سرمقاله

دوران پسا‌جنگ؛ زمان تغییر نقشه تجارت خارجی ایران ‪/‬ سعید کاظمی

مشاهده کل سرمقاله ها

صفحات روزنامه

اخبار آنلاین

  • ۱۷میلیارد تخفیف در جشنواره تابستانه تریبون
  • امداد خودرو کرمان موتور تهران؛ امدادرسانی تخصصی برای لیفان و KMC
  • امداد خودرو هیوندا در تهران؛ خدمات تخصصی و سریع برای خودروهای هیوندا
  • مشاهده کل اخبار آنلاین

    کد خبر: 63530  |  صفحه ۷ |  بازار و سرمایه  |  تاریخ: 05 مه‍ 1405
    عراقچی با بیان اینکه تهدید و ارعاب را نمی‌پذیریم؛
    آمریکا طرح ایران را بپذیرد، هرمز باز می‌شود

    وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران با تأکید بر اینکه تهران تهدید و ارعاب را نمی‌پذیرد، گفت: ایران از طریق قطر برنامه مشخص هفت‌روزه‌ای را برای بازگشایی تنگه هرمز به آمریکا منتقل کرده و در صورت پذیرش این برنامه از سوی واشنگتن، روند بازگشایی تنگه می‌تواند آغاز شود. به گزارش سیاست خارجی ایرنا، «سید عباس عراقچی» روز جمعه سوم مهر ۱۴۰۵ در کنفرانس خبری در مقر سازمان ملل متحد، با تشریح مواضع جمهوری اسلامی ایران درباره تجاوز آمریکا و رژیم اسرائیل، برنامه هسته‌ای صلح‌آمیز ایران، وضعیت تنگه هرمز و تفاهمنامه اسلام‌آباد، تأکید کرد که ایران همچنان به دیپلماسی متعهد است، اما در برابر تهدید و اجبار تسلیم نخواهد شد و در صورت پذیرش برنامه پیشنهادی تهران از سوی آمریکا، روند بازگشایی تنگه هرمز می‌تواند ظرف هفت روز آغاز و تکمیل شود. مشروح سخنان وزیر خارجه به شرح زیر است: نخست: تجاوز آمریکا و اقدامات غیرقانونی مستمر آن جمهوری اسلامی ایران بار دیگر بر تعهد راسخ خود به حقوق بین‌الملل، منشور ملل متحد و دیپلماسی تأکید می‌کند. این تعهد در مذاکراتی که به توافق برجام منتهی شد، در اجرای آن و همچنین در تلاش‌های مستمر ایران برای پیگیری مسیر دیپلماسی طی دو سال گذشته، به‌روشنی نمود یافته است. حتی در شرایطی که ایران با اقدامات تجاوزکارانه آمریکا و رژیم اسرائیل مواجه بود، ایالات متحده مسیر دیگری را برگزید: تجاوز، تهدید، ترور، جنگ اقتصادی و بی‌اعتنایی آشکار به حقوق بین‌الملل و منشور ملل متحد. در جریان تجاوز آمریکا و رژیم اسرائیل علیه ایران، بیش از پنج هزار نفر کشته شده‌اند که صدها تن از آنان را زنان و کودکان تشکیل می‌دهند. ترور رهبر معظم جمهوری اسلامی ایران و شماری از مقامات ارشد سیاسی و نظامی کشور، جنایتی فاحش و نقض آشکار حقوق بین‌الملل بود. مناطق مسکونی، مدارس، بیمارستان‌ها، تأسیسات انرژی، اماکن ورزشی و فرهنگی، زیرساخت‌های حمل‌ونقل و دیگر اهداف غیرنظامی مورد حمله قرار گرفته‌اند. کشتار بیش از ۱۶۸ دانش‌آموز و معلم در میناب، حمله با بمب‌های خوشه‌ای به ورزشگاه لامرد، بمباران منازل مسکونی در کش با بمب‌های دو هزار پوندی و حمله موشکی به یک مراسم عروسی در سیریک، تنها نمونه‌هایی از این حملات است که مستند شده‌اند. با این حال، رئیس‌جمهور آمریکا به همراه نخست‌وزیر رژیم اسرائیل، از تریبون مجمع عمومی تلاش کردند واقعیت‌ها را تحریف کرده و جایگاه قربانی و متجاوز را معکوس جلوه دهند. ایالات متحده و رژیم اسرائیل نمی‌توانند اقدامات خود علیه مردم ایران را تطهیر کنند. ایالات متحده اکنون محرومیت اقتصادی را به ابزاری برای مجازات جمعی و اعمال فشار سیاسی تبدیل کرده است. این کشور عامدانه خسارات شدید و قابل پیش‌بینی به مردم ایران وارد می‌کند و به‌طور مستقیم حقوق بنیادین آنان، از جمله حق حیات، سلامت، دسترسی به دارو و غذا را نقض می‌کند. این دیپلماسی نیست؛ اجبار و تروریسم اقتصادی است.این اقدامات، نقض آشکار و مستقیم اقدامات موقت الزام‌آوری است که دیوان بین‌المللی دادگستری در سوم اکتبر ۲۰۱۸ صادر کرد. دوم: برنامه هسته‌ای صلح‌آمیز ایران اتهامات جدید مطرح‌شده درباره برنامه هسته‌ای صلح‌آمیز ایران، ماهیتی سیاسی دارد و نمی‌تواند جایگزین ارزیابی‌های فنی و حقوقی شود.این ادعا که ایران در آستانه دستیابی به سلاح هسته‌ای قرار دارد، یک دروغ بزرگ است. این ادعا نخستین‌بار در سال ۲۰۰۳ از سوی اسرائیل مطرح شد و ایالات متحده و کشورهای اروپایی از آن زمان تاکنون آن را تکرار کرده‌اند.ایران از سال ۱۹۷۰ به‌عنوان عضوی متعهد به معاهده منع گسترش سلاح‌های هسته‌ای (NPT) عمل کرده و طی چند دهه، تحت نظارت گسترده آژانس بین‌المللی انرژی اتمی قرار داشته است. ایالات متحده نمی‌تواند همزمان مدعی دفاع از نظام عدم اشاعه باشد و تأسیسات هسته‌ای صلح‌آمیز تحت پادمان آژانس بین‌المللی انرژی اتمی را هدف قرار دهد؛ اقدامی که نقض آشکار تعهدات بین‌المللی این کشور است. سوم: وضعیت در تنگه هرمز و پیرامون آن ایران همچنان به کشتیرانی ایمن و امن متعهد است. با این حال، امنیت دریایی از طریق اقدامات نظامی بیشتر، تهدید، محاصره یا اعمال فشار اقتصادی قابل بازگرداندن نیست. تا ۲۸ فوریه ۲۰۲۶، تنگه هرمز باز بود. ناامنی حاکم بر تنگه هرمز و اختلال در کشتیرانی دریایی، نتیجه مستقیم اقدامات تجاوزکارانه ایالات متحده و رژیم اسرائیل است. نمی‌توان کشوری را بمباران کرد، آن را به نابودی تهدید کرد، محاصره دریایی و اقدامات قهری علیه آن اعمال کرد و در عین حال انتظار داشت امنیت و کشتیرانی به‌طور خودکار به وضعیت عادی بازگردد. مسئولیت همچنین متوجه آن دسته از کشورهای منطقه است که با بی‌اعتنایی آشکار به اصول حسن همجواری و در نقض تعهدات بین‌المللی خود تحت منشور ملل متحد، با در اختیار قرار دادن قلمرو، پایگاه‌های نظامی، حریم هوایی و زیرساخت‌های لجستیکی و اطلاعاتی خود، تجاوز را تسهیل و امکان‌پذیر کردند.