کد خبر: 56302 | صفحه ۹ | بازار و سرمایه | تاریخ: 09 آذر 1404
سرمایهگذاری در نوآوری و استارتاپها
در این مصاحبه، دکتر حسنعلی معینی استاد مدیریت و کارآفرینی، ابتدا به اهمیت راهبردی سرمایهگذاری در نوآوری و استارتاپها اشاره میکند و توضیح میدهد که سرمایهگذاری خطرپذیر دیگر یک فعالیت حاشیهای نیست، بلکه به یکی از ستونهای اصلی رشد اقتصادی، خلق اشتغال دانشبنیان و تقویت مزیت رقابتی کشورها تبدیل شده است. او تأکید میکند که در اقتصاد امروز، نوآوری فناورانه نهتنها موتور رشد بنگاهها، بلکه ابزاری برای تابآوری در برابر شوکهای بیرونی و تغییرات سریع بازار بهشمار میرود.
در بخش دوم گفتوگو، استاد معینی به روندهای جدید سرمایهگذاری بر استارتاپها میپردازد و توضیح میدهد که پس از دورهای از فراوانی نقدینگی و ارزشگذاریهای بیش از حد، اکنون تمرکز سرمایهگذاران بر پایداری مدل کسبوکار، جریانهای درآمدی تکرارشونده و مسیر سودآوری روشن قرار گرفته است. به گفته او، سرمایهگذاران جسورانه بیش از گذشته به شاخصهایی مانند واحد اقتصادی (Unit Economics)، نرخ سوخت نقدی (Burn Rate) و نسبت رشد به سودآوری توجه میکنند و رویکرد «رشد به هر قیمت» جای خود را به «رشد هوشمند و کنترلشده» داده است.
در ادامه، او به نقش فناوریهای نوظهور در جهتدهی سرمایهها اشاره میکند و میگوید استارتاپهای فعال در حوزه هوش مصنوعی، تحلیل داده، فینتک، بلاکچین، اینترنت اشیا، سلامت دیجیتال و فناوریهای سبز در مرکز توجه صندوقهای جسورانه و سرمایهگذاران شرکتی قرار گرفتهاند. دکتر معینی معتقد است استارتاپهایی که بتوانند مسئلهای واقعی را با استفاده از فناوریهای پیشرفته و در عین حال با مدل درآمدی شفاف و مقیاسپذیر حل کنند، در جذب سرمایه اولویت خواهند داشت. او اضافه میکند که معیارهای جدیدی مانند تأثیرات زیستمحیطی، اجتماعی و حاکمیتی (ESG) نیز به تدریج در تصمیمهای سرمایهگذاری وارد شدهاند.
در بخش چهارم مصاحبه، آقای دکتر به تغییر ساختار بازیگران اکوسیستم نوآوری میپردازد و توضیح میدهد که علاوه بر صندوقهای سرمایهگذاری جسورانه سنتی، امروزه سرمایهگذاران شرکتی (Corporate Venture Capital)، شتابدهندهها، پلتفرمهای تأمین مالی جمعی، صندوقهای پژوهش و فناوری و حتی خانوادههای ثروتمند (Family Offices) نقش فعالی در تأمین مالی استارتاپها بر عهده گرفتهاند. او میگوید این تنوع بازیگران باعث شده است که استارتاپها بتوانند با سطوح مختلف ریسکپذیری و در مراحل متفاوت بلوغ، منابع مالی متناسبتری پیدا کنند و در عین حال، از شبکه ارتباطی، دانش بازار و زیرساختهای شرکای بزرگتر نیز بهرهمند شوند.
در پایان، دکتر معینی به چشمانداز آینده سرمایهگذاری در نوآوری و استارتاپها اشاره کرده و تأکید میکند که در دهه پیشرو، استارتاپهایی موفقتر خواهند بود که از ابتدا نگاه بینالمللی، زیرساخت فناورانه مقیاسپذیر و حاکمیت شرکتی شفاف داشته باشند. او توصیه میکند کارآفرینان، از همان مراحل آغازین، برنامهریزی برای جذب سرمایه هوشمند (Smart Money) را در دستور کار قرار دهند؛ یعنی سرمایهای که علاوه بر پول، دانش، شبکه ارتباطات، دسترسی به بازار و اعتبار برند را نیز به همراه میآورد. به باور او، همترازی منافع میان بنیانگذاران، سرمایهگذاران و سایر ذینفعان، شرط اساسی شکلگیری یک اکوسیستم پایدار نوآوری است.