یک روزنامه آمریکا همگام با بسیاری از رسانه‌های این کشور در انتقاد از سیاست‌های کاخ سفید و ورود به جنگ «غیر ضروری» با ایران، تهدیدهای رئیس جمهوری آمریکا برای «بمباران دوباره ایران پس از انتخابات میان‌دوره‌ای» را «بسیار احمقانه» توصیف و به کنگره منتخب در انتخابات پیش رو توصیه کرد تا برای جلوگیری از واردشدن خسارت بیشتر نظامی و اقتصادی به آمریکا، دونالد ترامپ را مهار کند. روزنامه فیلادلفیا اینکوایرردر این گزارش می‌نویسد: دونالد ترامپ در نطق خود پس از پیروزی در انتخابات ریاست‌ جمهوری ۲۰۲۴، ادعایی را مطرح کرد که به نظر نمی‌رسد کسی آن را فراموش کرده باشد؛ او مدعی شد که «جنگی را آغاز نخواهم کرد؛ جنگ‌ها را متوقف خواهم کرد» و پیش از آن نیز بارها نیز «جنگ‌های بی‌پایانی» که رؤسای‌ جمهور پیشین آمریکا به راه انداخته بودند را محکوم کرده بود. با این تفاصیل، بزرگ‌ترین طنز انتخابات میان‌دوره‌ای سال ۲۰۲۶ این است که پیامدهای جنگ ترامپ با ایران، چشم‌انداز انتخاباتی جمهوری‌خواهان را زیر ضربات «چکش» قرار داده؛ جنگی که هشت ماه است که ادامه دارد و هیچ نشانه‌ای از پایان آن در افق دید نیست. به گزارش ایرنا، با این حال، ماجرای واقعی این جنگ برخاسته از روی کژفهمی، بسیار فراتر از خسارت‌های اقتصادی آن به بازارهای انرژی جهان و هزینه‌ زندگی آمریکایی‌هاست. جنگی که ترامپ به خواست خود به راه انداخته، درست مشابه لحظه‌ای در داستان «جادوگر شهر اُز» که پرده میفتد و حقیقت نمایان می‌شود، واقعیتی را آشکار کرده است؛ «رئیس‌ جمهوری که هیچ تصور و سرنخی ندارد که چگونه می‌توان از طریق قدرت، صلح برقرار کرد.» جنگ علیه ایران با تصمیمی شتاب‌زده آغاز شد، بدون آنکه پیامدهای راهبردی آن به‌درستی سنجیده شده باشد و بر این فرض نادرست استوار بود که جنگ به‌سرعت پایان خواهد یافت. و همچنین، رئیس‌ جمهور هیچ «پلن بی/ نقشه جایگزین» منسجمی برای رهانیدن خود از خرابکاری خودساخته‌اش، ندارد. پیش از آنکه رای‌دهندگان آمریکایی پای صندوق‌ها بروند، باید به‌دقت به پیامدهایی نگاه کنند که ترامپ تاکنون در خاورمیانه به بار آورده است. اگر کنگره جدید نتواند افسار او را به دست بگیرد، به نظر می‌رسد که ترامپ آماده است تا بار دیگر به ایران حمله کند؛ حمله‌ای که تنها و تنها بر مشکلات نظامی و اقتصادی آمریکا خواهد افزود. ترامپ با کوچک‌پنداری و تحقیر تخصص و نظر کارشناسان نظامی، در اوایل سال جاری به‌سرعت تصمیم گرفت با ایران وارد جنگ شود؛ تصمیمی که پس از به اصطلاح اطمینان‌بخشی بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر (رژیم) اسرائیل گرفته شد. نتانیاهو به ترامپ اطمینان داده بود که می‌توان حکومت ایران را به‌سرعت تغییر داد و دست‌نشانده‌ای همسو با خواسته‌های آمریکا را بر سر کار آورد(!) پیش‌زمینه این ماجرا که در این گزارش، پرداختن به جزئیات آن مقدور نیست، به‌اندازه‌ای سرشار از دیوانگی و (حماقت) است که هر کسی با ذره‌ای شناخت از ایران، می‌توانست دریابد که این طرح از همان ابتدا غیرممکن و محکوم به شکست است. البته ترامپ به زیرکی خودش زیاد تکیه می‌کند! حمله غافلگیرکننده ماه فوریه در حالی انجام شد که مذاکرات ایران و آمریکا همچنان در جریان بود و عمان به عنوان میانجی مذاکرات، باور داشت که گفت‌وگوها پیشرفت قابل‌توجهی داشته‌اند. نکته آزاردهنده و کلافه‌کننده این است که ترامپ برای آنکه بدون گرفتار کردن آمریکا در یک جنگ بی‌پایان دیگر، برنامه هسته‌ای ایران را (به ادعای واشنگتن) مهار کند، ابزارهای لازم را در اختیار داشت. اما وسوسه ترامپ برای کسب پیروزی آسان باعث می‌شود که گزینه نظامی را ترجیح دهد. توهم او درباره زیرکی خودش، ارتش و اقتصاد آمریکا را در معرض خطر قرار داده است. به نوشته نگارنده، «دو مورد از هشت به اصطلاح جنگی که او در فهرست خود آورده، اساسا جنگ نبوده‌اند؛ پنج مورد، از جمله جنگ غزه، به بن‌بست رسیده‌اند و نقش ترامپ در مورد هشتم، یعنی آتش‌بس مرزی بین هند و پاکستان، نیز دولت هند آن را به چالش کشیده و همچنان محل مناقشه است.»