بسیاری از رزیدنت‌ها مجبورند بخش اعظمی از درآمد خود را برای اجاره یک اتاق کوچک در نزدیکی بیمارستان هزینه کنند. رزیدنت مجردی که 27 میلیون تومان حقوق دریافت می‌کند، فقط 20 میلیون تومان اجاره اتاق می‌دهد. به گزارش تجارت نیوز، بیمارستان‌های آموزشی ایران سال‌هاست بر دوش گروهی از پزشکان جوان استوار مانده‌اند که همزمان نقش دانشجو، پزشک و نیروی درمان را ایفا می‌کنند. رزیدنت‌های پزشکی یا دستیاران تخصص، پس از سال‌ها تحصیل و عبور از آزمون‌های دشوار، وارد دوره‌ای می‌شوند که قرار است آنها را به متخصصان آینده کشور تبدیل کند؛ اما این دوره برای بسیاری از آنها با فشارهای اقتصادی، ساعات کاری طولانی، فرسودگی جسمی و روانی و نگرانی نسبت به آینده همراه است. اگرچه در سال‌های اخیر بارها مسئولان وزارت بهداشت از افزایش کمک‌هزینه رزیدنت‌ها سخن گفته‌اند، اما بسیاری از دستیاران معتقدند دریافتی آنها با حجم مسئولیت، ساعت کاری و هزینه‌های زندگی تناسب ندارد. کارشناسان نیز هشدار می‌دهند که ادامه این وضعیت می‌تواند انگیزه پزشکان جوان برای ماندن در کشور و فعالیت در رشته‌های تخصصی را کاهش دهد. رزیدنت‌ها در طول یک ماه ممکن است بیش از ۱۰ کشیک سنگین داشته باشند پوریا ملکی رزیدنت سال سوم در این باره به تجارت‌نیوز می‌گوید: بسیاری تصور می‌کنند رزیدنت‌ها فقط درس می‌خوانند، در حالی که بخش بزرگی از خدمات درمانی بیمارستان‌های آموزشی توسط ما انجام می‌شود. گاهی بیش از ۳۰ ساعت متوالی در بیمارستان هستیم و پس از چند ساعت استراحت دوباره باید برگردیم. او ادامه می‌دهد: در طول یک ماه ممکن است بیش از ۱۰ کشیک سنگین داشته باشیم. در این شرایط نه فرصت کافی برای استراحت وجود دارد، نه امکان رسیدگی به زندگی شخصی. بسیاری از همکاران حتی فرصت دیدن خانواده خود را ندارند. این رزیدنت اظهار می دارد: هزینه اجاره مسکن، رفت‌وآمد، تغذیه، خرید کتاب و منابع علمی و شرکت در دوره‌های آموزشی، بخش قابل توجهی از درآمد ماهانه را مصرف می‌کند و در شهرهای بزرگی مانند تهران، مشهد و شیراز، مدیریت هزینه‌ها دشوارتر است. دریافتی رزیدنت‌های مجرد حدود ۲۶ تا ۲۷ میلیون تومان و دریافتی رزیدنت‌های متأهل حدود ۳۵ تا ۳۶ میلیون تومان است این پزشک جوان با اشاره به درآمد ماهیانه رزیدنت های مجرد و متاهل می گوید: دریافتی رزیدنت‌های مجرد حدود ۲۶ تا ۲۷ میلیون تومان و دریافتی رزیدنت‌های متأهل حدود ۳۵ تا ۳۶ میلیون تومان است؛ رقمی که برای بسیاری از رزیدنت‌ها، به‌ویژه کسانی که از شهر دیگری برای تحصیل آمده‌اند، پاسخگوی هزینه‌های زندگی نیست. پوریا ملکی توضیح می‌دهد: بسیاری از رزیدنت‌ها مجبورند بخش اعظمی از این درآمد را برای اجاره یک اتاق کوچک در نزدیکی بیمارستان هزینه کنند. رزیدنت مجردی که 27 میلیون تومان حقوق دریافت می‌کند، فقط 20 میلیون تومان اجاره اتاق می‌دهد. او تاکید می‌کند: اگرچه در سال‌های اخیر میزان کمک‌هزینه افزایش یافته، اما با تورم موجود، هنوز فاصله زیادی میان درآمد و هزینه‌های واقعی زندگی وجود دارد. بسیاری از رزیدنت‌ها مجبورند از حمایت خانواده استفاده کنند یا پس‌انداز سال‌های قبل را خرج کنند. ملکی خاطر نشان می‌کند: از سوی دیگر رزیدنت‌ها اجازه اشتغال تمام‌وقت در خارج از بیمارستان را هم ندارند و همین موضوع باعث می‌شود امکان جبران هزینه‌ها بسیار محدود باشد. هیچ پزشکی انتظار ثروتمند شدن در دوران رزیدنتی را ندارد پوریا ملکی در بخش دیگری از سخنان خود می‌گوید: بیشتر ما با عشق به پزشکی وارد این مسیر شده‌ایم، اما وقتی فشارهای مالی و کاری همزمان افزایش پیدا می‌کند، ادامه مسیر سخت می‌شود. امیدواریم شرایطی فراهم شود که بتوانیم با آرامش بیشتری درس بخوانیم و به بیماران خدمت کنیم. او ادامه می‌دهد: هیچ پزشکی انتظار ثروتمند شدن در دوران رزیدنتی را ندارد، اما حداقل انتظار این است که دغدغه اجاره خانه، هزینه‌های روزمره و تأمین نیازهای اولیه زندگی، تمرکز او را از آموزش و درمان بیماران نگیرد. این رزیدنت خاطر نشان می کند: اما مشکلات تنها به مسائل مالی محدود نیست. بخش مهمی از زمان رزیدنت‌ها صرف کارهایی می‌شود که ارتباط مستقیمی با آموزش یا درمان ندارند. ملکی می‌افزاید: بخش زیادی از درمان در بیمارستان‌های آموزشی توسط رزیدنت‌ها انجام می‌شود، اما در کنار آن حجم زیادی از کارهای اداری هم بر عهده ماست. تکمیل فرم‌ها، پیگیری پرونده‌ها و درخواست‌های اداری بخش قابل توجهی از وقت دستیاران را می‌گیرد؛ در حالی که بسیاری از این امور می‌تواند به‌صورت سیستمی یا توسط نیروهای اداری انجام شود.