سرمقاله

آیا فتوای هسته‌ای بایدبازنگری شود!؟ ‪/‬ محمدعلی وکیلی

مشاهده کل سرمقاله ها

صفحات روزنامه

اخبار آنلاین

  • لوله مانیسمان برای چه پروژه‌هایی مناسب است؟ بررسی کاربرد در صنایع مختلف
  • نقش میان‌وعده‌های سالم در کنترل وزن و افزایش انرژی افراد پرمشغله
  • برای خرید بلیط اتوبوس چه مدارکی لازم است؟
  • مشاهده کل اخبار آنلاین

    کد خبر: 64554  |  صفحه ۱ سیاست روز  |  تاریخ: 09 آب‍ 1405
    با گفتاردرمانی مشکل سرپناه طبقه کارگر حل نمی‌شود
    زمان انتظار خانه دار شدن ۱۰۴ سال است نه ۲۷ سال!

    در شرایطی که کارگران و حقوق‌بگیران با سبد معیشت حدود ۸۰ میلیون تومانی حتی توان اجاره‌نشینی در حاشیه شهرها را از دست داده‌اند، حبیب‌الله طاهرخانی، معاون مسکن و ساختمان وزیر راه و شهرسازی، اظهاراتی مطرح کرده که با انتقاد شدید فعالان کارگری روبه‌رو شده است. او منتقدان را به سیاه‌نمایی متهم کرده و گفته محاسبات آن‌ها بر اساس کم‌درآمدترین افراد و قیمت مسکن در مناطقی مانند میدان آرژانتین تهران انجام شده که طبیعی است به انتظار صدساله منجر شود. طاهرخانی مدعی شده متوسط دوره دسترسی به مسکن در مناطق شهری ۸.۵ سال (اگر تمام درآمد پس‌انداز شود) و دوره انتظار حدود ۲۶ تا ۲۷ سال (با پس‌انداز یک‌سوم درآمد) است. به گزارش ایلنا، فرامرز توفیقی، فعال کارگری و کارشناس سبد معیشت، این ادعاها را غیرواقعی و بی‌ارتباط با زندگی روزمره کارگران دانسته است. او تأکید کرده که دریافتی کارگران در بهترین حالت ۲۰ تا ۳۰ میلیون تومان است و فاصله آن با سبد معیشت ۸۰ میلیونی از زمین تا آسمان است. در چنین شرایطی، سخن گفتن از پس‌انداز یک‌سوم یا حتی نیمی از حقوق، شوخی تلخی بیش نیست؛ چون حقوق کارگران پیش از پایان ماه در هزینه‌های خوراک، اجاره و قبوض تمام می‌شود. توفیقی با استناد به آمارهای رسمی، میانگین قیمت هر متر مربع مسکن در تهران را حدود ۲۵۰ میلیون تومان اعلام کرده و محاسبه کرده که خرید یک واحد ۵۰ متری حدود ۱۲ میلیارد و ۵۰۰ میلیون تومان هزینه دارد. اگر فرض کنیم کارگری ماهانه ۲۰ میلیون تومان حقوق بگیرد و نیمی از آن (۱۰ میلیون تومان) را پس‌انداز کند، رسیدن به این مبلغ ۱۲۵۰ ماه یا معادل ۱۰۴ سال زمان می‌برد. این در حالی است که ادعای ۲۷ سال انتظار وزارت راه، تورم شدید و بی‌ثباتی اقتصادی را کاملاً نادیده گرفته است. او هشدار داده که در اقتصادی با تورم بالا و عدم قطعیت شدید، هیچ تضمینی وجود ندارد که پس‌انداز امروز بتواند در آینده صاحب خانه شود. توفیقی نتیجه گرفته که عدد ۲۷ سال انتظار حتی اگر درست هم باشد، به معنای تباه شدن بهترین سال‌های عمر یک انسان است و مسئولان به جای گفتاردرمانی باید راه‌حل عملی برای تأمین سرپناه طبقه کارگر ارائه دهند.