نماینده ویژه رئیس‌جمهور روسیه در امور افغانستان با بیان اینکه هشتمین نشست مشورتی «فرمت (قالب) مسکو» بدون صدور بیانیه نهایی به کار خود پایان داد، گفت:‌ در این نشست، نمایندگان همه کشورهای شرکت‌کننده بدون استثنا از پاکستان و افغانستان خواستند که به درگیری نظامی پایان دهند. ضمیر کابلوف دوشنبه در جمع خبرنگاران در پاسخ به این پرسش که «شرکت‌کنندگان در نشست مسکو درباره توقف مناقشه نظامی میان افغانستان و پاکستان به چه نتایجی دست یافتند؟»، افزود: «فرمت مسکو» نه برای حل مناقشات میان ما و تک‌تک اعضای این گروه آغاز شده و نه با چنین هدفی فعالیت می‌کند. وی اظهار داشت:‌ با این حال، تمامی کشورها در این نشست بدون استثنا از هر دو طرف خواستند که از اقدامات نظامی که رنج و مشقت فراوانی برای غیرنظامیان به بار می‌آورد، خودداری کنند و آمادگی خود را برای تسهیل روند دستیابی افغانستان و پاکستان به راه‌حل‌های سیاسی و دیپلماتیک ابراز کردند. نماینده ویژه رئیس‌جمهور روسیه در امور افغانستان گفت:‌ این موضوع در دیدار دوجانبه وزیران خارجه روسیه و افغانستان نیز مطرح شد و روسیه باری دیگر بر آمادگی خود برای کمک به پایان دادن به این مناقشه از هر راه ممکن – چه به صورت مستقل و چه با همکاری سایر کشورها- مشروط بر درخواست کابل و اسلام‌آباد تأکید کرد. وی اظهار داشت: «فرمت مسکو» قطعاً می‌تواند بدون صدور بیانیه مشترک هم به کار خود ادامه دهد، با این حال، صدور چنین بیانیه‌ای می‌توانست اقدامی رو به جلو باشد. کابلوف در پاسخ به پرسش دیگری نیز گفت که حجم مبادلات تجاری میان روسیه و افغانستان، دو برابر شده است که شاخصی کلیدی محسوب می‌شود و علاوه بر این آمار، طیف وسیعی از کالاهای تولید شده در روسیه در چارچوب اتحادیه اقتصادی اوراسیا به کشورهای همسایه و عضو این پیمان منتقل می‌شوند و سپس به افغانستان صادر می‌شوند. وی تصریح کرد: صرف‌نظر از تنش‌ها و اختلافات با پاکستان،‌ افغانستان با مسائل داخلی متعددی روبرو است؛ حکومت جدید افغانستان - که اخیراً پنجمین سالگرد آغاز به کار خود را پشت سر گذاشت- هنوز موفق به بازسازی اقتصاد ویران‌شده کشور نشده است. نماینده ویژه رئیس‌جمهور روسیه گفت: حکومت افغانستان با وظیفه‌ای دشوار برای خارج کردن این کشور از این وضعیت روبرو هستند؛ در این میان، یکی از عوامل تأثیرگذار، مسدود شدن ذخایر ارزی ملی آن‌ها است؛ یا به بیان ساده‌تر، اقداماتی که غرب انجام داده، شرایط را به‌شدت پیچیده کرده است. کابلوف افزود: مسأله دوم فراروی حکومت کنونی افغانستان، بازگشت پناهجویان از پاکستان و ایران است که آنها باید اسکان مجدد پیدا کنند، اما شغلی برای آن‌ها وجود ندارد؛ مجموع این عوامل طبیعتاً به رشد کُند تولید ناخالص داخلی افغانستان دامن می‌زند. وی ادامه داد: با این وجود، خودِ افغان‌ها از رشد سالانه ۱.۵ درصدی خبر داده‌اند- هرچند این رشد از یک پایه آماری پایین محاسبه شده است- واقعیتی که باید در مورد کشوری که عملاً ویران شده و در تلاش برای خروج از آن وضعیت است، مد نظر قرار گیرد؛ منظور من، وضعیتی اقتصادی است که اشغالگری غرب برای آنها به دنبال داشته است.