EBTEKAR NEWSPAPER
دوشنبه, 27 آبان 1398   Monday 18 November 2019

سرمقاله

تصمیمات با روش شوک‏درمانی‏

محمدعلی وکیلی

آزاده غلامی-روزانه در شبکه های اجتماعی مجازی و گفتارها پیام هایی بسیاری بدست مان می رسد که محتوای شان میهن پرستی و ایران دوستی است اما نکته ی قابل توجه این است که تقریبا تمام این پیام ها با نام کوروش شروع میشود و یا با پیامی که اغلب منسوب به کوروش است خاتمه پیدا می کند. گذشته از اینکه عمدتاً اینگونه پیام ها ساخته و پرداخته اذهان جامعه است، اما گویا این سرزمین فقط متعلق به یک دوره از تاریخ کشورمان بوده ومیهن پرستان تنها در سایه ی کوروش کبیر و امپراطوری باشکوه هخامنشیان ایران را به رسمیت می شناسند و دوست دارند.ایران سرزمینی است با قدمت تاریخی چند هزار ساله که علاوه بر امپراطوری هخامنشیان، حکومت های باشکوه اشکانیان، ساسانیان، افشاریان، سلجوقیان، صفویه، زندیه و غیره را داشته است، ایران کشوری است درد کشیده از شمشیر متجاوزانی چون تیمور لنگ، چنگیز، انگلیس و رشادت مردانی چون آریوبرزن و عباس میرزا و دیگر دلیران. ایران مادری رنجور است از خیانت های پادشاهانی چون سران قاجار که فرزندانش را کشتند و خاکش را تقسیم کردند. ایران تاریخی به قدمت دو هزار سال دارد با ادیانی چون زرتشتی،مانوی، مزدکی، مسیحی پیش از اسلام، اسلامی و نه با یک پادشاه و نه با یک دوره خاص تاریخی. چرا احساس میهنی و حماسی مردمان این سرزمین تنها منحصر به یک فرد و حکومت است؟ پذیرش روزهای تلخ تاریخ و ناکامی های ادوار، نه عظمت دوره شکوه کوروش را زیر سوال می برد و نه قضاوت دنیا را نسبت به تاریخ ایران همراه با غرض می کند.شاید گاهی از مشکلات خسته شویم، دردهای جامعه و ناکامی برای درمان وَرم هایی که اغلب ریشه تاریخی دارند حوصله مان را سر ببرد. اقتصاد بیمار این سالها ما را به یادآوری دوره ای با شکوه از تاریخ ترغیب کند و یا از طریق برخورد هموطنان مان در برابر مشکلات و حوادث دردناک، عصبانی و دلگیر شویم اما اینجا با تاریخی که پادشاهی در خود دارد که عنوان سازنده ی اولین منشور حقوق بشر جهان را در کارنامه دارد و همینطور با استبداد پادشاهانی که در طی قرون فرهنگ و امنیت و خاک را با هیچ معاوضه کردند، سرزمین ما است. اینجا تنها سرزمین کوروش نیست سرزمین تمام کسانی ست که در این خاک متولد شدند برای حفظ آن جنگیدند و جان دادند. اینجا سرزمینی است که یک تاریخ دارد و نه سرزمینی که به دو بخش تقسیم میشود: ایران کوروش با عظمت و شکوه و ایران بعد از کوروش با مشکلات و رنج ها و عقب ماندگی ها؛ وطن همین ایران کنونی ست همان که دوستداران کورش بدون اینکه سعی کنند نقشی حتی اندک در بهبود وضعیت داشته باشند، سودای مهاجرت و اقامت در بی وطنی را دارند. ایران کنونی کشوری تشنه لب از بی آبی، شکننده در فشار تحریم ها، نگران از موقعیت جغرافیایی در میان گروه های تروریستی و انفجار و نامهربانی همسایگان است. کشوی که میهن پرستانش فقط با جملاتی منسوب به کوروش و داریوش شعار میهن دوستی می دهند و خود را جدای از این سرزمین می دانند و برای مشکلات کنونی اش حتی صبوری هم نمی کنند.ایران با یک تاریخ و با تمام حاکمان و مردمانش، با مشکلاتش، رنج هایش ، شکوه و قدرتش تنها موطن ما است.

ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام