سرمقاله

چرا رسیدن به توافق در برجام، منطقی ترین کار است؟

سید حامد مرندی

اسرائیل از جان باکو چه می‌خواهد؟
ایران از بی‌مبالاتی الهام علی اف بابت دادن فضا به صهیونیست‌ها ناراضی است و به نظر می‌رسد که اسرائیل به دنبال افزایش حضور خود در مرزهای شمالی با ایران است.
به گزارش خبرآنلاین تنش میان آذربایجان و ایران یک پایه سوم هم دارد و آن تلاش رژیم صهیونیستی برای حضور در باکو و تبدیل شدن به متحدی برای آذربایجان است. امری که تهران را خشمگین و ناراضی کرده است. هر چند باکویی ها می گویند اسرائیل در این کشور حضور ندارد اما به نظر می رسد که اذربایجان برای رسیدن به اهداف بلندپروازانه خود نیاز به یک حامی و متحد دارد و برای اینکار تل‌اویو را انتخاب کرده است. اسرائیلی‌ها هم فرصت را برای حضور خود در منطقه مناسب دیده‌اند و برای آنها حضور در نزدیکی مرزهای ایران یک شانس به حساب می آید. شانسی که سیاست‌های الهام علی اف به آنها داده است.
ایران می‌گوید که حضور فعال اسرائیل در آذربایجان را برنمی‌تابد. از آن سو آذربایجانی‌ها می‌گویند که چنین چیزی ادعای ایران است و صحت ندارد. در این خصوص ، لیلا عبدالله‌یوا سخنگوی وزارت امور خارجه جمهوری آذربایجان اظهار کرد: «ما اتهامات درخصوص حضور هرگونه نیروی ثالث در نزدیکی مرز جمهوری آذربایجان و ایران و تلاش‌های تحریک‌آمیز این نیروها را رد می‌کنیم.»
ماجرای خرید پدافند هوایی از اسرائیل چه بود؟
روز پانزدهم مهرماه روزنامه عبری‌زبان «اسرائیل هیوم» به نقل از یک منبع آگاه گزارش داد که جمهوری آذربایجان در حال بررسی خرید سامانه «حیتس-۳» (پیکان-۳) از رژیم صهیونیستی است.پایگاه خبری شبکه المیادین نیز به نقل از اسرائیل هیوم گزارش داد که اگر این معامله صورت بگیرد، سامانه حیتس-۳ به تجهیزات نظامی گوناگونی که باکو پیش‌تر از تل‌آویو خریداری کرده، اضافه خواهد شد؛ تجهیزاتی از جمله پهپادهای انتحاری «هاروپ» و موشک‌های «لورا».
این فکری است که پس از جنگ اخیر قره باغ به سر آذربایجان افتاده است. به نظر می‌رسد که برای الهام علی اف، سیاست خارجی تغییر زیادی کرده است. پیش و پس از جنگ‌های خونین دهه نود بر سر این منطقه بین آذربایجان و ارمنستان، اختلافات تنها با مقداری لشکرکشی در مرزها و شلیک چندین گلوله به پایان می رسید. اما جنگ تابستان امسال نشان داد که دو طرف وارد فاز تازه ای شده اند. باکو استراتژی خود را از حالت دفاع از خاک به تهاجمی تغییر داده است و این را می‌توان از خرید سلاح‌هایی که اسرائیلی‌ها می‌سازند، دریافت. برای تل‌آویو هم این یک فرصت سودآور است تا بازار تازه ای برای سامانه های خود بیابد. قیمت هر فروند موشک سامانه حیتس ۲.۲ میلیون دلار است و تل‌آویو با این معامله سود خوبی به جیب خواهد زد. در سال میلادی گذشته ۶۹ درصد از خرید سلاح‌های آذربایجان از اسرائیل بوده است و به نظر می‌رسد این رقم هر سال مقداری هم بالاتر رود.
جمهوری آذربایجان از سال ۱۹۹۲ با اسرائیل روابط نزدیک اقتصادی و دیپلماتیک دارد و در سال‌های اخیر خریدهای تسلیحاتی ارتش آذربایجان از اسرائیل به میزان زیادی افزایش یافته‌است. ارتش جمهوری آذربایجان در جریان جنگ ۴۴ روزه اخیر با ارمنستان بر سر منطقه قره‌باغ، با به‌ کارگیری پهپادهای انتحاری تولیدی اسرائیل، شکست سختی را به ارمنستان تحمیل کرد.
پای نفت همیشه در میان است
اسرائیل چهل درصد نفت خام مورد نیازش را از آذربایجان وارد می‌کند و به این کشور وابستگی نفتی دارد. برای تل‌آویو بهتر آن است که بخش عمده ای از نیاز به انرژی خود را از کشوری خارج از خاورمیانه تامین کند و برای این کار اذربایجان را انتخاب کرده است. این نفت از طریق خط ‌لوله از باکو به بندر سیهان ترکیه در کنار دریای مدیترانه و از آنجا به اسرائیل منتقل می‌شود. در مقابل آذربایجان بخش مهمی از نیاز تسلیحاتی خود را از اسرائیل تامین می‌کند.
به نوشته روزنامه آلمانی زبان زوددویچه، جمهوری آذربایجان علاوه بر روابط نزدیک تجاری و سیاسی به لحاظ جغرافیایی هم برای اسرائیل جاذبه زیادی دارد زیرا به خاطر مرزهای مشترک با ایران همکاری‌های امنیتی با باکو از اهمیت زیادی برخوردار است. بنابر این گزارش و ظاهرا رژیم صهیونیستی اندکی پس از استقلال آذربایجان برای راه‌اندازی یک سامانه جاسوسی علیه جمهوری اسلامی ایران با این کشور کمک کرده و طبیعی است که خود نیز از این سامانه استفاده کند. به نوشته این روزنامه آلمانی، در زمان بازدید نتانیاهو از باکو در سال ۲۰۱۶ گزارش‌های تایید نشده‌ای منتشر شد مبنی بر این که دو کشور توافق کرده‌اند که در صورت بروز درگیری نظامی با ایران، جنگنده‌های اسرائیلی مجاز به استفاده از فرودگاه‌های جمهوری آذربایجان باشند.
به نظر می‌رسد که اسرائیل حامی اصلی تغییرات ژئوپلیتیک در شمال ایران است که در این مسیر همراهی آذربایجان و ترکیه را هم با خود دارد. برای این رژیم حضور آذربایجان با سلاح‌های آمده از تل‌آویو در مرز با ایران می تواند برگ برنده ای باشد تا همواره به عنوان یک تهدید علیه جمهوری اسلامی از ‌آن بهره ببرد. از سوی دیگر این کشورها مایلند راه های ارتباطی ایران به اروپا را قطع کرده و انزوا را به تهران تحمیل کنند. امری که تهران حاضر نیست که به آن تن دهد و دیپلمات‌ها این موضوع را در روابط خود در نظر داشته و خواهند داشت.
برای تهران ممانعت از اقدامات اخیر از اهمیت زیادی برخوردار است. اما این دیپلمات ها هستند که می توانند با فعال شدن در حوزه قفقاز و مرزهای شمالی کشور به دنبال اتحادهای تازه ای باشند که از جولان صهیونیست ها در مرزها جلوگیری کنند.


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام