مستند «سازمان ملل غیرمتحد» با بررسی روند تحولات غزه از هفتم اکتبر ۲۰۲۳، به عملکرد ساختارهای حقوقی، سیاسی و بشردوستانه بین‌المللی پرداخته و ناتوانی ساختاری و شکست اخلاقی نظام بین‌الملل در مواجهه با جنگ غزه را به تصویر کشیده است. به گزارش ایسنا، در شرایطی که منطقه غرب آسیا زیر فشار جنگی ویرانگر در غزه در لبه پرتگاه قرار دارد، ساختارهای حقوقی و اخلاقی نظام بین‌الملل که پس از جنگ جهانی دوم با شعار «دیگر چنین اتفاقی رخ نخواهد داد» بنا شده بودند، فرو ریخته‌اند. بر اساس گزارش شبکه خبری الجزیره، از هفتم اکتبر ۲۰۲۳ و در پی آن، با بمباران گسترده رژیم صهیونیستی که هزاران تُن بمب بر غزه فروریخت و میزان آن چندین برابر بمب اتمی هیروشیما اعلام شده است، ناتوانی ساختاری سازمان ملل متحد و نهادهای قضایی و بشردوستانه آن آشکار شد؛ به‌گونه‌ای که این وضعیت از یک فلج دیپلماتیک فراتر رفته و شکاف عمیقی را آشکار کرده است که می‌توان آن را «سازمان ملل غربی غیرمتحد» توصیف کرد. مستند «سازمان ملل غیرمتحد» که از سوی پلتفرم «الجزیره ۳۶۰» پخش و از شبکه الجزیره نیز منتشر شده است، بر ناتوانی ساختاری و شکست اخلاقی حاکم بر نظام بین‌الملل در مواجهه با نسل‌کشی در نوار غزه تمرکز دارد و تحول سازمان ملل از «دژ حفاظت» به عرصه‌ای برای اختلاف و همدستی را برجسته می‌کند. این فیلم از یک پارادوکس تاریخی آغاز می‌شود؛ سازمان ملل متحد که با تصمیم تقسیم فلسطین در سال ۱۹۴۷ متولد شد، امروز در مواجهه با صحنه‌های مداوم کشتار و ویرانی، اعتبار خود را از دست می‌دهد و ماهیت واقعی خود را آشکار کرده و شکاف عمیق بین کشورهای جنوب و جهان غرب را که از مصونیت اسرائیل حمایت می‌کند، آشکار می‌نماید. از ورطه سقوط تا فلج شدن نظام بین‌الملل این مستند مراحل سقوط میدانی و دیپلماتیک از اکتبر ۲۰۲۳ را بررسی می‌کند. در حالی که حملات مقاومت بر اساس آمارهای رژیم صهیونیستی به کشته شدن ۱۲۰۰ اسرائیلی و اسارت ۲۵۱ نفر منجر شد، یوآو گالانت، وزیر جنگ این رژیم از اعمال محاصره کامل خبر داد و فلسطینیان را «حیوانات انسانی» توصیف کرد. پس از آن، طی تنها سه روز ۳ هزار تُن بمب بر غزه فروریخته شد که معادل بمباران شهر درسدن آلمان در جنگ جهانی دوم و دو برابر بمب هیروشیما طی یک ماه عنوان شده است؛ این میزان پس از یک سال به ۶ برابر آن رسید. در برابر هشدارهای آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل، درباره مجازات جمعی و اشک‌های ریاض منصور، نماینده فلسطین، اقدامات گلعاد اردان، سفیر رژیم صهیونیستی در سازمان ملل که منشور سازمان ملل را پاره کرد، موضع چالش‌برانگیز تل‌آویو در برابر مشروعیت بین‌المللی را نشان داد. آلبانیز؛ صدای قانون در برابر ارعاب روایت دراماتیک و مستندگونه این فیلم بر سفر فرانچسکا آلبانیز، گزارشگر ویژه سازمان ملل در مورد وضعیت حقوق بشر در سرزمین‌های فلسطین اشغالی از سال ۱۹۶۷، تمرکز دارد. او به عنوان «صدای حقوق بین‌الملل»، تأکید کرد که آنچه در حال وقوع است، نسل‌کشی و پاکسازی قومی است. او همچنین با کمپین‌های بی‌سابقه‌ای از افترا و ارعاب از سوی غرب و رژیم صهیونیستی روبه‌رو شده است. آلبانیز در نخستین گزارش خود با عنوان «کالبدشکافی یک نسل‌کشی» در ماه مه ۲۰۲۴، به شهادت حدود ۳۵ هزار نفر، از جمله ۱۵ هزار کودک، اشاره کرد. سپس گزارش دوم خود تحت عنوان «نسل‌کشی به‌مثابه محو استعماری» را منتشر کرد و در سخنرانی خود در شورای حقوق بشر در ژوئیه ۲۰۲۵، بار دیگر تأکید کرد که شمار شهدا و زخمی‌ها از ۲۰۰ هزار نفر فراتر رفته است. وی همزمان اعلام کرد شاخص بورس تل‌آویو ۲۱۳ درصد افزایش یافته و ۲۲۵.۷ میلیارد دلار سود به دست آورده است. این فیلم همچنین ابعاد فشارهای اعمال‌شده علیه وی را آشکار می‌کند؛ از جلوگیری از ورود او و گوترش به سرزمین‌های اشغالی و درخواست واشنگتن و تل‌آویو برای پایان دادن به مأموریت وی گرفته تا کارزارهای سازمان‌یافته بدنام‌سازی از سوی انجمن «یو.ان. واچ» از طریق نمایشگرهای تایمز سکویر. همچنین پلیس آلمان در فوریه ۲۰۲۵ تلاش کرد این گزارشگر سازمان ملل را بازداشت و سخنرانی‌های وی را لغو کند. مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا، نیز تحریم‌هایی علیه او اعمال کرد؛ اقدامی که استفان دوجاریک، سخنگوی سازمان ملل، آن را «سابقه‌ای خطرناک» توصیف کرده است.