توسعه در وهله ی اول و در واقع از یك منظر در دل تفاوت زاویه ی نگاه ها، رویكرد ها و ریل گزاری ها می گذرد. دست بر قضا دلیل وابستگی بالای توسعه به عامل انسانی را نیز می توان ناشی از اثرگزاری تغییر رویكردها و نگرش ها به واسطه و با عاملیت انسان دانست. جوامع در حال توسعه از یك منظر برتری و غنیمت بادآورده ای را برای نیل به توسعه در چنگ دارند و آن اینكه در صورت انتخاب مسیر درست و عبرت گیری از تجارب تاریخی،هزینه ی آزمون خطاها و تجربه های شكست خورده ی بشری كه حین توسعه ی كشورهای توسعه یافته حاصل شده است را نپردازند. بر كسی پوشید نیست كه امنیت غذایی ركن ركین توسعه و از آن مهمتر استقلال یك كشور است. آن هم كشوری همچون ایران عزیز كه در كوران حوادث مختلف در گیر و گذار است، از دیگر سو كه ایران پذیرفته به پای پاسداری از استقلال خود استوار و راسخ طی طریقِ حكمرانی كند. امنیت غذایی علاوه بر ایران یك چالش جهانی است چرا كه افزونش جمعیت جهانی و در كنار آن كاهش سطوح تولید غذا از قِبَلِ این فزونی جمعیت، دغدغه ای بزرگ برای سیاست گزاران و حكمرانان عصر حاضر ایجاد كرده است. بنابراین و بر اساس گفته های فوق در كشور در حال توسعه ای همچون ایران آن هم برای یك بخش بسیار حیاتی همچون امنیت غذایی، پیروزی در گرو رصد دقیق فرصت ها، منابع و در نهایت بهره برداری صحیح از این منابع برای توسعه ی پایدار كشور و نهایتا حفظ استقلال و عزت ملی حركت داشته باشد. استان كهگیلویه و بویراحمد با اقلیم چهار فصل، دارابودن ١١ درصد آبهای جاری، قرار گرفتن در بین ٥ استان بزرگ كشور( با فاصله ی زمانی كم)خاستگاه و رویشگاه دامنه ی گسترده ای از گیاهان دارویی( ارزش افزوده بسیار بالا)، قرار گیری بین ٥ استان بزرگ كشور( اصفهان،فارس، خوزستان، بوشهر،یزد) و موقعیت ژئوپولوتیكی ویژه كه جنوب كشور به مركز و غرب به شرق را متصل می كند به نظر در نگاه بخش سیاست گزاران بخش كشاورزی كشور تا كنون كم دیده و بلكه نادیده گرفته شده است. امتیازهای بكر و بی نظیر گفته شده در بالا آنقدر پر رنگ و اثرگذارند كه تا كنون نباید در نگاه سیاست گزاران بخش كشاورزی به ویژه در موقعیت خطیر كنونی كشور-البته با در نظر داشتن اهمیت امنیت غذایی در حكمرانی ایران- چنین كم رمق و ناتوان دیده می شد. این نكته رااز یاد نبریم كه پتانسیل های گفته شده ی استان كهگیلویه و بویراحمد در بخش كشاورزی در صورت توجه و سرمایه گزاری كاملا منطبق بر مبانی توسعه ی پایدار است.به عنوان مثال سرمایه گزاری در بخش گیاهان دارویی استان یا استفاده ی بهینه از ظرفیت آب های جاری امكان افزایش تولید محصولات غذایی تا سقف ٣ میلیون تن را داراست( ظرفیت تولید كنونی ١تا١/١ میلیون تن در كنارقریب به ٥٠٠ هزارتن ظرفیت صنایع تبدیلی استان). رتبه ی سوم تولید ماهیان سرد آبی كشور تریط استان كهگیلویه و بویراحمد در كنار نداشتن حتی یك واحد صنایع تبدیلی در زمینه كنسروسازی یا بسته بندی ماهی، عدم تكمیل زنجیره ارزش افزوده و در نهایت عقیم ماندن توسعه ی اقتصادی ظرفیت های بخش كشاورزی استان خود نشانه ی پر واضحی از مثنوی های بخش كشاورزی استان است. در گیاهان دارویی با در نظر گرفتن استعدادهای خدادادی استان در این بخش و با توجه به نیاز روز افزون جهان به مواد موثره ی موجود در گیاهان دارویی حكایت بسیار غم انگیزتر است چرا كه هنوز ظرفیت كشت، تولید و توسعه گیاهان دارویی اندر یك خم كوچه مانده و تولید فعلی استان شاید در حد و اندازه ی دهم و صدم مانده باشد تا چه رسد به صنایع تبدیلی گیاهان دارویی و تكمیل زنجیره ارزش این بخش. از طرفی موقعیت ویژه ی ژئوپولوتیكی استان امكان تبدیل این استان به هاب تولید و ذخیره ی غذا برای استان های بزرگ همجوار را داراست. سخن به گزاف نرانده ایم اگر كهگیلویه و بویراحمد، استعدادها وظرفیت های مغفول مانده بخش كشاورزی این استان را ایران در مقیاس كوچك بدانیم با همان ثروت های بی نظیر خدادادی. باشد كه این نوشته به دست سرمایه گزاران ایران دوستی برسد كه هنوز ظرفیت های مغفول مانده و دیده نشده ی ایران عزیز را ببینند، بشناسند و دست به كار شوند… *رییس سازمان جهاد كشاورزی استان كهگیلویه و بویراحمد*