سرمقاله

پذیرش مشکل، مقدمه اصلاح

ژوبین صفاری

عثمان محمدپرست دوتار نواز شهیر امروز درگذشت.
شمس‌الله پونه برادرزاده و شاگرد استاد در گفت‌وگو با ایسنا با تایید خبر درگذشت عثمان محمدپرست عنوان کرد: حال ایشان از دو شب پیش رو به وخامت گذاشت و در بیمارستات خواف بستری شدند.
وی ادامه داد: صبح پنجشنبه ایشان در همین بیمارستان فوت کردند.
عثمان محمدپرست در سال ۱۳۰۷ زاده شد. او از کودکی با دوتار مانوس بوده‌ است. این دوتار نواز شهیر در کارهای خیریه و مدرسه‌سازی فعالیت بسیاری داشت و در این زمینه نشان سفیر مدرسه‌ساز از سوی رییس جامعه خیرین مدرسه‌ساز کشور به عثمان محمدپرست اهدا شد. نخستین کاشی ماندگار خراسان ‌رضوی نیز در راستای حفظ میراث ناملموس کشور از سوی اداره ‌کل میراث ‌فرهنگی خراسان ‌رضوی سردر منزل عثمان محمدپرست نصب شد.
عثمان محمدپرست در خاطراتش گفته است که پدرش مخالف تار زدن او بوده و مردم هم در آن دوران به چنین جوانِ اهل موسیقی مطرب می‌گفتند و آزرده خاطرش می‌کردند؛ اما عثمان از آن‌ها ناراحتی‌ای به دل ندارد و آن توهین‌ها را به حساب فضای فرهنگی آن زمان می‌گذارد.
برای ساز زدنش استادی نداشته؛ صدای ساز را شنیده و ابزارش را در دست دیگران دیده و به آن علاقه‌مند شده و شروع به ساز زدن کرده؛ به گفته خودش ساز زدن را از خدا یاد گرفته و لطف خدا بوده است.
پدر عثمان مخالفت جدی با ساز زدن او داشته و به همسرش گفته که این پسر غربتی است و او را به خانه راه ندهد؛ اما در روزی که صدای موسیقی عثمان که در وصف پیامبر اسلام(ص) آواز می‌خوانده را می‌شنود، نظرش تغییر می‌کند. عثمان با بغض و دلتنگی برای پدرش گفت: در یکی از روزها در حال ساز زدن بودم که ناگهان پدرم درب اتاق را باز کرد، ناگهان از جا پریدم، آن زمان بچه‌ها از پدرهایشان حساب بیشتری می‌بردند و مثل الان نبود. پدرم وقتی ترسِ من را دید گفت نترس نترس من اطلاع نداشتم که تو چنین پسری هستی که درباره پیغمبر آواز می‌خوانی، هر چه تا الان خرج کرده‌ای حلالت و از این پس هم هرچه دارم را خرج موسیقی‌ات کن. از نظر استاد محمد پرست، تمام دوتار ذکر خدا است و مدام از خدا یاد می‌شود.


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام