برای انجام دادن حمله بیولوژیکی خود در برابر اختلالات ایمنی تقویت می‌کند.
درمان‌های بیولوژیکی برای بیماری‌های خودایمنی، پادتن‌های مونوکلونال را در بر دارند که به جستجوی عوامل آسیب در سیستم ایمنی بدن می‌پردازد که از روی اشتباه به حمله در برابر بدن منجر می‌شوند و به بروز بیماری‌های جدی و مزمن مانند بیماری کرون، روماتیسم مفصلی و پسوریازیس می‌انجامند.
یک عامل ایمنی که معمولا در چنین بیماری‌هایی بیش از اندازه بیان می‌شود، فاکتور نکروز توموری آلفا است. بنابراین درمان‌های بیولوژیکی، تزریق پادتن‌های مونوکلونال را شامل می‌شوند که به مقادیر اضافی فاکتور نکروز توموری آلفا متصل می‌شوند و آنها را از بین می‌برند. درمان با پادتن مونوکلونال علاوه بر عوارض جانبی، می‌تواند درجات گوناگونی از اثربخشی را در افراد متفاوت به همراه داشته باشد.
پادتن‌هایی که به فاکتور نکروز توموری آلفا حمله می‌کنند، نهایتا توسط سیستم ایمنی بدن شناسایی می‌شوند. سیستم ایمنی بدن، این پادتن‌ها را از بین می‌برد و درمان‌های بعدی را بی‌اثر می‌کند. این موضوع به ویژه هنگامی مشکل‌ساز می‌شود که بیماری، مزمن است و به درمان مکرر نیاز دارد.
پژوهشگران دانشگاه دوک آمریکا تصمیم گرفتند تا یک روش جدید ابداع کنند که به خنثی‌سازی مداوم فاکتور نکروز توموری آلفا بدون عوارض جانبی می‌پردازد.
این راهبرد، ابداع نانوساختارهایی را در بر داشت که پژوهشگران می‌توانستند زیرواحدهای پروتئین را به صورت شیمیایی به آن متصل کنند تا به تحریک واکنش بیولوژیکی مورد نیاز برای جداسازی مقادیر اضافی فاکتور نکروز توموری آلفا بپردازد.
پژوهشگران دانشگاه دوک، از یک روش شیمیایی موسوم به supramolecular self-assembly استفاده کردند. اگرچه این روش، پیچیده به نظر می‌رسد اما به ساده‌تر شدن کارها کمک می‌کند. این روش برای ساختن رونوشت مولکول‌های پیچیده به کار می‌رود که بخش‌های متفاوتی دارند و عملکرد هر کدام از بخش‌های آنها متفاوت است.
پژوهشگران برای بهینه‌سازی و تطبیق این درمان با سایر بیماری‌های التهابی، به بررسی نحوه تاثیر پزشکی نانو در تحریک سیستم ایمنی بدن ادامه می‌دهند. آنها قصد دارند در مرحله بعد این روش را در موش‌های مبتلا به روماتیسم مفصلی آزمایش کنند.


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام