سرمقاله
صفحات روزنامه
اخبار آنلاین
بازار جهانی نفت در هفتههای اخیر شاهد تحرکات جدیدی از سوی بزرگترین واردکننده نفت جهان بوده است. چین که در ماههای ابتدایی بحران نفت ناشی از جنگ آمریکا علیه ایران، با کاهش چشمگیر واردات و برداشت از ذخایر استراتژیک خود، توانسته بود اقتصادش را سرپا نگه دارد، اکنون مسیر متفاوتی را در پیش گرفته است. افزایش دوباره واردات نفت چین به ۸.۴۱ میلیون بشکه در روز و همچنین پر شدن مجدد مخازن ذخیرهسازی این کشور در ماه جولای، نشانههایی است که تحلیلگران را به این نتیجه رسانده که پکن به بستهبودن طولانیمدت تنگه هرمز پی برده و خود را برای این سناریو آماده میکند. به گزارش فارس به نقل از شبکه الجزیره، چین در سه ماهه دوم سال جاری و در اوج اختلالات ناشی از جنگ، واردات خود را از ۱۱ میلیون و ۶۰۰ هزار بشکه در روز به حدود ۸ میلیون و ۱۰۰ هزار بشکه کاهش داد؛ رقمی که نشاندهنده افت ۴۸.۱۹ درصدی در بازه فوریه تا ژوئن بود. این کشور اما از پیش برای مواجهه با چنین شرایطی آماده شده بود و به همین دلیل توانست بدون توقف فعالیت اقتصادی، کاهش شدید واردات را مدیریت کند. نخستین اقدامی که پکن در آن مقطع به کار گرفت، کاهش ظرفیت پالایشگاهها بود. چین به جای آنکه برای تأمین هر بشکه نفت از دست رفته تلاش کند، فعالیت ۴۹ پالایشگاه دولتی خود را تا ماه مه به حدود ۷۱ درصد رساند که پایینترین سطح از زمان همهگیری کرونا محسوب میشود. همچنین پردازش نفت خام در نیمه اول سال ۲۰۲۶ نسبت به مدت مشابه، ۵ درصد کاهش یافت. این تصمیم هرچند به معنای کاهش تولید فرآوردههای نفتی بود، اما از افزایش فشار هزینههای وارداتی بر اقتصاد چین جلوگیری کرد. چین اما سالها پیش از شروع جنگ، خود را برای چنین روزهایی آماده کرده بود. هماکنون ۴۴ میلیون خودروی برقی در جادههای این کشور تردد دارند، در حالی که این تعداد در سال ۲۰۲۵ معادل ۱۳ میلیون دستگاه بود. به گفته آژانس بینالمللی انرژی، این ناوگان روزانه حدود یک میلیون بشکه در مصرف نفت صرفهجویی ایجاد میکند. الگوی سفر داخلی نیز تغییر کرد؛ تقاضا برای سفرهای ریلی که با برق تولیدی از زغال سنگ و انرژیهای تجدیدپذیر کار میکنند، افزایش یافت و در مقابل، پروازهای داخلی در ماههای مه و ژوئن به ترتیب ۸ و ۷ درصد افت کردند. زغال سنگ نیز بخشی از برنامه آمادگی چین بوده است. پکن پیش از جنگ، صنایع تبدیل زغال سنگ به سوخت و مواد شیمیایی را گسترش داده بود و در سال ۲۰۲۴، این صنایع معادل ۳۰۰ میلیون بشکه نفت خام تولید کردند که معادل یک ماه واردات نفتی این کشور است. مهمترین ابزار پکن اما ذخایر عظیم نفتی بود که در دوران وفور انباشته کرده بود. چین در سال ۲۰۲۵ به طور میانگین روزانه ۱.۱ میلیون بشکه به ذخایر خود افزود و مجموع ذخایر را تا پایان سال به ۱.۴ میلیارد بشکه و در آغاز سال جاری به نزدیک ۱.۵ میلیارد بشکه رساند. زمانی که واردات کاهش یافت، پکن از ماه مه ۲۰۲۶ حدود ۷۱ میلیون بشکه از این مخازن خارج کرد که شامل ۵۶ میلیون بشکه از ذخایر تجاری و ۱۵ میلیون بشکه از ذخایر پالایشگاهها بود، در حالی که بخش اعظم ذخیره راهبردی همچنان دستنخورده باقی ماند. تحلیلگران پایگاه داده مارهلم نیز با بررسی رفتار چین به این نتیجه رسیدهاند که تنگه هرمز هرگز بهزودی بازگشایی نخواهد شد. افزایش واردات و پر شدن مجدد مخازن چین، عملاً تأییدی بر این پیشبینی است.