سرمقاله

دولت‌ها جهان را چگونه می‌بینند؟ / پیمان مولوی

مشاهده کل سرمقاله ها

صفحات روزنامه

اخبار آنلاین

  • وزیر ارتباطات فیبرنوری و ۱۰۰۸مین سایت 5G ایرانسل را افتتاح کرد
  • راه‌اندازی 2 سامانه الکترونیک نظام سلامت توسط همراه اول
  • امکان هدیه دادن بسته‌های اینترنت همراه اول فراهم شد
  • مشاهده کل اخبار آنلاین

    کد خبر: 18634  |  صفحه ۴ | فرهنگ و هنر  |  تاریخ: 22 آبان 1402
    مسئله امروز سینما «ممیزی» و «صنف‌بازی»‌ نیست!
    سجاد نوروزی مدیر سینما «آزادی» که طی هفت نوبت میزبان برگزاری سلسله نشست‌های «بر سینمای ایران چه گذشت» بود، درباره این نشست‌ها توضیح داد: این قبیل نشست‌ها در واقع حلقه مفقوده بحث‌های تئوریک و نظری در سینمای ایران است. آنچه در طول این سال‌ها در سینمای ایران جا افتاده، نوعی عمل‌گرایی کور است. گویی همه عندالاقتضا شرایط هر روز را می‌بینند و براساس همان تحلیل می‌کنند و نسخه می‌پیچند! اگر شرایط روز تغییر کند، تحلیل‌های ما درباره شرایط سینمای ایران هم به کل دگرگون می‌شود و نسخه‌های دیگری می‌پیچیم!
    وی به ایسنا گفت:این چرخه معیوب نزدیک به سه دهه در سینمای ایران ادامه داشته است و هیچ‌گاه نتوانسته‌ایم به پرسش‌های ماهیتی و معرفت‌شناسانه درباره وضعیت سینمای ایران برسیم تا بعد بتوانیم به پاسخ‌هایی متقن برسیم و براساس همین پاسخ‌ها نقشه رشد و توسعه برای سینما طراحی کنیم. هیچ‌وقت این اتفاق رخ نداده است. هم صنوف ما اینگونه عمل کرده‌اند و هم بخش‌های دولتی و حاکمیتی.
    نوروزی با اشاره به نشست‌های «بر سینمای ایران چه گذشت» ادامه داد: خوبی این قبیل نشست‌ها این بود که در آن‌ها از یک راه طی‌شده صحبت شد. بالاخره مشخص است بعد از ۴۰ سال امروز سینمای ایران کجا ایستاده و باید بدانیم چه راهی طی شده تا به این جایگاه برسیم. چگونه می‌خواهیم در آینده به رشد و توسعه برسیم؟ مهمترین پرسشی که امروز پیش روی سینمای ایران قرار دارد، نه مسئله ممیزی است، نه مسئله صنف‌بازی است و نه مسئله اختیارات دولت در سینما؛ مسئله اصلی سینمای ایران پاسخ به این پرسش است که ما چگونه قرار است به توسعه برسیم؟
    وی افزود: اگر سینمای ایران می‌خواهد به این پرسش، پاسخ بدهد، یکی از راه‌های آن آسیب‌شناسی گذشته است. اگر برخی از دوستان پیشکسوت در سینمای ایران، همواره به نقش دولت‌ها طی این ۴۰ سال در سینما انتقاد داشته و دارند، بالاخره باید نقش صنوف را هم ارزیابی کنند. برخی از ماجرای درس گذشتن از گذشته، این است که بپرسیم صنوف ما در این ۴۰ سال چه کرده‌اند؟
    این مدیر سینما ادامه داد: شما در سینمای هالیود شاهد هستید که برای ۳ ماه انجمن بازیگران آمریکا دست به اعتصاب زد و به خواسته‌های خود هم رسید. چرا صنوف سینمای ایران چنین کارکردی ندارند؟ البته که نسخه اعتصاب نمی‌خواهیم بپیچیم اما مهم این است که بدانیم رفتار صنفی تعریف خودش را دارد. مگر در سینمای ایران رفتار صنفی داریم؟ تمام سیاست‌هایی که در ۴۰ سال گذشته از جانب وزارت ارشاد و حاکمیت در سینمای ایران اعمال شده، همگی با همراهی و هماهنگی صنوف، در پشت پرده بوده، جالب اینکه وقتی دوره هر دولت تمام شده است، صنوف منتقد سیاست‌ها شده‌اند!
    نوروزی درباره حضور افراد با دیدگاه‌های مختلف در نشست‌های «بر سینمای ایران چه گذشت» هم گفت: گفت‌وگو سنت مفقوده جامعه ماست. رسالت حوزه هنری از سال‌های گذشته همواره همین بوده و به نظرم در زمینه برگزاری این نشست‌ها مأموریت خود را به درستی انجام داده است. توقعی که بنیان‌گذاران حوزه، امام و امروز رهبری از حوزه هنری داشته و دارند، همین است. برگزاری این نشست‌ها توسط سازمان سوره اتفاقی مبارک و فارغ از مرزبندی‌ها در حوزه هنری بود که نشان از رویکردی جدید در این نهاد دارد که به بلوغ خود رسیده است.
    وی افزود: اینکه در این نشست‌ها بدون خط‌کشی، آدم‌ها دعوت شدند، اتفاق مهمی بود. هر کسی در این نشست‌ها دیدگاه خود را مطرح کرد و اصلا اینگونه نبود که کسی از طرح دیدگاه‌هایش منع شود. باید دید ما چارچوب نقد را چگونه تعریف می‌کنیم؟ لااقل ما در حوزه هنری شاهد چنین بنایی نیستیم که بخواهیم باب نقد را ببندیم.