سرمقاله
صفحات روزنامه
اخبار آنلاین
کوزو تاشیما، رئیس افتخاری فدراسیون فوتبال ژاپن امیدوار است در انتخابات ریاست فیفا موفق شود و اینفانتینو را مغلوب کند. به گزارش ایرنا و به نقل از گاردین، کمتر کسی تلاش ژاپن برای میزبانی جام جهانی ۲۰۲۲ را به یاد دارد؛ رقابتی که در آن، این کشور در نهایت تنها موفق به کسب ۲ رأی از مجموع ۲۲ رأی نهایی شد. «کوزو تاشیما» در آن زمان نیز حضور داشت و اکنون، این رئیس افتخاری فدراسیون فوتبال ژاپن، به تنهایی پا به میدان گذاشته است؛ به این امید که بتواند جیانی اینفانتینو را از مسند قدرت کنار بزند. تاشیما ۶۸ ساله، چهرهای است که شاید کمتر کسی انتظار داشته باشد به عنوان یک شورشی یا رقیب در برابر اینفانتینو قد علم کند. با این حال، او چهرهای شناختهشده و مورد احترام در عرصه سیاستگذاری فوتبال آسیا و جهان به شمار میرود و آماده است تا ریاست فیفا را از کانون جنجالها و هیاهوی رسانهای خارج کرده و به دورانی آرامتر هدایت کند. در سال ۲۰۱۰، در جریان تلاش ناموفق فدراسیون فوتبال ژاپن (JFA) برای میزبانی جام جهانی، تاشیما خود را فردی خوشبرخورد در کارزارهای انتخاباتی نشان داد. او با کارآمدیاش توجهها را به خود جلب کرد و به گفته یکی از مقامات یک فدراسیون اروپایی، توانایی نادری از خود نشان داد که در میان رهبران فوتبال کمتر دیده میشود: اینکه بیشتر از آنکه حرف بزند، شنونده است. شاید او در بیان شوخیهای حاضرجوابانه مهارت نداشته باشد، یا به اندازه اینفانتینو و سلف او، سپ بلاتر، از جذابیت و کاریزما برخوردار نباشد؛ اما همین ویژگیها میتواند به نفع او تمام شود. از زمان ورود به شورای فیفا در سال ۲۰۱۵، نام تاشیما بهندرت در تیتر اخبار بینالمللی قرار گرفته است؛ او امیدوار است که همین موضوع، تفاوتساز باشد. تاشیما قصد دارد پیش از انتخابات ماه مارس، بر اصول و ارزشها تأکید بورزد. او در تاریخ ۵ نوامبر، هنگام اعلام نامزدی خود برای ریاست فیفا گفت: «مسئله برد و باخت نیست، بلکه انتقال این پیام به جهان است که فوتبال ژاپن رویکردی صادقانه، سالم و درستکارانه را در خود نهادینه کرده است. آنچه فیفا اکنون به آن نیاز دارد، همین ارزشهایی است که ما از آنها پاسداری کردهایم. من تصمیم گرفتم نامزد شوم تا این پیام را به گوش جهانیان برسانم.» تاشیما در سال ۲۰۰۲ مدیر فنی فدراسیون فوتبال ژاپن شد و همزمان با تبدیل شدن ژاپن به قدرت اول فوتبال آسیا، به مقام ریاست این فدراسیون رسید. با این حال، در خارج از زمین مسابقه، کانون قدرت به سمت غرب — یعنی ریاض، دوحه و منامه — تغییر مکان داده است. از دیدگاه ژاپن، نگرانیهایی در مورد نزدیکی بیشازحد کنفدراسیون فوتبال آسیا به عربستان سعودی و قطر وجود دارد. در مورد فیفا، اوضاع حتی بدتر است. مقامات فدراسیون فوتبال ژاپن از نزدیکی اینفانتینو به دونالد ترامپ ناخشنود بودند. با توجه به اینکه ایالات متحده برای بیش از ۸ دهه شریکی حیاتی برای ژاپن — هم در حوزه امنیت و هم به عنوان بازاری برای صادرات — بوده است، اقدامات ترامپ در زمینه تعرفههای تجاری و همچنین تلاش او برای نزدیک شدن به چین و کره شمالی، با واکنش بسیار منفی در توکیو مواجه شد؛ بهویژه آنکه محبوبیت ترامپ نیز در ماه مه به زیر ۳۰ درصد رسیده بود. وقایع تابستان، بهویژه ماجرای «فولارین بالوگون» در جریان جام جهانی و سپس افشای طرح اینفانتینو برای فروش حقوق تجاری این تورنمنت به سرمایهگذاران خصوصی، حکم تیر خلاص را داشت. با این حال، در ماه اکتبر، «سونیاسو میاموتو» — رئیس فدراسیون فوتبال ژاپن (JFA) و مدافع پیشین که در سال ۲۰۲۴ جانشین «تاشیما» شده بود — همسو با رهبری کنفدراسیون فوتبال آسیا (AFC)، از اینفانتینو حمایت کرد. این تصمیم میاموتو منجر به استعفای «تاکشی اوکادا»، نایبرئیس فدراسیون فوتبال ژاپن شد. اوکادا، مدافع سابق تیم ملی ژاپن و سرمربی پیشین این تیم، گفت: «من همواره بر این باور بودهام که ورزش باید امری والا باشد و همواره برای ارزش اجتماعی آن احترام قائل بودهام. با این حال، اقدامات اخیر پیرامون جام جهانی، فیفا شکاف عمیقی میان باورهای من و تصمیمات اتخاذ شده ایجاد کرد. بهعنوان یک چهره ورزشی، نمیتوانستم این رویه را بپذیرم و همین امر مرا به اتخاذ این تصمیم واداشت.» اوکادا در جام جهانی ۲۰۱۰ آفریقای جنوبی هدایت ژاپن را بر عهده داشت؛ هرچند پیش از آن، به دلیل نتایج ضعیف در دوران آمادهسازی، با فشار هواداران و رسانهها برای برکناریاش مواجه شده بود. حمایت تاشیما — که در آن زمان رئیس فدراسیون فوتبال ژاپن بود — نقشی کلیدی در حفظ جایگاه اوکادا داشت؛ وفاداریای که با صعود «ساموراییهای آبی» به مرحله حذفی در خاک کشوری دیگر (برای نخستین بار در تاریخ) پاداش داده شد. اکنون نوبت اوکادا بود که از تاشیما حمایت کند؛ اقدامی که همزمان با اعلام نامزدی تاشیما برای ریاست فیفا — که برای بسیاری در آسیا غافلگیرکننده بود — صورت گرفت. انتظار میرود که نامزد مورد نظر یوفا (اتحادیه فوتبال اروپا) بهزودی معرفی شود؛ اما اگر نهاد حاکم بر فوتبال اروپا کسی را معرفی نکند، تاشیما به رقیب اصلی اینفانتینو تبدیل خواهد شد و در این جایگاه، از «رامون وگا»، مدافع پیشین تاتنهام که او نیز نامزدی خود را اعلام کرده، پیشی خواهد گرفت. تاشیما بهطور خودکار از حمایت برخی اعضای اروپا و منطقه کونکاکاف (آمریکای شمالی، مرکزی و کارائیب) برخوردار خواهد شد، اما ممکن است فاقد ارتباطات بینالمللی لازم برای کسب آرای کافی از سایر نقاط جهان باشد. تاشیما که در اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰، ۷ بار پیراهن تیم ملی ژاپن را بر تن کرد، شاید نتواند تمام آسیا را با خود همراه کند؛ اما از سوی کشورهای شرق و جنوبشرقی آسیا - مناطقی که فدراسیون فوتبال ژاپن (JFA) طی سالها تلاش زیادی برای برقراری رابطه با فدراسیونهای ملی آنها، از جمله سنگاپور و تایلند، انجام داده است - از او حمایت خواهد شد. تاشیما شانس پیروزی خود را بین ۲۰ تا ۳۰ درصد ارزیابی میکند، اما همانطور که خودش گفته، مسئله اصلی پیروزی نیست، بلکه ایستادگی پای آن چیزی است که درست است. اگر تاشیما پیروز شود، فیفا رئیس جدیدی خواهد داشت که ترجیح میدهد در پشت پرده اجماعسازی کند و تا حد امکان از جنجالهای رسانهای دوری گزیند. همچنین، خبری از نزدیکی بیش از حد به رهبران سیاسی جهان نخواهد بود؛ یا دستکم، این ارتباط تنها در حد ضرورتهای اجتنابناپذیر باقی خواهد ماند. شاید هواداران فوتبال از حضور فردی آرامتر، کمحاشیهتر و کمتر در معرض دید در رأس نهاد حاکم بر فوتبال جهان استقبال کنند. کوزو تاشیما میتواند همان فرد باشد.