کد خبر: 10588 | صفحه ۱ | تاریخ: 24 خرداد 1402
تعداد «مراکز دفن مهندسی پسماند» بسیار انگشتشمار است
خسارت سالانه ۴۵ هزار میلیاردی سوء مدیریت پسماند به محیط زیست
مهدی خادم ثامنی به مناسبت «هفته محیطزیست» درباره مهمترین معضلات کشور در مدیریت اصولی پسماندها و شیرابههای ناشی از آن و خسارتهای حاصل از دپو و دفن انبوه پسماندهای مدیریتنشده و ورود شیرابههای تصفیهنشده به عرصههای طبیعی توضیح داد: آخرین آمارها نشان میدهد که سالانه حدود ۲۱ میلیون تن پسماند عادی در کشورمان تولید میشود که از این مقدار، حدود ۷۰ درصد پسماندهای تر و مابقی پسماندهای خشک هستند. مدیرکل دفتر مدیریت پسماند سازمان حفاظت محیطزیست در گفتوگو با ایلنا ادامه داد: در سالهای اخیر تعداد مراکز دفن پسماند در کشورمان محدودتر شده است و به ۳۰۱ سایت کاهش یافته که این اقدام در راستای هدفگذاری محیطزیستی منطقهای رسیدن به «پسماند صفر» انجام شده است تا میزان آلودگی منابع آب و خاک بر اثر دپوی پسماند در طبیعت کمتر شود، اما هنوز تا رسیدن به نقطه مطلوب در این زمینه بسیار فاصله داریم.
وی افزود: متاسفانه تعداد مراکز دفن مهندسی پسماند در کشورمان بسیار محدود است و در اغلب محلهای دفن پسماند، زبالهها به صورت تلنباری و خاکپوشانی دفن میشود که آثار مخرب متعددی را برای طبیعت به همراه دارد. بنابراین حتما باید به سمت ساماندهی محلهای دفن قدیمی و احداث هرچه بیشتر مراکز دفن مهندسی پیش برویم تا آلودگی حاصل از پسماندها و شیرابههای حاصل از آن بر منابع آبی و خاکی کشور کمتر شود.
عدم امحای علمی پسماندها و تصفیه نشدن شیرابهها
خادم ثامنی با اشاره به آخرین تحقیقات انجامشده درباره خسارتهای مالی ناشی از عدم مدیریت اصولی پسماند بر محیطزیست کشور گفت: سالانه حدود ۴۴۸ هزار میلیارد ریال معادل نزدیک به ۴۵ هزار میلیارد تومان به محیطزیست کشور خسارت میزند.
وی در ادامه اظهار کرد: اساسا به دست آوردن آمار خسارتهای محیطزیستی ناشی از مدیریت نشدن پسماند و شیرابه در کشور، کاملا تخمینی است و هیچگاه نمیتوان رقم دقیقی را در این زمینه به دست آورد؛ زیرا برای این کار باید ارزش اقتصادی یک متر مکعب هوا، خاک و منابع آبی را در هر منطقه برآورد کنیم، لذا در حال حاضر نمیتوان ارزشگذاری اقتصادی دقیقی را برای این منابع طبیعی انجام داد یا میزان خسارتهای جبرانناپذیری را که بعضا بر اثر آلودگی حاصل از پسماندها و شیرابهها بر عرصههای طبیعی کشور وارد میشود، برآورد کرد. بنابراین اعداد و ارقامی مانند آنچه در گزارش سال ۹۸ اعلام شده است، بیشتر از آن که یک آمار دقیق باشد، هشداری است برای مسئولان که متوجه باشند مدیریت نشدن پسماند، دپوی انبوه زباله در طبیعت و شیرابههای حاصل از آن، چه خسارت شدیدی را بر کشورمان وارد میکند.
عمده مراکز دفن پسماند در ایران بسیار قدیمی هستند
خادم ثامنی با تاکید بر این که تعداد مراکز دفن مهندسی پسماند عادی در ایران بسیار انگشتشمار است، عنوان کرد: متاسفانه عمده مراکز دفن پسماند عادی در کشورمان بسیار قدیمی هستند، به عنوان مثال مجتمع آرادکوه در جنوب تهران که حجم ورود پسماند به آن از سایر مراکز دفن کشور بیشتر است، بیش از ۵۰ سال قدمت دارد یا در سایت سراوان رشت نیز حدود ۴۰ سال است که زباله دفن میشود.
ضرورت جدی استحصال گاز متان از لندفیلهای بزرگ پسماند در کشور
خادم ثامنی با بیان این که برای استاندارد شدن یک مرکز دفن پسماند، باید علاوه بر تصفیهخانه شیرابه، محلی نیز برای استحصال گاز متان در آن لندفیل پیشبینی شود، اظهار داشت: با توجه به این که در سایتهای دپوی پسماند همواره بر اثر فعالیت میکروارگانسیمهای بیهوازی و تجزیه مواد آلی، گاز متان تولید میشود که یکی از گازهای گلخانهای به حساب میآید، حتما باید در مراکز دفن مهندسی، برنامه مدیریت استحصال گاز متان نیز وجود داشته باشد؛ چراکه نشت این گاز از سایتهای دپوی پسماند، میتواند باعث انباشته شدن آن در اتمسفر شود؛ همانطور که در سال گذشته گزارشی از وجود ابر متان در جنوب تهران منتشر شد که احتمالا ناشی از خروج چندین ساله گاز متان از مجتمع دفن زباله آرادکوه است. وی با تاکید بر ضرورت جدی استحصال گاز متان از مراکز دفن پسماند عادی در سطح کشور گفت: از نظر علمی کاملا میتوان تایید کرد که اگر استحصال گاز متان از سایتهای دپوی پسماند نظیر مجتمع آرادکوه انجام نشود، خطر و احتمال وقوع آتشسوزی وجود دارد، همانطور که در سال گذشته نیز در سایت پسماند «حلقه دره» در استان البرز به دلیل دفن غیراصولی پسماند، شاهد وقوع آتشسوزی بودیم.