۱۰هزار سال پیش ایرانیان خاک را کیمیا کردند. آنچه امروز در بسیاری از بافت‌های تاریخی منحصربه‌فرد ایران می‌بینیم نتیجه این کیمیاگری است. حالا پس از سالیان دراز، در این روزهای پر فراز و نشیب به کوشش رسول وطن‌دوست از پیشکسوتان حفاظت و مرمت آثار تاریخی و با همت پریسا عبدالهی مجموعه مقالاتی درباره خاک، خشت و معماری خاکی ایران در جلد سوم مجموعه کتاب‌های «درباره‌ی مرمت» به چاپ رسید. به گزارش ایسنا، این کتاب مجموعه مقالات کارشناسان و پژوهشگران عرصه مرمت و معماری است درباره «خاک، خشت، معماری خاکی» ایران. استفاده از مصالح خشتی در ایران بیش از ۱۰ هزار سال قدمت دارد و استفاده از آن به دلیل بومی بودن، اقتصادی‌ بودن و تناسب با زیست‌بوم ایران است. معماری گلی، یا به تعبیری دیگر، خشتی یا خاکی، یکی از کهن‌ترین و پایدارترین شیوه‌های ساختمانی در ایران است. این معماری یکی از برجسته‌ترین نمودهای پیوند انسان با طبیعت است؛ معماری‌ای که با ساده‌ترین عناصر موجود در محیط‌ـ خاک، آب، کاه و نورخورشیدـ پدید آمده و طی هزاران سال در بسیاری از مناطق جهان، به‌ویژه در سرزمین‌های خشک و نیمه خشک، به حیات خود ادامه داده است. ایران، که به معنایی کهن‌ترین سرزمین جهان بوده و به بیان دیگر به قدمت تاریخ است. سرچشمه بروز بسیاری از فنون و هنرها بوده و در این بابت هم سرآمد است. این کتاب نه تنها پاسداشت این پدیده معماری کم‌نظیر در دنیاست، بلکه از منظرهای تاریخی، طبیعی، هنری، فلسفی و بررسی نمونه‌های برجسته در سراسر این سرزمین به آن پرداخته است. کتاب درباره مرمت جلد ۳، در قطع وزیری، جلد شومیز، ۶۵۲ صفحه از سوی انتشارات دادکین منتشر شده است.