سرمقاله
از تفاهم تا تقابل؛ چرا مسیر دیپلماسی ایران و آمریکا دوباره به بحران رسید؟ / سعید پای بند
صفحات روزنامه
اخبار آنلاین
محمد خاتمی اظهار کرد: اکنون با صراحت میگویم با همه وجود طرفدار صلح شرافتمندانهام و بعید میدانم که اسرائیل نیز به آسانی بگذارد در منطقه ما صلح پایدار برقرار بشود، ولی هر گامی که در جهت رفع سایه شوم جنگ و جلوگیری ازخسارت و ویرانی کشور و پرهیز از آنچه زندگی تلخ مردم ما را تلختر و پررنج میکند، برداشته شود عین صواب و مصلحت برای ایران است. بخشی از سخنان محمد خاتمی در جمع مشاوران خود بدین شرح است: ایران عزیز امروز با پیکر زخم دیده از جور اغیار و نامهربانی و کمدانی یاران، نگران اما همچنان سربلند برپا ایستاده است. کشور اینک بیشتر نیازمند فکر گریز از تنگناهای سختی است که در مقاطع پیشین با حضور چشمگیر مردم در صحنه و فداکاری و کارآمدی فرزندان رزمنده نظامی و پایمردی و دلیری دیگر فرزندان شایسته در مذاکره و مدیریت بحران برای دور کردن سایه جنگ از کشور طی شده است، میدانهای دفاع و دیپلماسی و اداره کشور در شرایط سخت اقتصادی از هم جدا نیستند. اکنون باید بیش از گذشته هوشیار بود و باسنجیدگی و تدبیر و در موضع و موقع عزت و آبرومندی تهدیدها را به فرصت تبدیل کرد. تدوین تفاهم نامه ۱۴ مادهای برای رفع مخاصمه و نیل به توافق پایدار، تصویب آن در شورای عالی امنیت ملی، تأیید آن از سوی رهبری و امضای نهایی آن توسط رئیس جمهور، فرصت وآغاز راهی است که با همه دشواریها میتواند سند راه گشای یک افق جدید ملی و بین المللی برای عبور از بحران باشد. جا دارد در اینجا از تدبیر شجاعانه و فداکارانه رئیس جمهور محترم در اداره کشور با وجود کمبودهای شدید و سوق دادن جامعه به سوی آرامش و امنیت و رفع خطرات برای موجودیت ایران و حرکت به سوی آینده بهتر ملت از صمیم قلب قدردانی کنیم. واقعیتهای مشهود و گزارشها ی سیاسی و پیمایشهای معتبر علمی واجتماعی نشانگر آنند که اکثریت مردم با گرایشهای مختلف از دخالت و به خصوص تجاوز خارجی خشمگین و درعین حال نگران از آینده و خواستار رفع مخاصمات برای رهانیدن کشور از مشکلات عدیدهای هستند که از بیرون و درون، عرصه زندگی را بر آنان از لحاظ اقتصادی، معیشتی، امنیتی، روانی، اجتماعی و فرهنگی تنگ کرده است. به همین سبب، کار ارزنده دولت و مدیریت عالی نظامی-سیاسی کشوررا در حرکت به سوی توافق و مذاکره برای حل مشکلات سیاسی، به رغم بیاعتمادی به دشمنان و دشواریهای پیشبرد تفاهم مورد تایید قرار میدهند. اینک بیش و پیش از هر چیز مردم و بخصوص نظام حکمرانی باید به صلاح ایران و ملت با همه تفاوتها و تنوعهایش بیندیشند و مراقب باشند که فرصتهای ارزنده توافق از دست نرود و خدای ناخواسته به تهدید مبدل نشود، امری که با کمال تاسف بارها در گذشته شاهد موارد مشابه آن بوده ایم. باید بدانیم که اکنون مخالف فعال و مؤثر این توافق، رژیم کودککش وتروریست اسرائیل است که برای تقویت بدعهدی آمریکا و ناکام گذاشتن کشور و منطقه از رسیدن به صلح و آرامش و امنیت و توسعه مدام برنامه میریزد. حضور چشمگیر ملت در مراسم اخیر وداع با پیکر رهبر شهید و شهیدان دیگر عرصه جدیدی بود که میتوانست نشانهای از همبستگی واقتدار ایران باشد. خشم شدید دلبستگان به انقلاب و حتی بخشهائی ازجامعه که ایران عزیز را سربلند میخواهند، از شهادت رهبر فقید کشور و نیروهای فداکار نظامی و امنیتی و سیاسی و انبوهی از شهروندان بیپناه و کودکان مظلوم مشهود بود اما در طرف مقابل نیز تهدیدها و تلاشهای رئیس جمهور آمریکا که در تحقق ادعاهای واهی خود ناکام مانده و از سوی رقیبان و همچنین افکار عمومی آمریکا و جهان مورد انتقاد و تحت فشار شدید قرار گرفته است، برجسته شد، حال این پیامدها اگر با تدبیر و واقع بینی مدیریت نشود و محوریت توافق و تعهدات آن در این میان مخدوش گردد، میتواند خود به چالشی جدید بر سر راه آرامش بعد از طوفان و استقرار امنیت نه تنها در ایران که در منطقه تبدیل شود. جای تأمل و تأسف است که در میانه چنین وضعیت پیچیده و شکنندهای که باز اسرائیل میاندار شده به تحریک آمریکا پرداخته است، گرایشها و نیروها و رسانههای افراطی و خطرآفرین در داخل نیز با آن همسو شده و به تخفیف مذاکره، توافق و نهادها و مسئولان مبادرت کرده اند. من به حکم انصاف و اخلاق وخرد، طرفداران جنگ و انتقام و تلاشگران سیاسی و رسانهای را برای ناکام گذاشتن توافق و ایجاد دوگانگی در حکمرانی و قطبی کردن جامعه، همدل با اسرائیل نمیدانم، ولی میگویم اگر چه بسیاری ازآانان نیت خوب دارند، اما در عمل همان راهی را میروند و همان حرفی را میگویند که اسرائیل میرود و میگوید.