آرنولد شوارتزنگر سال‌ها بعد روایت کرد که برای ترغیب سیلوستر استالونه به بازی در فیلم «ایست! وگرنه مادرم شلیک می‌کند»، وانمود کرده بود به حضور در این پروژه علاقه دارد؛ استالونه که تصور می‌کرد رقیبش قصد بازی در این فیلم را دارد، برای از دست ندادن نقش به آن نزدیک شد، اما فیلم پس از اکران با استقبال ضعیفی روبه‌رو شد. به گزارش خبرآنلاین، تاریخ سینما فقط از همکاری‌های موفق و رقابت‌های حرفه‌ای روی پرده تشکیل نشده است؛ گاهی اختلاف‌ها و خصومت‌های میان ستارگان، به ماجراهایی در پشت صحنه فیلم‌ها منجر شده که خودشان به بخشی از تاریخ سینما تبدیل شده‌اند. یکی از نمونه‌های مشهور این رقابت‌ها، رابطه سیلوستر استالونه و آرنولد شوارتزنگر، دو چهره اصلی سینمای اکشن در دهه ۱۹۸۰ است. در آن دهه، استالونه و شوارتزنگر از ستارگان اصلی فیلم‌های اکشن بودند. رقابت میان آن‌ها تنها به فروش فیلم‌ها محدود نمی‌شد؛ هر دو می‌خواستند در نقش قهرمانانی قدرتمند ظاهر شوند و جایگاه خود را به‌عنوان ستاره اصلی این ژانر تثبیت کنند. استالونه بعدها گفته است که برای سال‌ها از شوارتزنگر خوشش نمی‌آمد و رابطه آن دو آمیخته به رقابت و خصومت بود. یکی از مشهورترین حکایت‌های این رقابت به فیلم «ایست! وگرنه مادرم شلیک می‌کند» مربوط می‌شود. شوارتزنگر بعدها روایت کرد که وانمود کرده بود به این فیلم علاقه‌مند است تا استالونه را به پذیرش نقش ترغیب کند. استالونه که تصور می‌کرد رقیبش قصد دارد در این پروژه بازی کند، برای از دست ندادن نقش به آن نزدیک شد؛ فیلمی که پس از اکران با استقبال ضعیفی روبه‌رو شد. این داستان، به‌دلیل وجه طنزآمیزش، به یکی از روایت‌های مشهور رقابت آن دو تبدیل شده است. با این حال، رقابت استالونه و شوارتزنگر در مجموع به تلاش هر دو برای حفظ جایگاهشان در سینمای اکشن نیز مربوط می‌شد. آن‌ها در دوره‌ای که قهرمانان عضلانی و فیلم‌های پرحادثه در گیشه محبوب بودند، به شکل‌گیری تصویر رایج ستاره اکشن دهه ۱۹۸۰ کمک کردند. با گذشت زمان، رابطه آن دو تغییر کرد و در پروژه‌هایی مانند «گوشت‌خورها» در کنار هم ظاهر شدند. خصومت قدیمی به دوستی و شوخی‌های متقابل تبدیل شد؛ پایانی متفاوت برای رقابتی که سال‌ها یکی از حاشیه‌های مشهور هالیوود بود.