سرمقاله

عادل فردوسی‌پور و مهاجرت نخبگان

آرین احمدی

گروه حوادث – شاید برای شما هم پیش آمده باشد، زمانی که در دل حادثه‌ای هستید و نیاز به تماس با شماره‌های امدادی داشته باشید اما یادتان نیاید که باید با کدام شماره تماس بگیرید. چند وقتی است که طرحی مبنی بر یکسان‌سازی شماره‌های امدادی مطرح شده است.اما این طرح، برخی پرسش‌ها را در این میان ایجاد کرده است.
27 فروردین ماه، پدرام قودجانی، رئیس مرکز عملیات اضطراری سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران، از آغاز پروژه راه اندازی مرکز اعزام و شماره تماس واحد امدادی مشترک خبر داد.
وی با بیان اینکه موضوع راه اندازی مرکز اعزام مشترک و شماره تماس واحد امدادی (SOS) از آذرماه سال گذشته و در نخستین جلسه ستاد مدیریت بحران کلانشهر تهران در دولت سیزدهم به تصویب رسید، گفت:‌ در این جلسه به سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران ماموریت داده شد تا با مشارکت سازمان‌ها و دستگاه‌های ذیربط نسبت به راه اندازی این شبکه اقدام کند. شهردار تهران نیز این موضوع را یکی از کلان پروژه‌های شهر تهران تعیین کرده است.
قودجانی با اشاره به تاثیر مثبت این اقدام بر کیفیت خدمت‌رسانی به شهروندان، گفت: این طرح به صورت پایلوت در شهر تهران اجرا و پس از رفع موانع و چالش‌های اصلی و تسهیل فرآیند اجرا، قابل توسعه و بهره برداری در سراسر کشور خواهد بود.
وی تصریح کرد: مدت زمان تقریبی اجرای این طرح در صورت انجام حمایت‌های لازم دو سال خواهد بود که شش ماه از این زمان به بررسی تجارب داخلی و بین‌المللی، بررسی و یکسان‌سازی رویه اقدام دستگاه‌ها و انجام مطالعات لازم اختصاص خواهد یافت.
سازمان‌ها و نهادهای مختلفی که با چنین شماره‌هایی در ارتباط هستند، در این زمینه نظرات مختلفی دارند. سید جلال ملکی، سخنگوی سازمان آتش‌نشانی و خدمات ایمنی شهر تهران، در این باره گفت: قطعا راه‌اندازی شماره تلفن واحد برای دستگاه‌های امدادی لازم است و در بسیاری از کشورهای دنیا نیز انجام شده است چرا که در برخی از کشورها نیروهایشان یکی هستند و یک شماره هم برای کارهای امدادی درنظر گرفته شده است، به طوری که با یک تلفن به سرعت می‌توان وقوع یک حادثه را اطلاع‌رسانی کرد و از این طریق اقدامات موازی دستگاه‌ها در هنگام حوادث کاهش پیدا می‌کند. در این شرایط دیگر نیاز نیست فردی که در محل حادثه حضور دارد چند بار با چند سازمان امدادی تماس بگیرد.
ملکی افزود: مردمی که در محل حادثه حضور دارند نه وقت این کار را دارند و نه به دلیل استرس می‌توانند موقعیت را مدیریت کنند. یکی از دلایلی که مردم را به اشتباه می‌اندازد و مثلا به جای تماس با ۱۱۵ با ۱۲۵ تماس می گیرند یا بالعکس همین تعدد شماره تماس سازمان‌های امدادی است.
وی با بیان اینکه تماس‌هایی داریم که اشتباه گرفته می‌شود، گفت: گاهی اوقات تماس‌هایی گرفته می‌شود که فرد دچار بدحالی شده و می‌خواسته به اورژانس زنگ بزند اما به خاطر استرس نتوانسته حافظه خود را مدیریت کند و به صورت ناخودآگاه با آتش‌نشانی تماس گرفته است. حتما دستگاه‌های امدادی دیگر نیز این را مشاهده کردند که مردم به صورت جا به جا با دیسپچ تماس گرفتند.
وی با اشاره به تفکیک قسمت بندی عملیات و حوزه بندی که وجود دارد گفت: در خصوص تفیکک قسمت عملیاتی نیز مسائلی مطرح است؛ بحثی که سال‌ها وجود دارد امدادرسانی در جاده‌ها است. آتش‌نشانی‌ها در کشور متولی امدادرسانی در شهرها هستند و امدادرسانی در حوادث جاده‌ای، کوهستان‌ها و جنگل‌ها به عهده دستگاه های دیگری است. این درحالی است که آتش نشانی حالا هم در حدود ۷۰ یا ۸۰ کیلومتر از جاده‌ها عملیات انجام می دهد. این تفکیک حوزه نیز باید به درستی انجام شود تا هر سازمانی به درستی وظیفه خودش را بداند.
ملکی افزود: موافق راه‌اندازی شماره تلفن واحد برای دستگاه‌های امدادی هستیم و بالاخره زمانی را شاهد خواهیم بود که این کار محقق می‌شود، اما به شرطی که زیرساخت‌های آن به صورت کامل وجود داشته باشد و آموزش و اطلاع‌رسانی‌های لازم نیز انجام شود.
مجتبی خالدی، سخنگوی اورژانس کشور هم نظری مشابه دارد. او درباره پروژه راه‌اندازی شماره تلفن واحد برای دستگاه‌های امدادی در کشور اظهار کرد:‌ هدف از تک شماره کردن تلفن‌های امدادی در کشور این است که مردم در زمان بحران به ساده‌ترین شرایط ممکن بتوانند با نیروهای امدادی تماس بگیرند.
وی ادامه داد:‌ در حال حاضر اگر سانحه یا حادثه ای رخ دهد مردم باید تمام شماره تلفن‌های امدادی را حفظ باشند و با آن‌ها تماس بگیرند. در این شرایط مردم باید ۱۱۰، ۱۱۵،۱۲۵، ۱۴۱،۱۱۲ و.. را حفظ باشند و با آن ها تماس بگیرند و این ها فقط شماره تماس‌هایی است که به ذهن ما می‌رسد، در حالی که امدادخودرو، پزشکی قانونی و... نیز از جمله دستگاه‌هایی محسوب می‌شود که مردم گاهی مجبور می‌شوند با آن‌ها تماس بگیرند.
سخنگوی اورژانس کشور با بیان اینکه در این شرایط تمام شهروندان در سنین مختلف باید حضور ذهن زیادی برای به خاطرسپردن این شماره‌ها داشته باشند، ادامه داد: نکته دیگر این است که در حال حاضر مردم باید نسبت به شرح وظایف دستگاه‌های امدادی و تفکیک حوزه میان آن‌ها اطلاع داشته باشند، موضوعی که به نظر نمی‌رسد تشخیص و تفکیک آن برای فردی که دچار بحران شده یا در موقعیت اضطراری قراردارد، آسان باشد. این هم یکی از معضلاتی است که در حال حاضر وجود دارد و در واقع نمی‌توان شرح وظایف یک سازمان را برای مردم به طور دقیقا شرح داد.
وی ادامه داد: همچنین توجه به تجربیات کشورهایی که سال‌ها در این خصوص فعالیت کردند نشان می‌دهد که به جای تعدد شماره تماس دستگاه‌های امدادی باید یک شماره واحد را اعلام کنیم و به جای انداختن بار روی دوش مردم، بار را روی دوش مسئولان بیندازیم تا در دیسپچ مشترک پیام مخابره شود.
سخنگوی اورژانس کشور در پاسخ به اینکه آیا مسئولان از پس بار چنین مسئولیتی برمی‌آیند یا خیر گفت: بله، سازمان اورژانس کشور اولین دیسپچ قوی و استاندارد را در کشور راه‌اندازی کرد و حتی مرکز فوریت‌های پلیسی ۱۱۰ نیز با الگوبرداری از اورژانس ۱۱۵ راه‌اندازی شد. پس طبیعتا هم تجارب قدیمی و بسیاری داریم و هم با گیر و گرفتاری‌های دیسپچ آشنا هستیم و حجم تماس های بسیار بالایی نسبت به سایر دستگاه های امدادی مثل آتش نشانی و هلال احمر داریم. این تجربه‌ای را به ما اضافه می‌کند که می‌توانیم آن را به رایگان در اختیار متولی و نهادی که قرار است این پروژه را انجام دهد قرار دهیم.
خالدی با بیان اینکه برای پروژه SOS حتما باید زیرساخت‌های لازم طراحی شود گفت: به خاطر دارم یکبار این پروژه را از طریق کمیسیون ایمنی راه‌ها پیگیری کردیم و وزارت بهداشت درخواست این را داشت که حتما دیسپچ مشترکی را برای سازمان‌های امدادی طراحی کنیم و طرحی نوشته شد که پایلوت آن در استان قم اجرایی شود اما متاسفانه به دلایل نامعلومی این پروژه در قم شروع نشد و این همچنان یکی از مشکلاتی است که در تیم های امدادی وجود دارد.
وی ادامه داد: متاسفانه عدم تجمیع دیسپچ نیروهای امدادی باعث خواهد شد که اولا تیم‌های امدادی به صورت همزمان اعزام نشوند. مثلا در حادثه افتادن کابل برق ممکن است فرد تماس‌گیرنده تشخیص ندهد که باید چه سازمان‌هایی را به محل حادثه فرا بخواند اما اگر دیسپچ مشترکی وجود داشته باشد کارشناسان می‌توانند نیروهای لازم را به صورت همزمان اعزام کنند. همچنین بعد از برنامه تجمیع دیسپچ‌های امدادی شاید مجبور باشیم در جاده‌ها پایگاه‌های مشترک تیم‌های امدادی از جمله اورژانس، آتش‌نشانی، امداد و نجات، پلیس، راهداری و.. را راه‌اندازی کنیم تا با یکدیگر در یکی از اماکن مستقر شوند.
با این وجود، رضا کرمی‌محمدی، رییس سابق سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران، معتقد است که طرح تجمیع شماره‌های امدادی «خام» است. او در این‌باره توضیح داد: کشورهای دیگر پیش از اینکه سامانه‌های مستقل پیش برود و گسترش پیدا کند در خصوص راه‌اندازی شماره تماس واحد برای سازمان‌‌های امدادی اقداماتی انجام داده بودند، بنابراین تمام الزامات آن را باهمدیگر دیده‌اند. در حال حاضر ما سال‌ها است که سامانه‌های خاصی را برای هر سازمانی در نظر گرفتیم که هر کدام هم به سمتی رفتند. اگر بخواهیم این ها را یکپارچه کنیم اصلا ساده نخواهد بود. یا باید یکی از این سامانه‌ها را به صورت پایه قرار داد که در این صورت بقیه دچار مشکل می‌شوند، یا سامانه جدیدی اضافه کرد که مشکلات سبب می‌شود قابلیت اجرایی شدنش کم باشد.
وی گفت: با توجه به شرایط فعلی مزایای این طرح توجیه‌پذیر نیست. به هر حال سازمان‌های امدادی در حال انجام کار خود هستند و مشکل کارکردی ندارند. فقط مشکل این است که یکپارچه نیستند و حالا هم، این سازمان‌ها کار خود را به درستی انجام می‌دهند. یعنی این اقدام ضروریت فوری ندارد، به همین دلیل نیز انگیزه‌ها در هزینه کردن در اولویت نیست. البته اینکه آیا اقدام جدیدی صورت گرفته یا نه خبر ندارم، اما با توجه به شرایط موجود بعید می‌دانم اقدام خاصی نیز صورت گرفته باشد.
کرمی محمدی در خصوص اجرایی شدن پایلوت این طرح در شهر تهران اظهار کرد:‌ بعید می‌دانم زیرساخت این طرح به سادگی قابل تامین باشد اما در صورت تامین، به نظرم حالت پایلوت باید به صورت موازی انجام شود که سامانه‌های امدادی موجود کار خود را انجام دهند و سامانه واحد طی مدتی به عنوان گزینه‌ای در کنار این‌ها اضافه شود تا تعداد تماس کمتری نیز داشته باشد و به تدریج جایگزین سایر سامانه‌ها شود.
وی ادامه داد: توجیه قوی برای انجام این طرح ندیدم. در هر حال اگر طرح در تهران انجام شود مثل این است که در کشور انجام شود و به نظرم اگر قرار است به صورت پایلوت انجام شود باید در شهر کوچکتری انجام شود تا آن‌جا جواب بدهد و بعد از آن به سراغ تهران بیایند؛ البته باز هم اگر در کلانشهر‌ها انجام شود تفاوتی ندارد و اگر کلانشهر هم نباشد سامانه‌های دیگرشان کامل نیست، مثلا شاید آتش‌نشانی سامانه کاملی در آن شهرهای کوچک‌تر نداشته باشد.
هنوز تا به سرانجام رسیدن این طرح راه زیادی باقی مانده است اما باید دید در نهایت آیا زیرساخت‌های مورد نیاز برای این طرح فراهم می‌شود یا خیر.
27 فروردین ماه، پدرام قودجانی، رئیس مرکز عملیات اضطراری سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران، از آغاز پروژه راه اندازی مرکز اعزام و شماره تماس واحد امدادی مشترک خبر داد.
وی با بیان اینکه موضوع راه اندازی مرکز اعزام مشترک و شماره تماس واحد امدادی (SOS) از آذرماه سال گذشته و در نخستین جلسه ستاد مدیریت بحران کلانشهر تهران در دولت سیزدهم به تصویب رسید، گفت:‌ در این جلسه به سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران ماموریت داده شد تا با مشارکت سازمان‌ها و دستگاه‌های ذیربط نسبت به راه اندازی این شبکه اقدام کند. شهردار تهران نیز این موضوع را یکی از کلان پروژه‌های شهر تهران تعیین کرده است.
قودجانی با اشاره به تاثیر مثبت این اقدام بر کیفیت خدمت‌رسانی به شهروندان، گفت: این طرح به صورت پایلوت در شهر تهران اجرا و پس از رفع موانع و چالش‌های اصلی و تسهیل فرآیند اجرا، قابل توسعه و بهره برداری در سراسر کشور خواهد بود.
وی تصریح کرد: مدت زمان تقریبی اجرای این طرح در صورت انجام حمایت‌های لازم دو سال خواهد بود که شش ماه از این زمان به بررسی تجارب داخلی و بین‌المللی، بررسی و یکسان‌سازی رویه اقدام دستگاه‌ها و انجام مطالعات لازم اختصاص خواهد یافت.
سازمان‌ها و نهادهای مختلفی که با چنین شماره‌هایی در ارتباط هستند، در این زمینه نظرات مختلفی دارند. سید جلال ملکی، سخنگوی سازمان آتش‌نشانی و خدمات ایمنی شهر تهران، در این باره گفت: قطعا راه‌اندازی شماره تلفن واحد برای دستگاه‌های امدادی لازم است و در بسیاری از کشورهای دنیا نیز انجام شده است چرا که در برخی از کشورها نیروهایشان یکی هستند و یک شماره هم برای کارهای امدادی درنظر گرفته شده است، به طوری که با یک تلفن به سرعت می‌توان وقوع یک حادثه را اطلاع‌رسانی کرد و از این طریق اقدامات موازی دستگاه‌ها در هنگام حوادث کاهش پیدا می‌کند. در این شرایط دیگر نیاز نیست فردی که در محل حادثه حضور دارد چند بار با چند سازمان امدادی تماس بگیرد.
ملکی افزود: مردمی که در محل حادثه حضور دارند نه وقت این کار را دارند و نه به دلیل استرس می‌توانند موقعیت را مدیریت کنند. یکی از دلایلی که مردم را به اشتباه می‌اندازد و مثلا به جای تماس با ۱۱۵ با ۱۲۵ تماس می گیرند یا بالعکس همین تعدد شماره تماس سازمان‌های امدادی است.
وی با بیان اینکه تماس‌هایی داریم که اشتباه گرفته می‌شود، گفت: گاهی اوقات تماس‌هایی گرفته می‌شود که فرد دچار بدحالی شده و می‌خواسته به اورژانس زنگ بزند اما به خاطر استرس نتوانسته حافظه خود را مدیریت کند و به صورت ناخودآگاه با آتش‌نشانی تماس گرفته است. حتما دستگاه‌های امدادی دیگر نیز این را مشاهده کردند که مردم به صورت جا به جا با دیسپچ تماس گرفتند.
وی با اشاره به تفکیک قسمت بندی عملیات و حوزه بندی که وجود دارد گفت: در خصوص تفیکک قسمت عملیاتی نیز مسائلی مطرح است؛ بحثی که سال‌ها وجود دارد امدادرسانی در جاده‌ها است. آتش‌نشانی‌ها در کشور متولی امدادرسانی در شهرها هستند و امدادرسانی در حوادث جاده‌ای، کوهستان‌ها و جنگل‌ها به عهده دستگاه های دیگری است. این درحالی است که آتش نشانی حالا هم در حدود ۷۰ یا ۸۰ کیلومتر از جاده‌ها عملیات انجام می دهد. این تفکیک حوزه نیز باید به درستی انجام شود تا هر سازمانی به درستی وظیفه خودش را بداند.
ملکی افزود: موافق راه‌اندازی شماره تلفن واحد برای دستگاه‌های امدادی هستیم و بالاخره زمانی را شاهد خواهیم بود که این کار محقق می‌شود، اما به شرطی که زیرساخت‌های آن به صورت کامل وجود داشته باشد و آموزش و اطلاع‌رسانی‌های لازم نیز انجام شود.
مجتبی خالدی، سخنگوی اورژانس کشور هم نظری مشابه دارد. او درباره پروژه راه‌اندازی شماره تلفن واحد برای دستگاه‌های امدادی در کشور اظهار کرد:‌ هدف از تک شماره کردن تلفن‌های امدادی در کشور این است که مردم در زمان بحران به ساده‌ترین شرایط ممکن بتوانند با نیروهای امدادی تماس بگیرند.
وی ادامه داد:‌ در حال حاضر اگر سانحه یا حادثه ای رخ دهد مردم باید تمام شماره تلفن‌های امدادی را حفظ باشند و با آن‌ها تماس بگیرند. در این شرایط مردم باید ۱۱۰، ۱۱۵،۱۲۵، ۱۴۱،۱۱۲ و.. را حفظ باشند و با آن ها تماس بگیرند و این ها فقط شماره تماس‌هایی است که به ذهن ما می‌رسد، در حالی که امدادخودرو، پزشکی قانونی و... نیز از جمله دستگاه‌هایی محسوب می‌شود که مردم گاهی مجبور می‌شوند با آن‌ها تماس بگیرند.
سخنگوی اورژانس کشور با بیان اینکه در این شرایط تمام شهروندان در سنین مختلف باید حضور ذهن زیادی برای به خاطرسپردن این شماره‌ها داشته باشند، ادامه داد: نکته دیگر این است که در حال حاضر مردم باید نسبت به شرح وظایف دستگاه‌های امدادی و تفکیک حوزه میان آن‌ها اطلاع داشته باشند، موضوعی که به نظر نمی‌رسد تشخیص و تفکیک آن برای فردی که دچار بحران شده یا در موقعیت اضطراری قراردارد، آسان باشد. این هم یکی از معضلاتی است که در حال حاضر وجود دارد و در واقع نمی‌توان شرح وظایف یک سازمان را برای مردم به طور دقیقا شرح داد.
وی ادامه داد: همچنین توجه به تجربیات کشورهایی که سال‌ها در این خصوص فعالیت کردند نشان می‌دهد که به جای تعدد شماره تماس دستگاه‌های امدادی باید یک شماره واحد را اعلام کنیم و به جای انداختن بار روی دوش مردم، بار را روی دوش مسئولان بیندازیم تا در دیسپچ مشترک پیام مخابره شود.
سخنگوی اورژانس کشور در پاسخ به اینکه آیا مسئولان از پس بار چنین مسئولیتی برمی‌آیند یا خیر گفت: بله، سازمان اورژانس کشور اولین دیسپچ قوی و استاندارد را در کشور راه‌اندازی کرد و حتی مرکز فوریت‌های پلیسی ۱۱۰ نیز با الگوبرداری از اورژانس ۱۱۵ راه‌اندازی شد. پس طبیعتا هم تجارب قدیمی و بسیاری داریم و هم با گیر و گرفتاری‌های دیسپچ آشنا هستیم و حجم تماس های بسیار بالایی نسبت به سایر دستگاه های امدادی مثل آتش نشانی و هلال احمر داریم. این تجربه‌ای را به ما اضافه می‌کند که می‌توانیم آن را به رایگان در اختیار متولی و نهادی که قرار است این پروژه را انجام دهد قرار دهیم.
خالدی با بیان اینکه برای پروژه SOS حتما باید زیرساخت‌های لازم طراحی شود گفت: به خاطر دارم یکبار این پروژه را از طریق کمیسیون ایمنی راه‌ها پیگیری کردیم و وزارت بهداشت درخواست این را داشت که حتما دیسپچ مشترکی را برای سازمان‌های امدادی طراحی کنیم و طرحی نوشته شد که پایلوت آن در استان قم اجرایی شود اما متاسفانه به دلایل نامعلومی این پروژه در قم شروع نشد و این همچنان یکی از مشکلاتی است که در تیم های امدادی وجود دارد.
وی ادامه داد: متاسفانه عدم تجمیع دیسپچ نیروهای امدادی باعث خواهد شد که اولا تیم‌های امدادی به صورت همزمان اعزام نشوند. مثلا در حادثه افتادن کابل برق ممکن است فرد تماس‌گیرنده تشخیص ندهد که باید چه سازمان‌هایی را به محل حادثه فرا بخواند اما اگر دیسپچ مشترکی وجود داشته باشد کارشناسان می‌توانند نیروهای لازم را به صورت همزمان اعزام کنند. همچنین بعد از برنامه تجمیع دیسپچ‌های امدادی شاید مجبور باشیم در جاده‌ها پایگاه‌های مشترک تیم‌های امدادی از جمله اورژانس، آتش‌نشانی، امداد و نجات، پلیس، راهداری و.. را راه‌اندازی کنیم تا با یکدیگر در یکی از اماکن مستقر شوند.
با این وجود، رضا کرمی‌محمدی، رییس سابق سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران، معتقد است که طرح تجمیع شماره‌های امدادی «خام» است. او در این‌باره توضیح داد: کشورهای دیگر پیش از اینکه سامانه‌های مستقل پیش برود و گسترش پیدا کند در خصوص راه‌اندازی شماره تماس واحد برای سازمان‌‌های امدادی اقداماتی انجام داده بودند، بنابراین تمام الزامات آن را باهمدیگر دیده‌اند. در حال حاضر ما سال‌ها است که سامانه‌های خاصی را برای هر سازمانی در نظر گرفتیم که هر کدام هم به سمتی رفتند. اگر بخواهیم این ها را یکپارچه کنیم اصلا ساده نخواهد بود. یا باید یکی از این سامانه‌ها را به صورت پایه قرار داد که در این صورت بقیه دچار مشکل می‌شوند، یا سامانه جدیدی اضافه کرد که مشکلات سبب می‌شود قابلیت اجرایی شدنش کم باشد.
وی گفت: با توجه به شرایط فعلی مزایای این طرح توجیه‌پذیر نیست. به هر حال سازمان‌های امدادی در حال انجام کار خود هستند و مشکل کارکردی ندارند. فقط مشکل این است که یکپارچه نیستند و حالا هم، این سازمان‌ها کار خود را به درستی انجام می‌دهند. یعنی این اقدام ضروریت فوری ندارد، به همین دلیل نیز انگیزه‌ها در هزینه کردن در اولویت نیست. البته اینکه آیا اقدام جدیدی صورت گرفته یا نه خبر ندارم، اما با توجه به شرایط موجود بعید می‌دانم اقدام خاصی نیز صورت گرفته باشد.
کرمی محمدی در خصوص اجرایی شدن پایلوت این طرح در شهر تهران اظهار کرد:‌ بعید می‌دانم زیرساخت این طرح به سادگی قابل تامین باشد اما در صورت تامین، به نظرم حالت پایلوت باید به صورت موازی انجام شود که سامانه‌های امدادی موجود کار خود را انجام دهند و سامانه واحد طی مدتی به عنوان گزینه‌ای در کنار این‌ها اضافه شود تا تعداد تماس کمتری نیز داشته باشد و به تدریج جایگزین سایر سامانه‌ها شود.
وی ادامه داد: توجیه قوی برای انجام این طرح ندیدم. در هر حال اگر طرح در تهران انجام شود مثل این است که در کشور انجام شود و به نظرم اگر قرار است به صورت پایلوت انجام شود باید در شهر کوچکتری انجام شود تا آن‌جا جواب بدهد و بعد از آن به سراغ تهران بیایند؛ البته باز هم اگر در کلانشهر‌ها انجام شود تفاوتی ندارد و اگر کلانشهر هم نباشد سامانه‌های دیگرشان کامل نیست، مثلا شاید آتش‌نشانی سامانه کاملی در آن شهرهای کوچک‌تر نداشته باشد.
هنوز تا به سرانجام رسیدن این طرح راه زیادی باقی مانده است اما باید دید در نهایت آیا زیرساخت‌های مورد نیاز برای این طرح فراهم می‌شود یا خیر.


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام