سرمقاله
تحول گفتمان ترامپ درباره جنگ ایران؛ از «پیروزی قاطع» تا «شکیبایی راهبردی» / آریا یونسی
صفحات روزنامه
اخبار آنلاین
چند بار قرار است برای یک ساختمان مراسم برگزار شود؟ به گزارش خبرآنلاین؛ فدراسیون فوتبال بار دیگر با برگزاری مراسم مربوط به احداث ساختمان جدید، تلاش کرد تصویری از توسعه و آیندهنگری ارائه دهد؛ مراسمی که این بار با امضای قرارداد ساخت همراه بود و از آن به عنوان آغاز فصل تازهای برای فدراسیون یاد شد. اما پرسش اصلی اینجاست؛ چند بار قرار است برای یک ساختمان مراسم برگزار شود؟ در سالهای گذشته بارها از کلنگزنی، آغاز پروژه و ساخت ساختمان جدید فدراسیون سخن گفته شد، اما در عمل هیچ خروجی ملموسی دیده نشد. پروژهای که هر چند وقت یکبار از بایگانی خارج میشود تا دوباره با یک مراسم، چند عکس یادگاری و چند وعده تازه، به تیتر رسانهها تبدیل شود. زمانبندی این مراسم نیز جای تأمل دارد. در شرایطی که افکار عمومی فوتبال ایران همچنان منتظر پاسخ مدیران فدراسیون درباره عملکرد ضعیف تیم ملی، انتقادات گسترده از کادر فنی، نبود برنامه روشن برای آینده فوتبال و بسیاری از مشکلات مدیریتی است، اولویت مدیران برگزاری مراسمی تشریفاتی برای پروژهای است که سالهاست از مرحله وعده فراتر نرفته. اصل ساخت ساختمان جدید، اقدامی ضروری و قابل دفاع است؛ اما آنچه محل انتقاد است، تبدیل شدن این پروژه به ابزاری تبلیغاتی است. فوتبال ایران امروز بیش از هر چیز به پاسخگویی، شفافیت و اصلاح مدیریت نیاز دارد، نه تکرار مراسمهایی که سابقه آنها نشان داده الزاماً به اجرای پروژه ختم نمیشود. مدیران فدراسیون اگر به دنبال جلب اعتماد جامعه فوتبال هستند، بهتر است به جای تکرار کلنگزنیها و آیینهای نمادین، زمان مشخصی برای آغاز و پایان پروژه، منابع مالی، روند پیشرفت کار و گزارشهای دورهای ارائه کنند. اعتماد با روبان بریدن و عکس یادگاری ساخته نمیشود؛ با عمل، شفافیت و پاسخگویی به دست میآید. این نخستین بار نیست که مدیران فدراسیون از ساخت ساختمان جدید سخن میگویند. پروژه ساختمان جدید فدراسیون فوتبال نخستین بار حدود 7 سال پیش با حضور مقامات ارشد فوتبال جهان و آسیا کلنگزنی شد. آن زمان وعده داده شد که ساختمان مدرن فدراسیون در مدت مشخصی به بهرهبرداری خواهد رسید، اما با گذشت سالها نه تنها ساختمان ساخته نشد، بلکه پروژه بارها از مرحله کلنگزنی، رونمایی از ماکت و حالا امضای قرارداد عبور کرده، بدون آنکه نتیجهای روی زمین دیده شود. سؤال اصلی اینجاست که چرا پروژهای که سالها پیش آغاز شده بود، امروز دوباره نیازمند برگزاری مراسم رسمی و تبلیغاتی است؟ اگر موانعی مانند مشکلات فنی، اداری یا مالی وجود داشته، چرا طی این سالها شفافسازی نشده و چرا هیچکس مسئول این تأخیر طولانی معرفی نشده؟ زمانبندی این مراسم نیز جای تأمل دارد. فدراسیون فوتبال در شرایطی تمام توان رسانهای خود را صرف برگزاری مراسمی تشریفاتی برای یک پروژه تکراری کرده که فوتبال ایران با مسائل مهمتری دستوپنجه نرم میکند. عملکرد نهچندان امیدوارکننده تیم ملی در جام جهانی، انتقادهای گسترده به کیفیت فنی، ابهام در برنامههای آینده به ویژه جام ملتها و مطالبه افکار عمومی برای پاسخگویی، موضوعاتی هستند که انتظار میرفت در اولویت مدیران فدراسیون قرار بگیرند. تا زمانی که مشکلات فنی و مدیریتی فوتبال ایران روی زمین مانده و نتایج تیم ملی با انتقادهای جدی روبهرو است، هر مراسم تازه برای پروژهای که سالهاست وعده آن داده میشود، بیش از آنکه نشانه پیشرفت باشد، یادآور تکرار وعدههایی است که هنوز به سرانجام نرسیدهاند.