سرمقاله

سیاست در سنجه اقدام

علیرضا صدقی

خیلی از روسای فدراسیون‌ها و کارشناسان منتظر هستند تا اساسنامه جدید به دست‌شان برسد، بلکه بتوانند نظرات خود را برای بهبود ورزش کشور ارائه کنند.
به گزارش فارس، برای آنکه اساسنامه فدراسیون های ورزشی یک شکل شود و از تضادها در اساسنامه های مختلف فدراسیون های ورزشی جلوگیری به عمل بیاید، مسئولان ارشد ورزشی ایران تصمیم گرفتند که اساسنامه مشترک را تهیه کرده و در اختیار آنها قرار دهند. این اتفاق در بیان بسیار زیبا و و منطقی به نظر می‌رسد، اما در عمل باید اعتراف کرد که بند بند اساسنامه مشترک می‌تواند جای بحث داشته باشد. اگر اساسنامه مشترک بتواند منفعت همه فدراسیون ها را به همراه بیاورد و آنها در مدیریت حوزه های مختلف ورزشی کمک کند، بدون شک از ایده کارامد خواهد بود، اما لحاظ کردن بندهایی که اهداف خاص حقوقی در پی داشته باشد، می‌تواند در اجرا فدراسیون ها و مدیران را با مشکلات عدیده‌ای مواجه سازد.تدوین همین اساسنامه جدید فدراسیون‌های ورزشی مدتی است که در اولویت فعالیت های مسئولان وزارت ورزش و جوانان قرار گرفته و خبرهای رسیده حاکی از آن است که پیش نویس آن آماده شده و به زودی به تایید خواهد رسید، اما ازگوشه کنار اخباری به گوش می‌رسد که حاکی از ابهامات فراوان در این پیش نویس است.یکی از مهم‌ترین موارد و ابهامات این پیش نویس درج عنوان نماینده هیاتها به جای روسای هیات‌ها است که دست وزارت ورزش را برای هر نوع انتصاب و عزل رئیس فدراسیون باز می‌گذارد، چراکه روسای هیات‌ها با شناختی که از عملکرد و فعالیت رئیس فدراسیون خود دارند می‌توانند با اجماع و تحلیل برای ابقا و انتخاب فرد مورد نظرشان رای دهند اما نماینده استان که قطعا از سوی مدیر کل و با هماهنگی وزارت ورزش انتخاب خواهد شد مجــری بی چون و چرای دستورات است.(در اساسنامه دوران طاغوت نماینده هیات ها با تایید سازمان ورزش در مجامع حضور می‌یافتند.)ابهام دیگر و مهمی که در پیش نویس فعلی وجود دارد و خیلی از اهالی ورزش از آن بی اطلاع هستند انتصابی شدن روسای فدراسیون های غیرالمپیکی با فرمولی خاص است. در پیس نویس جدید اساسنامه بندی جنجالی وجود دارد که طبق آن وزارت ورزش و جوانان (بالطبع وزیر ورزش و یا یکی از معاونین) به عنوان جانشین مجمع فدراسیونهایی معرفی می‌شود که در زمره رشته های مورد تایید کمیته بین‌المللی المپیک قرار ندارند.این بدان معناست که وزارت ورزش می‌تواند به عنوان جانشین مجمع تصمیم به عزل یا انتصاب ریاست فدراسیون‌های غیر المپیکی بگیرد که این بند نیز نقض آشکار دموکراسی ورزشی است.از دیگر موارد مورد ابهام در این پیش نویس می‌توان به افزایش رای وزیر از یک رای به دو رای اشاره کرد. البته اینها گوشه ای از ابهاماتی است که به دلیل در دسترس نبودن این پیش نویس و توسط برخی افراد انتشاریافته است. حال سوال اسـاسی اینجاست که چرا پیس نویس در اختیار فدراسیون‌ها،کارشناسان و حتی رسانه ها قرار نمی‌‌گیرد تا با بررسی دقیق تر و خرد جمعی جلوی خیلی‌از چندباره کاری‌ها و مشکلات گرفته شود.آیا فدراسیون‌ها که باید این اساسنامه را به تایید فدراسیون‌های جهانی خود برسانند نیز نامحرمند؟ به هر حال می‌توان با در اختیار قراردادن پیش نویس اساسنامه جدید به فدراسیون‌ها به جمع بندی بهتری رسید و به معنای واقعی واژه «خرد جمعی» را معنا کرد.


ارسال ديدگاه
نام: ايميل: ديدگاه:

ناحیه کاربری

آدرس ایمیل:
رمز عبور:
 
رمز عبورم را فراموش کرده‌ام

ثبت نام